มก มาระโก, บทที่ มาระโก, บทที่ 1
ยอห์นผู้ให้บัพติศมาเตรียมทาง
(มธ.3:1-11; ลก.3:2-16)
ข่าวประเสริฐเรื่องพระเยซู พระเมสสิยาห์1:1 หรือ พระเยซูคริสต์ พระเมสสิยาห์ (ภาษาฮีบรู) และ พระคริสต์ (ภาษากรีก) ทั้งสองคำมีความหมายว่า ผู้ที่ได้รับการเจิมตั้ง พระบุตรของพระเจ้า1:1 ฉบับสำเนาบางฉบับไม่มี พระบุตรของพระเจ้า ทุกอย่างเริ่มต้น ตามที่เขียนไว้ในหนังสือของผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ว่า
“เราจะส่งทูตของเรามาก่อนท่าน
เพื่อเตรียมทางไว้ให้ท่าน1:2 มลค.3:1มลค 3:1; มธ 11:10; ลก 7:27
เสียงของผู้หนึ่งร้องในถิ่นทุรกันดารว่า
‘จงเตรียมทางสำหรับองค์พระผู้เป็นเจ้า
จงทำทางให้ตรงสำหรับพระองค์’ ”1:3 อสย.40:3อสย 40:3; มธ 3:3; ลก 3:4; ยน 1:23
แล้วยอห์นผู้ให้บัพติศมาก็ปรากฏตัวในถิ่นทุรกันดาร และเทศนาเรื่องบัพติศมาที่แสดงถึงการกลับใจใหม่เพื่อรับการอภัยบาป มธ 3:1; ลก 3:3; ยน 1:31; กจ 13:24ผู้คนทั่วแคว้นยูเดียและชาวกรุงเยรูซาเล็มพากันมาหายอห์น เมื่อสารภาพบาปทั้งหลายแล้ว ยอห์นก็ให้พวกเขารับบัพติศมาในแม่น้ำจอร์แดน ยอห์นสวมเสื้อผ้าที่ทำจากขนอูฐ คาดเข็มขัดหนัง และกินตั๊กแตนกับน้ำผึ้งป่าเป็นอาหาร ลนต 11:22; มธ 3:4เขาประกาศว่า “หลังจากเรา จะมีผู้หนึ่งมาด้วยฤทธิ์เดชยิ่งกว่า ซึ่งเราไม่คู่ควรแม้แต่จะก้มลงแก้เชือกรองเท้าของพระองค์ ลก 3:16; ยน 1:27เราให้พวกเจ้ารับบัพติศมาด้วย1:8 หรือ ในน้ำ แต่พระองค์จะให้พวกเจ้ารับบัพติศมาด้วย1:8 หรือ ในพระวิญญาณบริสุทธิ์”กจ 1:5; กจ 2:4; 1 คร 12:13
พระเยซูรับบัพติศมาและถูกมารทดสอบ
(มธ.3:13-17; 4:1-11; ลก.3:21,22; 4:1-13)
ในเวลานั้น พระเยซูมาจากเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี และรับบัพติศมาจากยอห์นในแม่น้ำจอร์แดน มธ 3:13; ลก 3:21เมื่อพระเยซูขึ้นจากน้ำ ก็เห็นท้องฟ้าเปิดออก และพระวิญญาณลงมาอยู่บนพระองค์คล้ายนกพิราบ มธ 3:16; ลก 3:21; ยน 1:32แล้วมีเสียงจากฟ้าสวรรค์ว่า “เจ้าคือลูกที่รักของเรา เราพอใจเจ้ายิ่งนัก”
ทันใดนั้น พระวิญญาณก็ส่งพระองค์เข้าไปในถิ่นทุรกันดาร มธ 4:1; ลก 4:1และพระองค์ถูกซาตานล่อใจ1:13 ภาษากรีกสำหรับ ล่อใจ ยังหมายถึง ทดสอบ ตลอดสี่สิบวันในถิ่นทุรกันดารที่นั่นพระองค์อยู่กับสัตว์ป่าและพวกทูตสวรรค์มาปรนนิบัติพระองค์
พระเยซูประกาศข่าวประเสริฐ
หลังจากยอห์นถูกจับขังคุก พระเยซูจึงกลับไปยังแคว้นกาลิลีและประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้า มธ 4:12; ลก 4:14; ยน 4:43พระองค์พูดว่า “ถึงเวลาแล้ว อาณาจักรของพระเจ้ามาใกล้แล้ว จงกลับใจใหม่และเชื่อข่าวประเสริฐ”มธ 4:17
พระเยซูเรียกสาวกกลุ่มแรก
(มธ.4:18-22; ลก.5:2-11; ยน.1:35-42)
ขณะที่พระเยซูเดินอยู่ริมทะเลสาบกาลิลี ก็เห็นซีโมนกับน้องชายชื่ออันดรูว์กำลังทอดแหอยู่ที่ทะเลสาบ เพราะทั้งสองเป็นชาวประมง มธ 4:18พระเยซูพูดว่า “จงตามเรามา แล้วเราจะตั้งเจ้าให้เป็นผู้หาคนแทนหาปลา” ทั้งสองก็ละแหตามพระองค์ไปทันที
เมื่อพระองค์เดินต่อไปอีกหน่อยก็เห็นยากอบลูกชายเศเบดี กับยอห์นน้องชายกำลังเตรียมอวนอยู่ในเรือ พระองค์เรียกพวกเขาทันที ทั้งสองก็ละเศเบดีผู้เป็นพ่อไว้ที่เรือกับลูกจ้าง และตามพระองค์ไป
