Romani 4 in diverse traduzioni
Słowo Życia
4:1
SŻ
Jak wyglądała ta sprawa w przypadku Abrahama, naszego przodka?
4:2
SŻ
Jeśli został uniewinniony na podstawie swoich czynów, to ma powód do dumy—ale nie przed Bogiem!
4:3
SŻ
Co o tym mówi Pismo? Czytamy w nim: „Abraham uwierzył Bogu i został uniewinniony”.
4:4
SŻ
Pracownikowi należy się zapłata za pracę—bez żadnej łaski.
4:5
SŻ
W przypadku zaś tego, kto nie pracuje, ale wierzy Bogu, który uniewinnia grzesznika, właśnie jego wiara jest podstawą do uniewinnienia.
4:6
SŻ
Król Dawid tak opisał szczęście człowieka, którego Bóg uniewinnił niezależnie od uczynków:
4:7
SŻ
„Szczęśliwi są ci, którym przebaczono grzechy i zapomniano przewinienia.
4:8
SŻ
Szczęśliwy jest człowiek, któremu Pan nie wypomni grzechów”.
4:9
SŻ
Czy to szczęście dotyczy tylko obrzezanych, czy również nieobrzezanych? Powiedzieliśmy już, że: „Abraham uwierzył Bogu i został uniewinniony”.
4:10
SŻ
Kiedy to się wydarzyło? Przed czy po jego obrzezaniu? Oczywiście, że przed!
4:11
SŻ
Obrzezanie otrzymał jako dowód uniewinnienia dzięki wierze—gdy był jeszcze nieobrzezany. W ten sposób stał się duchowym ojcem tych, którzy przyjmują Boże uniewinnienie jako nieobrzezani,
4:12
SŻ
oraz tych, którzy są obrzezani, ale nie opierają się na tym, bo mają także wiarę, którą okazał Abraham.
4:13
SŻ
Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, że da im w posiadanie całą ziemię. Obietnica ta nie była jednak uzależniona od wypełniania Prawa, ale wynikała z uniewinnienia Abrahama dzięki wierze.
4:14
SŻ
Jeśliby wypełnienie tej obietnicy zależałoby od przestrzegania Prawa, to wiara Abrahama straciłaby sens, a obietnica stałaby się pusta.
4:15
SŻ
Prawo wiąże się z karą, a tam, gdzie nie ma Prawa, nie ma i przestępstwa.
4:16
SŻ
Dlatego obietnica dla wszystkich potomków Abrahama wypływa z wiary oraz łaski od Boga. Dotyczy ona nie tylko tego, który przestrzega Prawa, ale i tego, kto wierzy Bogu, podobnie jak Abraham, nasz wspólny przodek.
4:17
SŻ
Bóg powiedział bowiem o nim: „Uczyniłem cię ojcem wielu narodów”. Abraham uwierzył Bogu jako Temu, który ożywia umarłych i powołuje do istnienia to, czego nie ma.
4:18
SŻ
Nie mając dowodów na to, że tak się stanie, Abraham uwierzył, że będzie ojcem wielu narodów. Powiedziano Mu bowiem: „Takie właśnie będzie twoje potomstwo”.
4:19
SŻ
Nie stracił wiary, choć widział, że on sam się starzeje—miał już wtedy bowiem prawie sto lat—i że Sara nie może już mieć dzieci.
4:20
SŻ
Ani przez chwilę nie zwątpił jednak w Bożą obietnicę. Przeciwnie, jego wiara wzrosła, przynosząc chwałę Bogu.
4:21
SŻ
Był przekonany, że Bóg jest w stanie spełnić to, co obiecał.
4:22
SŻ
I właśnie dzięki temu został przez Niego uniewinniony.
4:23
SŻ
Te wspaniałe Boże słowa o uniewinnieniu zostały skierowane nie tylko do niego,
4:24
SŻ
ale także do nas, którzy dostąpiliśmy uniewinnienia dzięki temu, że uwierzyliśmy Bogu, który wskrzesił Jezusa, naszego Pana.
4:25
SŻ
On został wydany za nasze grzechy i zmartwychwstał, aby nas uniewinnić.