กจ กิจการ, บทที่ กิจการ, บทที่ 23
เปาโลมองตรงไปที่สมาชิกสภาแซนเฮดรินและกล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าได้ทำหน้าที่ของตนเองต่อพระเจ้า ด้วยจิตสำนึกที่ดีมาตลอดจนถึงทุกวันนี้” กจ 24:16; 1 คร 4:4; 2 คร 1:12; 2 คร 4:2; ฮบ 13:18มหาปุโรหิตอานาเนียสั่งคนที่ยืนอยู่ใกล้ให้ตบปากเปาโล เปาโลจึงตอบกลับว่า “พระเจ้าจะตบเจ้า เจ้าผนังฉาบปูนขาว! เจ้านั่งอยู่ตรงนั้นตัดสินข้าพเจ้าตามกฎบัญญัติ แต่ตัวเองกลับละเมิดกฎโดยการสั่งให้ตบข้าพเจ้า!”ลนต 19:35; ฉธบ 17:10; มธ 23:27
พวกคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เปาโล จึงพูดว่า “บังอาจลบหลู่มหาปุโรหิตของพระเจ้า!”
เปาโลตอบว่า “พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่รู้ว่าเขาคือมหาปุโรหิต เพราะมีคำเขียนไว้ว่า ‘อย่าพูดล่วงเกินผู้มีอำนาจปกครองเหนือพวกเจ้า’23:5 อพย.22:28”อพย 22:28
เปาโลรู้ว่าบางคนเป็นพวกสะดูสี บางคนก็เป็นฟาริสี เขาจึงประกาศขึ้นต่อหน้าสภาแซนเฮดรินว่า “พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าเป็นฟาริสีและเป็นลูกหลานของฟาริสี ที่ข้าพเจ้าถูกพิจารณาคดี ก็เพราะข้าพเจ้ามีความหวังในการฟื้นจากความตาย” กจ 24:21; ฟป 3:5พอเขาพูดอย่างนั้น พวกฟาริสีกับพวกสะดูสีก็ถกเถียงกัน ที่ประชุมแบ่งเป็นสองฝ่าย (พวกสะดูสีบอกว่าไม่มีการฟื้นจากความตาย ไม่มีทูตสวรรค์และไม่มีวิญญาณ ส่วนพวกฟาริสีเชื่อในสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด)มธ 22:23; มก 12:18; ลก 20:27
จึงเกิดโกลาหลใหญ่ พวกครูสอนกฎบัญญัติที่เป็นฟาริสีบางคนลุกขึ้นโต้เถียงอย่างดุเดือดว่า “เราเห็นว่าชายคนนี้ไม่ได้ทำอะไรผิด อาจเป็นวิญญาณหรือทูตสวรรค์พูดกับเขาก็ได้” กจ 25:25การโต้เถียงดุเดือดขึ้นจนนายพันกลัวว่า เปาโลจะถูกพวกเขาฉีกเป็นชิ้นๆ เขาจึงสั่งทหารให้ลงไปดึงตัวเปาโลออกมา และพาไปที่ค่ายทหาร
ในคืนต่อมาองค์พระผู้เป็นเจ้ายืนใกล้เปาโลและพูดว่า “จงกล้าหาญเถิด! เจ้าได้เป็นพยานให้เราในเยรูซาเล็มอย่างไร เจ้าก็จะต้องเป็นพยานในโรมอย่างนั้น”กจ 18:9; กจ 19:21
แผนฆ่าเปาโล
เช้าวันต่อมา พวกยิวคบคิดและสาบานกันว่าจะไม่กินหรือดื่มอะไรจนกว่าจะได้ฆ่าเปาโล มีผู้ชายกว่าสี่สิบคนร่วมในแผนการนี้ พวกเขาไปพบพวกหัวหน้าปุโรหิตและผู้อาวุโส แล้วบอกว่า “พวกเราสาบานเด็ดขาดว่า จะไม่กินหรือดื่มอะไรจนกว่าจะได้ฆ่าเปาโล ฉะนั้นให้พวกท่านกับสภาแซนเฮดรินยื่นคำขอต่อนายพัน ให้นำตัวเปาโลมาโดยอ้างว่า ท่านอยากได้ข้อมูลชัดเจนยิ่งขึ้น เราจะรอฆ่าเขาระหว่างทาง”