พระเยซูขับไล่วิญญาณโสโครก
(ลก.4:31-37)
พระเยซูกับสาวกมาที่เมืองคาเปอรนาอุม เมื่อถึงวันสะบาโตพระองค์เข้าไปในธรรมศาลาและเริ่มสอน มธ 4:13; ลก 4:31ผู้คนทึ่งในคำสอนของพระองค์ เพราะพระองค์สอนอย่างผู้มีสิทธิอำนาจ ต่างจากพวกครูสอนกฎบัญญัติ มธ 7:28; ลก 4:32ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งในธรรมศาลาซึ่งมีวิญญาณโสโครกเข้าสิงก็ร้องขึ้นว่า ลก 4:33“พระเยซูชาวนาซาเร็ธ ท่านต้องการอะไรจากพวกเรา จะมาทำลายพวกเราหรือ ข้ารู้ว่าท่านเป็นใคร องค์บริสุทธิ์ของพระเจ้า!”ดนล 9:24; มธ 8:29; ยก 2:19
พระเยซูสั่งอย่างเฉียบขาดว่า “เงียบ! ออกจากเขาเดี๋ยวนี้” วิญญาณโสโครกก็ทำให้คนนั้นชักอย่างรุนแรง กรีดร้องและออกจากตัวเขา
ทุกคนประหลาดใจมากจึงถามกันว่า “นี่คืออะไร เป็นคำสอนใหม่และมีสิทธิอำนาจ! เขาสั่งได้แม้กระทั่งวิญญาณโสโครกและมันก็เชื่อฟัง” ข่าวของพระองค์จึงแพร่ไปอย่างรวดเร็วทั่วแคว้นกาลิลี
พระเยซูรักษาคนมากมาย
(มธ.8:14-17; ลก.4:38-41)
ทันทีที่ออกจากธรรมศาลา พระเยซูกับสาวก รวมทั้งยากอบและยอห์น ก็ไปยังบ้านของซีโมนกับอันดรูว์ มธ 8:14; ลก 4:38แม่ยายของซีโมนนอนเป็นไข้อยู่ พวกเขาจึงบอกพระเยซูทันที พระองค์จึงเข้าไปจับมือของเธอ พยุงให้ลุกขึ้น เธอก็หายไข้และมาปรนนิบัติพระองค์กับสาวก
เย็นวันนั้นหลังจากตะวันลับฟ้า ผู้คนพาคนป่วย และคนถูกผีสิงมาหาพระเยซู มธ 8:16; ลก 4:40คนทั้งเมืองมาออกันอยู่ที่ประตู พระเยซูรักษาโรคต่างๆ ให้คนมากมาย และยังขับผีออกหลายตน แต่พระองค์สั่งห้ามไม่ให้พวกผีพูด เพราะพวกมันรู้ว่าพระองค์คือใครมก 3:12; ลก 4:41; กจ 16:17; กจ 19:15
พระเยซูอธิษฐานในที่เงียบสงบ
ตอนเช้ามืดพระเยซูลุกขึ้น แล้วออกจากบ้านไปที่เงียบสงบเพื่ออธิษฐาน ซีโมนกับเพื่อนๆ ออกตามหาพระองค์ เมื่อพบแล้วก็ร้องบอกว่า “ทุกคนกำลังตามหาพระองค์!”
พระเยซูตอบว่า “ให้เราไปที่อื่นในหมู่บ้านละแวกนี้กัน เราจะได้ไปเทศนาที่นั่นด้วย ที่เรามาก็เพื่อการนี้” ลก 4:43แล้วพระองค์เดินทางไปทั่วกาลิลี เทศนาในธรรมศาลาของพวกเขาและขับผีออกหลายตน
พระเยซูรักษาคนโรคเรื้อน
(มธ.8:2-4; ลก.5:12-14)
มีชายคนหนึ่งเป็นโรคเรื้อน1:40 คำภาษากรีกดั้งเดิมสำหรับ โรคเรื้อน หมายถึงโรคผิวหนังต่างๆ ด้วยมาคุกเข่าอ้อนวอนพระองค์ว่า “ถ้าพระองค์เต็มใจ พระองค์ก็รักษาข้าพเจ้าให้หายได้”มธ 8:2; ลก 5:12
พระเยซูขุ่นเคือง1:41 ฉบับสำเนาหลายฉบับว่า พระเยซูเต็มไปด้วยความสงสารจึงยื่นมือแตะตัวชายคนนั้นและพูดว่า “เราเต็มใจ จงหายสะอาดเถิด!” ทันใดนั้นโรคเรื้อนก็หายไปและตัวเขาก็สะอาด
พระเยซูให้เขาไปทันทีกำชับว่า “จงระวัง อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร แต่จงไปแสดงตัวต่อปุโรหิต และถวายเครื่องบูชาสำหรับการหายโรคตามที่โมเสสสั่งไว้ เพื่อเป็นพยานกับพวกเขาว่าเจ้าหายโรคแล้ว” ลนต 13:2; มธ 8:4; ลก 5:14แต่เขาออกไปและเริ่มเล่าเรื่องนี้ไปทั่ว จนพระเยซูเข้าเมืองอย่างเปิดเผยไม่ได้อีก แต่ต้องอยู่ที่เปลี่ยวนอกเมือง กระนั้นผู้คนจากทุกหนทุกแห่งก็ยังมาหาพระองค์