สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 15

ฉบับแปล

ลิ้น​คนฉลาด​ทำ​ให้​ความรู้​น่าฟัง

ปาก​คนโง่​นั้น​ก็​พรั่งพรู​ความ​เขลา​ออก​มา