แต่ลูกชายของน้องสาวเปาโลได้ยินแผนการนี้ จึงเข้าไปบอกเปาโลในค่ายทหาร
เปาโลเรียกนายร้อยคนหนึ่งและบอกว่า “พาเด็กหนุ่มคนนี้ไปหานายพัน เพราะเขามีเรื่องจะแจ้งให้ทราบ” นายร้อยจึงพาเขาไปหานายพัน
นายร้อยรายงานว่า “นักโทษเปาโลเรียกข้าพเจ้าขอให้พาเด็กหนุ่มคนนี้มาหาท่าน เพราะเขามีเรื่องจะแจ้งให้ท่านทราบ”
นายพันจูงมือเด็กหนุ่มเลี่ยงออกมา แล้วถามว่า “มีอะไรจะบอกเรา”
เขาตอบว่า “พวกยิวตกลงกัน ที่จะขอให้ท่านนำตัวเปาโลไปอยู่ต่อหน้าสภาแซนเฮดรินวันพรุ่งนี้ ทำทีว่าอยากได้ข้อมูลชัดเจนยิ่งขึ้น ท่านจงอย่าอนุมัติ เพราะมีคนมากกว่าสี่สิบคนกำลังดักฆ่าเปาโล และสาบานว่าจะไม่กินหรือดื่มจนกว่าจะฆ่าเปาโล ตอนนี้พวกเขาพร้อมแล้ว รอให้ท่านอนุมัติเท่านั้น”
นายพันจึงให้เด็กหนุ่มไปและกำชับว่า “อย่าบอกใครว่ามาแจ้งเราเรื่องนี้”
เปาโลถูกย้ายไปที่ซีซารียา
จากนั้นนายพันก็เรียกนายร้อยสองคนมาสั่งว่า “เตรียมทหารสองร้อยนาย พลม้าเจ็ดสิบนาย และพลหอก23:23 ความหมายของคำภาษากรีกไม่สามารถระบุได้แน่ชัดสองร้อยนายไปที่เมืองซีซารียาตอนสามทุ่มคืนนี้ จัดม้าให้เปาโลขี่ จะได้นำตัวเขาไปส่งให้ผู้ว่าราชการเฟลิกส์อย่างปลอดภัย”
นายพันเขียนจดหมายมีใจความว่า
จากข้าพเจ้า คลาวดิอัส ลีเซียส
เรียน ท่านผู้ว่าราชการเฟลิกส์
ขอคำนับ
ชายคนนี้ถูกพวกยิวจับและเกือบจะถูกฆ่า แต่ข้าพเจ้านำทหารไปช่วยไว้เพราะรู้มาว่าเขาเป็นพลเมืองโรมัน กจ 21:32ข้าพเจ้าอยากรู้ว่าพวกเขากล่าวหาชายคนนี้ทำไม จึงนำตัวเขาไปสภาแซนเฮดริน กจ 22:30ก็พบว่าข้อกล่าวหานั้นเป็นเรื่องกฎบัญญัติของพวกเขา แต่ไม่มีความผิดที่สมควรตายหรือจำคุก กจ 25:19เมื่อได้รับแจ้งว่ามีแผนกำจัดชายคนนี้ ข้าพเจ้าก็ส่งเขามาให้ท่านทันที และสั่งให้พวกที่กล่าวหานั้น มาฟ้องร้องต่อท่านด้วย
คืนนั้น พวกทหารพาเปาโลไปตามคำสั่ง ไกลถึงเมืองอันทิปาตรีส์ วันรุ่งขึ้นก็ให้กองทหารม้าพาเขาไป ส่วนพวกเขากลับไปที่ค่ายทหาร เมื่อทหารม้ามาถึงซีซารียา ก็ยื่นจดหมายให้ผู้ว่าราชการ และส่งตัวเปาโลให้เขา ผู้ว่าราชการอ่านจดหมาย แล้วถามเปาโลว่ามาจากแคว้นไหน เมื่อรู้ว่าเขามาจากซิลีเซีย ก็พูดว่า “เราจะฟังคดีของเจ้าเมื่อพวกผู้กล่าวหามาถึง” จากนั้น ผู้ว่าราชการจึงสั่งให้คุมเปาโลไว้ที่วังของเฮโรดกจ 24:1; กจ 25:16