ยรม เยเรมียาห์, บทที่ เยเรมียาห์, บทที่ 4
พระยาห์เวห์ประกาศว่า “อิสราเอล หากเจ้าจะกลับมา
ก็กลับมาหาเราเถิด
หากเจ้าเอาเทวรูปน่าชิงชังไปให้พ้นหน้าเรา
และไม่หลงไปอีก
และหากเจ้าปฏิญาณโดยอ้างว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’
ด้วยความจริง ความยุติธรรม และความชอบธรรม
ชนชาติทั้งหลายก็จะขอพรจากเรา
และพวกเขาจะโอ้อวดเรา”ฉธบ 6:13; ฉธบ 10:20; อสย 45:25
พระยาห์เวห์พูดกับคนยูดาห์และเยรูซาเล็มว่า
“จงไถพรวนดินแข็งแห่งจิตใจของเจ้า
และอย่าหว่านเมล็ดพืชลงกลางดงหนามฮชย 10:12
คนยูดาห์และผู้อาศัยในเยรูซาเล็ม
จงเข้าสุหนัตตัวเองถวายแด่พระยาห์เวห์
จงเข้าสุหนัตใจของพวกเจ้า
มิฉะนั้นโทสะของเราจะพลุ่งขึ้นและแผดเผาดั่งไฟ
เผาผลาญโดยไม่มีใครดับได้
เนื่องจากความชั่วร้ายที่พวกเจ้าได้ทำฉธบ 10:16; ยรม 21:12
ภัยพิบัติจากทิศเหนือ
จงประกาศในยูดาห์ และป่าวร้องในเยรูซาเล็มว่า
‘จงเป่าแตรทั่วแผ่นดิน!’
จงร้องเสียงดังว่า
‘มารวมตัวกัน!
ให้เราหนีไปเมืองป้อมปราการต่างๆ กันเถอะ!’ยรม 8:14
จงส่งสัญญาณให้ไปศิโยน!
อย่าชักช้า! จงรีบหนีเอาชีวิตรอด
เพราะเรากำลังนำภัยพิบัติมาจากทางเหนือ
เป็นหายนะร้ายแรง”ยรม 1:14
ราชสีห์ตัวหนึ่งได้ออกมาจากถ้ำ
ผู้ที่จะทำลายชนชาติต่างๆ ออกมาแล้ว
เขาออกมาจากที่พักของตน
เพื่อทำลายล้างแผ่นดินของเจ้า
เมืองต่างๆ ของเจ้าจะพังพินาศ
ปราศจากผู้อยู่อาศัยอสย 5:29; อสย 34:5; ยรม 2:15
ฉะนั้นจงสวมผ้ากระสอบ
จงร้องไห้คร่ำครวญ
เพราะความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์
ยังไม่หันเหจากเรายรม 6:26
พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ในวันนั้น
กษัตริย์และบรรดาข้าราชการจะเสียขวัญ
ปุโรหิตจะตกใจกลัว
และผู้เผยพระวจนะจะขนลุก”อสค 32:10
แล้วข้าพเจ้าพูดว่า “อนิจจา พระยาห์เวห์องค์เจ้าชีวิต พระองค์หลอกลวงเยรูซาเล็มและชนชาตินี้แน่แล้ว ก็ไหนพระองค์พูดว่า ‘เจ้าจะมีสันติสุข’ แต่นี่ดาบจ่อคอหอยเราแล้ว”ยรม 6:14
เมื่อถึงเวลานั้น จะมีผู้บอกชนชาตินี้และชาวเยรูซาเล็มว่า “ลมร้อนแผดเผาจากที่สูงเวิ้งว้างในทะเลทรายพัดมาสู่ประชาชนของเรา แต่ไม่ใช่เพื่อฝัดร่อนหรือชะล้าง ยรม 18:17; ยรม 51:1เราเป็นผู้ส่งลมแรงนั้นมา บัดนี้เราประกาศพิพากษาลงโทษพวกเขา”ยรม 1:16
ดูสิ! บุคคลผู้นั้นบุกมาเหมือนเมฆ
รถม้าศึกของเขามาเหมือนพายุหมุน
ม้าศึกของเขาไวกว่านกอินทรี
วิบัติแก่เรา! เราพินาศวอดวายแล้ว!ฮบก 1:8
เยรูซาเล็ม จงล้างความชั่วร้ายออกจากใจ เพื่อจะได้รับความรอด
เจ้าจะเก็บงำความคิดชั่วไว้นานเท่าใดอสย 1:16
เสียงป่าวร้องจากดาน
ประกาศภัยพิบัติจากเนินเขาเอฟราอิมยรม 8:16
“จงบอกเรื่องนี้แก่ชนชาติทั้งหลาย
ประกาศเกี่ยวกับเยรูซาเล็มว่า
‘กองทัพที่ล้อมเมืองกำลังมาจากแดนไกล
โห่ร้องออกศึกสู้กับเมืองต่างๆ ของยูดาห์ยรม 2:15
พวกเขาโอบล้อมเยรูซาเล็มเหมือนคนเฝ้านา
เพราะเยรูซาเล็มกบฏต่อเรา’ ”
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
“การกระทำและความประพฤติของเจ้าเอง
ได้นำให้เหตุการณ์นี้มาให้เจ้า
นี่คือโทษทัณฑ์ของเจ้า
มันช่างขมขื่น!
