1 พกษ 1 พงศ์กษัตริย์, บทที่ 1 พงศ์กษัตริย์, บทที่ 1
อาโดนียาห์ตั้งตนเป็นกษัตริย์
เมื่อกษัตริย์ดาวิดชรามากแล้ว แม้จะห่มผ้าสักกี่ผืนก็ไม่อุ่น คนที่คอยรับใช้เขาจึงพูดว่า “ควรหาสาวพรหมจารีมาคอยปรนนิบัติและดูแลเขา ให้เธอนอนแนบเคียงกายเพื่อองค์กษัตริย์เจ้านายของเราจะอบอุ่น”
พวกเขาจึงเฟ้นหาหญิงสาวงดงามทั่วอิสราเอล ในที่สุดก็เลือกอาบีชากชาวชูเนม จึงนำตัวเธอมาพบกษัตริย์ ยชว 19:18; 1 พกษ 2:17; 2 พกษ 4:8หญิงสาวนั้นงดงามมาก คอยดูแลปรนนิบัติ แต่กษัตริย์ไม่ได้มีเพศสัมพันธ์กับเธอ
ฝ่ายอาโดนียาห์ลูกชายของฮักกีท กำเริบเสิบสานและกล่าวว่า “ข้าจะเป็นกษัตริย์” ดังนั้นจึงจัดรถม้าศึก พลขับ1:5 หรือ ม้าและเกณฑ์คนห้าสิบคนให้วิ่งนำขบวน 2 ซมอ 3:4; 1 พศด 3:2(พ่อของเขาไม่เคยห้ามปรามหรือถามว่า “เหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนั้น” เขายังเป็นคนหล่อเหลา เกิดถัดจากอับซาโลม)2 ซมอ 3:4; 2 ซมอ 14:25
อาโดนียาห์คบคิดกับโยอาบลูกชายของเศรุยาห์และปุโรหิตอาบียาธาร์ซึ่งสนับสนุนตน 1 พกษ 2:22แต่ปุโรหิตศาโดก เบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดา ผู้เผยพระวจนะนาธัน ชิเมอี เรอี และองครักษ์ของดาวิดไม่ได้ร่วมอยู่ฝ่ายอาโดนียาห์1 พศด 23:7
อาโดนียาห์ถวายแกะ วัว กับลูกวัวขุนที่ศิลาแห่งโศเฮเลทใกล้เอนโรเกล เขาได้เชิญลูกชายทุกคนของดาวิดและบรรดาข้าราชการของยูดาห์มาร่วมพิธี ปฐม 31:54; ยชว 15:7; 2 ซมอ 17:17แต่ไม่เชิญผู้เผยพระวจนะนาธัน เบไนยาห์ทหารองครักษ์ และโซโลมอนน้องชายของเขา
ผู้เผยพระวจนะนาธันจึงไปถามบัทเชบาแม่ของโซโลมอนว่า “ท่านทราบหรือไม่ว่าอาโดนียาห์ลูกชายของฮักกีทตั้งตนเป็นกษัตริย์แล้ว โดยที่กษัตริย์ดาวิดไม่ทราบเรื่องเลย 2 พศด 9:29ข้าพเจ้าขอถวายคำปรึกษาเพื่อท่านจะสงวนชีวิตของท่านกับโซโลมอนลูกชายของท่านไว้ได้ โปรดไปพบกษัตริย์ดาวิดและถามว่า ‘กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายปฏิญาณกับดิฉันแล้วไม่ใช่หรือว่า “โซโลมอนลูกของเจ้า จะได้เป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์สืบต่อจากข้า” แล้วทำไมอาโดนียาห์จึงขึ้นเป็นกษัตริย์’ อพย 11:5แล้วขณะที่ท่านกำลังพูดคุยกับกษัตริย์ ข้าพเจ้าจะเข้าไปกล่าวเสริมจากคำพูดของท่าน”
บัทเชบาจึงเข้าไปในห้องของกษัตริย์ซึ่งชรามากแล้ว อาบีชากชาวชูเนมกำลังปรนนิบัติเขา บัทเชบาคุกเข่าแล้วกราบลงต่อหน้ากษัตริย์
กษัตริย์ถามว่า “เจ้าประสงค์สิ่งใด”
เธอพูดว่า “ท่านปฏิญาณไว้กับดิฉันผู้รับใช้ของท่านในนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านว่า ‘โซโลมอนลูกของเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์สืบต่อจากข้า’ 2 ซมอ 12:24; 1 พศด 28:5แต่บัดนี้กลับกลายเป็นว่าอาโดนียาห์ขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ใหม่โดยที่ท่านผู้เป็นกษัตริย์ไม่ได้ทราบเรื่องเลย อาโดนียาห์ได้ถวายวัว ลูกวัวขุน กับแกะมากมาย ทั้งได้เชิญลูกชายทุกคนของท่าน ปุโรหิตอาบียาธาร์ แม่ทัพโยอาบ แต่ไม่เชิญโซโลมอนผู้รับใช้ของท่าน กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของดิฉัน คนอิสราเอลทั้งปวงกำลังจับตาดูว่าจะเลือกใครขึ้นปกครองสืบต่อจากท่าน มิฉะนั้นแล้วทันทีที่ท่านล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ พวกเขาจะปฏิบัติต่อดิฉันกับลูกโซโลมอนเหมือนเป็นอาชญากร”
