Рым Рымлянам, раздзел Пасланне да Рымлян, раздзел 9
Праўду кажу ў Хрысьце, ня хлушу, сьведчыць мне сумленьне маё ў Духу Сьвятым,
што вялікі мне смутак і няспынная болесьць сэрцу майму:
я хацеў бы сам быць адлучаны ад Хрыста за братоў маіх, родных мне па плоці;Вых 32:32
гэта азначае, Ізраільцян, якім належаць усынаўленьне і слава, і запаветы і заканадаўства, і набажэнства і абяцаньні;Вых 4:22; Вых 20:1; 1Цар 4:21
іхнія і бацькі, і ад іх Хрыстос па плоці, існы над ўсім Бог, дабраславёны навекі, амін.Мц 1:1; Лк 3:23
Але ня тое, каб слова Божае ня спраўдзілася. Бо ня ўсе тыя Ізраільцяне, якія ад Ізраіля,Лік 23:19; Рым 3:3
і ня ўсе дзеці Абрагамавыя, якія ад семені ягонага; а (сказана): «у Ісааку назавецца табе семя».Быц 21:12; Габр 11:18
Гэта значыцца, ня плоцкія дзеці - дзеці Божыя; а дзеці абяцаньня прызнаюцца за семя.Гал 4:28
А слова абяцаньня такое: «у гэты самы час прыйду, а ў Сары будзе сын».Быц 18:10
І не адно гэта; а гэтак сама было і з Рэбэкаю, калі яна зачала ў адзін час двух сыноў ад Ісаака, бацькі нашага;Быц 25:21
бо калі яны яшчэ не нарадзіліся і не зрабілі нічога добрага альбо благога (каб у пастанове Бог быў вольны выбіраць
залежна не ад учынкаў, а ад Таго, Хто кліча), - сказана было ёй: «большы будзе ў паслужэньні ў меншага»,Быц 25:23
як і напісана: «Якава Я палюбіў, а Ісава зьненавідзеў».Мал 1:2
Што ж скажам? Няўжо несправядлівасьць у Бога? Зусім не!Дрз 32:4
Бо Ён кажа Майсею: «каго мілаваць, памілую; каго шкадаваць, пашкадую».Вых 33:19
Дык вось, памілаваньне залежыць не ад таго, хто хоча і імкнецца, а ад Бога, Які мілуе.
Бо Пісаньне кажа фараону: «На тое Я і паставіў цябе, каб паказаць над табою сілу Маю, і каб прапаведана было імя Маё па ўсёй зямлі».Вых 9:16; Вых 14:4
Дык вось, каго хоча, мілуе; а каго хоча, робіць жорсткім.
Ты скажаш мне: за што ж яшчэ дакарае? Бо хто ўсупрацівіцца волі Ягонай?Іс 46:10; Ер 49:19
А ты хто, чалавеча, што спрачаешся з Богам? Ці скажа творыва творцу: навошта ты мяне так зрабіў?Іс 29:16; Іс 45:9
Ці ж ня мае ганчар улады над глінаю, каб з таго самага месіва зрабіць адзін посуд на ганаровае ўжываньне, а другі - на буднае?Ер 18:4; Ер 18:6; 2Цім 2:20
Што ж, калі Бог, хочучы паказаць гнеў і явіць магутнасьць Сваю, зь вялікай і доўгай цярплівасьцю пераносіў сасуды гневу, угатаваныя на пагібель,Рым 2:4
каб разам выявіць багацьце славы Сваёй над посудамі міласэрнасьці, якія Ён падрыхтаваў для славы, -Рым 8:28
над намі, каго Ён паклікаў ня толькі зь Юдэяў, але і зь язычнікаў?Рым 3:29
Як і ў Асіі кажа: «ня Мой народ назаву Маім народам, і не каханую каханаю».Ас 2:23; 1Пётр 2:10
І на тым месцы, дзе сказана ім: «вы ня Мой народ, там названыя будуць сынамі Бога жывога».Ас 1:10
А Ісая ўсклікае пра Ізраіля: «хай хоць будуць сыны Ізраіля лікам, як пясок марскі, толькі рэшта ўратуецца;
бо дзею заканчвае і скора вырашыць па праўдзе, дзею рашучую ўчыніць Гасподзь на зямлі»Іс 10:22
і як прадказаў Ісая: «калі б Гасподзь Саваоф не пакінуў нам семені, мы зрабіліся б, як Садома, і былі б падобныя да Гаморы».Іс 1:9; Быц 19:24
Што ж скажам? Што язычнікі, якія ня шукалі праведнасьці, атрымалі праведнасьць, праведнасьць ад веры;Рым 10:20
а Ізраіль, які шукаў закона праведнасьці, не дайшоў да закона праведнасьці.Рым 11:7
Чаму? Таму, што шукалі ня ў веры, а ў дзеях закона; бо спатыкнуліся аб камень спатыкненьня,
як напісана: «вось, кладу ў Сыёне камень спатыкненьня і скалу панады; і хто верыць у Яго, не пасароміцца».Іс 8:14; Іс 28:16; Пс 117:22; Мц 21:44; Мк 12:10; Лк 2:34; Лк 20:17