มันช่างเสียดแทงใจ!”
โอย ทุกข์เหลือเกิน ทรมานเหลือเกิน!
ข้าพเจ้าทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวด
โอย หัวใจของข้าพเจ้าร้าวราน!
หัวใจของข้าพเจ้าสะท้านอยู่ภายใน
ข้าพเจ้าไม่อาจสงบนิ่งได้
เพราะข้าพเจ้าได้ยินเสียงแตร
ได้ยินเสียงโห่ร้องคะนองศึกอสย 22:4; ยรม 9:1
หายนะกระหน่ำกันเข้ามา
ทั้งแผ่นดินเป็นซากปรักหักพัง
พวกเต็นท์ของข้าพเจ้าถูกทำลายทันที
ที่พักของข้าพเจ้าพังลงชั่วพริบตา
ข้าพเจ้าจะต้องทนดูธงรบ
และฟังเสียงแตรไปนานสักเท่าใด
“ประชาชนของเราโง่เขลา
พวกเขาไม่รู้จักเรา
พวกเขาเป็นเด็กเหลวไหล
ไม่มีความเข้าใจ
พวกเขาช่ำชองในการทำชั่ว
ทำดีไม่เป็นเลย”ลก 16:4
ข้าพเจ้ามองดูที่แผ่นดินโลก
มันไม่มีรูปทรงและว่างเปล่า
มองดูที่ฟ้าสวรรค์
แสงสว่างลับไปเสียแล้วอสย 5:30
ข้าพเจ้ามองดูภูเขาทั้งหลาย
เห็นมันสั่นสะท้าน
เนินเขาทั้งหลายก็โคลงเคลง
ข้าพเจ้ามองดู ไม่มีผู้คนเลย
นกในท้องฟ้าบินลับหายไปหมดยรม 9:10; ยรม 50:3
ข้าพเจ้ามองดูและเห็นแผ่นดินอันอุดมเป็นทะเลทราย
เมืองทั้งหลายเป็นซากปรักหักพัง
ต่อหน้าพระยาห์เวห์และต่อความโกรธเกรี้ยวของพระองค์ยรม 2:7
พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า
“ทั้งแผ่นดินจะย่อยยับ
แม้เราจะไม่ทำลายจนหมดสิ้นอสค 12:20; อสค 14:22; ยรม 5:10
ฉะนั้นโลกจะคร่ำครวญ
และฟ้าสวรรค์เบื้องบนจะหม่นหมอง
เพราะเราได้ลั่นวาจาไว้ และจะไม่ผ่อนผัน
เราได้ตัดสินใจแล้ว และจะไม่เปลี่ยนแปลง”ยรม 18:8
เมื่อได้ยินเสียงพลม้าและพลธนู
ชาวเมืองทุกแห่งหนีกระเจิดกระเจิง
บางคนเข้าไปในพุ่มไม้
บางคนปีนป่ายขึ้นไปตามหินผา
ทุกเมืองถูกทิ้งร้าง
ไม่มีใครอาศัยเลยยรม 4:25
เจ้าผู้ถูกทำลาย เจ้ากำลังทำอะไรนั่น
ทำไมใส่เสื้อผ้าสีแดงเข้ม
และสวมเครื่องเพชรเครื่องทอง
เจ้าแต่งหน้าเน้นดวงตาไปทำไม
ถึงแต่งตัวสวยก็เปล่าประโยชน์
คนรักของเจ้าเหยียดหยามเจ้า
พวกเขาอยากจะฆ่าเจ้า
ข้าพเจ้าได้ยินเสียงร้องเหมือนผู้หญิงคลอดลูก
ร้องครวญครางเหมือนคลอดลูกคนแรก
เป็นเสียงร้องของธิดาศิโยนหายใจหอบ
เธอยื่นแขนออกมาและพูดว่า
“อนิจจา ฉันจะเป็นลมแล้ว
ชีวิตฉันถูกมอบไว้ให้เหล่าฆาตกร”พรท 1:20; ยรม 6:24; ยรม 13:21