โรม 4 ในหลายฉบับแปล
Yorumsuz Çeviri
4:1
YTC
Öyleyse, atamız Avraham’ın bedene göre bulduğu şey için ne diyelim?
4:2
YTC
Eğer Avraham işlerden ötürü aklandıysa, övünmeye hakkı vardır, ama Tanrı'ya karşı değil.
4:3
YTC
Kutsal Yazı ne diyor? “Avraham Tanrı’ya iman etti ve bu ona doğruluk sayıldı.”
4:4
YTC
Çalışana verilen ücret lütuf değil, borç sayılır.
4:5
YTC
Ancak çalışmayan, ama tanrısızı aklayana iman edenin imanı doğruluk olarak sayılır.
4:6
YTC
David, işlerinden bağımsız olarak Tanrı’nın doğru saydığı insanın mutluluğunu şöyle anlatır:
4:7
YTC
“Ne mutlu suçları bağışlananlara, günahları örtülmüş olanlara!
4:8
YTC
Ne mutlu günahı hiçbir şekilde Efendi tarafından sayılmayana!”
4:9
YTC
Öyleyse bu mutluluk yalnız sünnetliler için mi, yoksa sünnetsizler için de geçerli mi? Çünkü diyoruz ki, Avraham'a iman doğruluk olarak sayıldı.
4:10
YTC
Öyleyse nasıl sayıldı? Sünnetliyken mi, yoksa sünnetsizken mi? Sünnetliyken değil, sünnetsizken.
4:11
YTC
Sünnetsizken imanla doğru sayıldığının işareti olarak sünnet mührünü aldı. Öyle ki, sünnetsiz olmalarına karşın iman edenlerin hepsinin babası olsun, böylece onlar da doğru sayılsın.
4:12
YTC
O, sünnetlilerin de babası oldu; yalnız sünnetli oldukları için değil, atamız Avraham’ın sünnetsizken taşıdığı imanın izinden gittikleri için.
4:13
YTC
Çünkü Avraham’a ve soyuna dünyanın mirasçısı olma vaadi, Kutsal Yasa yoluyla değil, imanla gelen doğruluk yoluyla verildi.
4:14
YTC
Eğer Yasa’ya bağlı olanlar mirasçı olursa, iman boşa çıkar ve vaat geçersiz sayılır.
4:15
YTC
Çünkü Yasa gazap üretir; yasanın olmadığı yerde de itaatsizlik yoktur.
4:16
YTC
Bu nedenle vaat, lütfa göre olsun ve Avraham’ın soyu için güvence altına alınsın diye imandandır. Avraham’ın soyu yalnız Kutsal Yasa’dan olanlar değil, aynı zamanda Avraham’ın imanından olanlardır. O hepimizin babasıdır.
4:17
YTC
Yazılmış olduğu gibi, “Seni birçok ulusun babası yaptım.” Avraham ölülere hayat veren, olmayan şeyleri olanlar gibi çağıran Tanrı’nın önünde iman etti.
4:18
YTC
Avraham, umutsuzluğa karşı, birçok ulusun babası olacağına, “Senin soyun böyle olacak”
4:19
YTC
sözüne umutla iman etti. Yüz yaşına yaklaşmış, ölü denebilecek bedenini ve Sarah’ın ölü rahmini düşünüp imanı zayıflamadı.
4:20
YTC
Tanrı’nın vaadine bakıp imansızlıkla sallanmadı. Tersine imanı güçlendi ve Tanrı’yı yüceltti.
4:21
YTC
Tanrı’nın vaadini yerine getirebileceğinden tam emindi.
4:22
YTC
Bu nedenle, bu kendisine doğruluk sayıldı.
4:23
YTC
Şimdi, kendisine sayıldığı, yalnızca kendisi için değil,
4:24
YTC
Efendimiz Yeşua Mesih’i ölümden dirilten Tanrı’ya iman etmekle doğru sayılacak olan bizler için de yazılmıştır.
4:25
YTC
O bizim suçlarımız için ölüme teslim edildi ve aklanmamız için dirildi.