ขณะที่เธอกำลังพูดกับกษัตริย์ ผู้เผยพระวจนะนาธันก็มาถึง พวกเขาจึงบอกกษัตริย์ว่า “ผู้เผยพระวจนะนาธันมารอพบ” นาธันจึงเข้ามาหมอบกราบลงต่อหน้ากษัตริย์2 ซมอ 24:20
นาธันพูดว่า “กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าแต่งตั้งอาโดนียาห์เป็นกษัตริย์ครองบัลลังก์สืบต่อจากท่านแล้วหรือ วันนี้เขาได้ถวายวัว ลูกวัวขุน กับแกะมากมาย และเชิญลูกชายทุกคนของท่าน แม่ทัพนายกอง และปุโรหิตอาบียาธาร์ ขณะนี้พวกเขากำลังเลี้ยงฉลองและโห่ร้องว่า ‘กษัตริย์อาโดนียาห์ จงเจริญ!’ 1 ซมอ 10:24แต่ข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่าน ปุโรหิตศาโดก เบไนยาห์บุตรเยโฮยาดา และโซโลมอนผู้รับใช้ของท่านไม่ได้รับเชิญ นี่กษัตริย์ผู้เป็นเจ้านายของข้าพเจ้าได้กระทำการครั้งนี้ไปโดยไม่ให้บรรดาผู้รับใช้ของเขารู้หรือว่า ใครควรนั่งบนบัลลังก์ปกครองสืบต่อจากเขา”
ดาวิดตั้งโซโลมอนเป็นกษัตริย์
(1พศด.29:21-25)
กษัตริย์ดาวิดพูดว่า “เรียกบัทเชบาเข้ามา” เธอจึงเข้ามายืนอยู่ต่อหน้ากษัตริย์
แล้วกษัตริย์พูดปฏิญาณว่า “พระยาห์เวห์ผู้ช่วยเหลือข้าให้พ้นจากความยากลำบากทั้งปวงนั้นมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด 2 ซมอ 4:9วันนี้ข้าจะทำตามที่ได้ปฏิญาณไว้กับเจ้าในนามของพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลแน่ฉันนั้น คือโซโลมอนลูกของเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์สืบต่อจากข้า และจะครองบัลลังก์แทนข้า”1 พกษ 3:6; 1 พกษ 8:20
บัทเชบาจึงหมอบซบลงกับพื้น และพูดว่า “ขอให้กษัตริย์ดาวิดเจ้านายของดิฉันมีชีวิตยืนยาวเป็นนิตย์!”
กษัตริย์ดาวิดสั่งว่า “จงเรียกปุโรหิตศาโดก ผู้เผยพระวจนะนาธัน และเบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดาให้เข้ามา” เมื่อพวกเขามาอยู่ต่อหน้ากษัตริย์ เขาจึงพูดกับคนเหล่านั้นว่า “จงนำพวกคนรับใช้ของข้าไปกับเจ้า และให้โซโลมอนลูกชายข้าขี่ล่อของข้าไปที่กีโฮน ปฐม 41:43; 1 พศด 23:1; 2 พศด 32:30ให้ปุโรหิตศาโดกและผู้เผยพระวจนะนาธันเจิมตั้งเขาเป็นกษัตริย์ปกครองคนอิสราเอลที่นั่น จงเป่าแตรและโห่ร้องว่า ‘กษัตริย์โซโลมอนจงเจริญ!’ 1 ซมอ 10:1; 1 ซมอ 16:12; 1 พกษ 19:15จากนั้นจงกลับมากับเขา ให้เขานั่งบนบัลลังก์ปกครองแทนข้า ข้าได้แต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอลและยูดาห์”1 พศด 23:1
เบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดาตอบว่า “อาเมน ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านประกาศเช่นนั้นเถิด 1 พศด 22:9ขอพระยาห์เวห์อยู่กับโซโลมอนเหมือนที่อยู่กับท่านมาแล้ว เพื่อกระทำให้บัลลังก์ของพระองค์ยิ่งใหญ่กว่าของกษัตริย์ดาวิดเจ้านายของข้าพเจ้า!”
ฉะนั้นปุโรหิตศาโดก ผู้เผยพระวจนะนาธัน เบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดา พวกเคเรธีและเปเลทจึงลงไปเชิญโซโลมอนขึ้นนั่งบนล่อของดาวิดและคุ้มกันเขาไปจนถึงกีโฮน 2 ซมอ 8:18; 2 ซมอ 15:18; 2 ซมอ 20:7ปุโรหิตศาโดกนำน้ำมันจากพลับพลาศักดิ์สิทธิ์บรรจุในเขาสัตว์มาเจิมตั้งโซโลมอน แล้วพวกเขาเป่าแตรและคนทั้งปวงโห่ร้องว่า “ขอกษัตริย์โซโลมอนจงเจริญ!” อพย 30:25; 2 พกษ 11:12; มธ 21:9จากนั้นเขาทั้งปวงตามโซโลมอนกลับมา มีการเป่าขลุ่ยครึกครื้นรื่นเริงเป็นการใหญ่ เสียงสนั่นหวั่นไหวจนแผ่นดินสะท้าน
อาโดนียาห์และแขกรับเชิญทั้งปวงได้ยินเสียงกระหึ่มขณะกำลังจะเสร็จสิ้นงานเลี้ยง เมื่อได้ยินเสียงแตร โยอาบถามว่า “เหตุใดจึงมีเสียงอึกทึกครึกโครมทั่วเมืองนี้”
พูดยังไม่ทันขาดคำ โยนาธานบุตรของปุโรหิตอาบียาธาร์ก็เข้ามา อาโดนียาห์กล่าวว่า “เข้ามาเถิด เจ้าเป็นคนดี จะต้องมีข่าวดีมาบอก”2 ซมอ 15:27; 2 ซมอ 18:31
โยนาธานตอบว่า “ไม่เป็นเช่นนั้น! กษัตริย์ดาวิดเจ้าเหนือหัวของพวกเราตั้งโซโลมอนเป็นกษัตริย์แล้ว พระองค์ให้โซโลมอนไปยังกีโฮนพร้อมด้วยปุโรหิตศาโดก ผู้เผยพระวจนะนาธัน เบไนยาห์ลูกชายของเยโฮยาดา คนเคเรธี และคนเปเลท โซโลมอนนั่งบนล่อของกษัตริย์ 1 พกษ 1:38แล้วปุโรหิตศาโดกกับผู้เผยพระวจนะนาธันเจิมตั้งโซโลมอนเป็นกษัตริย์ที่กีโฮน พวกเขาฉลองครื้นเครงมาตลอดทาง ทั่วทั้งเมืองจึงพากันเอิกเกริก นี่คือเสียงที่ท่านได้ยิน ยิ่งกว่านั้นโซโลมอนขึ้นนั่งบนบัลลังก์ของกษัตริย์ และเหล่าข้าราชการมาร่วมฉลองกับกษัตริย์ดาวิด และพูดว่า ‘ขอพระเจ้าของท่านให้นามของโซโลมอนเลื่องลือยิ่งกว่าท่าน และบัลลังก์ของเขายิ่งใหญ่กว่าของท่านเถิด!’ แล้วกษัตริย์ดาวิดโน้มกราบลงนมัสการบนเตียงนอนของเขา ปฐม 47:31แล้วพูดว่า ‘สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าของคนอิสราเอลผู้ให้ข้าพเจ้าได้เห็นทายาทสืบทอดบัลลังก์ของข้าพเจ้าในวันนี้’ ”
ถึงตอนนี้แขกรับเชิญทั้งหลายของอาโดนียาห์ผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ และหนีกันไปคนละทิศคนละทาง ส่วนอาโดนียาห์หนีเข้าไปจับเชิงงอนของแท่นบูชาไว้ด้วยความกลัวโซโลมอน อพย 27:2เมื่อมีผู้ไปบอกโซโลมอนว่า “อาโดนียาห์กลัวท่านจึงจับเชิงงอนของแท่นบูชาไว้และกล่าวว่า ‘ขอให้กษัตริย์โซโลมอนปฏิญาณกับข้าพเจ้าในวันนี้ว่าจะไม่ประหารชีวิตผู้รับใช้ของเขาด้วยดาบ’ ”1 พกษ 2:28
โซโลมอนตอบว่า “ถ้าเขาทำตัวดี ผมสักเส้นของเขาก็จะไม่ร่วงลงพื้น แต่หากพบสิ่งใดไม่ดีในตัวเขา เขาจะต้องตาย” 1 ซมอ 14:45; ลก 12:7; กจ 27:34กษัตริย์โซโลมอนจึงส่งคนไปนำตัวอาโดนียาห์มาจากแท่นบูชา อาโดนียาห์เข้ามากราบลงต่อหน้า กษัตริย์โซโลมอนก็พูดว่า “กลับไปบ้านของท่านเถิด”