ยชว โยชูวา, บทที่ โยชูวา, บทที่ 2
ราหับกับสายสืบ
แล้วโยชูวาลูกชายของนูนส่งสายสืบสองคนไปจากชิทธีมอย่างลับๆ และสั่งว่า “จงไปดูทั่วดินแดนนั้น โดยเฉพาะที่เมืองเยรีโค” คนทั้งสองเข้าไปถึงบ้านของหญิงโสเภณีชื่อราหับและพักอยู่ที่นั่นยชว 7:2; กดว 25:1; ยก 2:25; ฮบ 11:31
มีคนไปบอกกษัตริย์เยรีโคว่า “ดูเถิด! เมื่อคืนมีชาวอิสราเอลบางคนเข้ามา เพื่อสืบดูดินแดนนี้” กษัตริย์เยรีโคจึงส่งคนมาสั่งราหับว่า “จงนำตัวคนที่มาพักในบ้านของเจ้าออกมา เพราะเป็นสายสืบมาสืบทั่วดินแดนของเรา”
แต่เธอได้ซ่อนตัวคนทั้งสองไว้ จึงพูดว่า “ใช่ พวกเขามาที่นี่ แต่ดิฉันไม่รู้ว่าเขามาจากไหน ยชว 6:17พวกเขาออกจากเมืองไปตอนพลบค่ำ ใกล้เวลาปิดประตูเมือง ดิฉันไม่รู้ว่าเขาไปทางไหน ถ้าพวกท่านรีบตามไปอาจจะทัน” (ที่จริงเธอพาคนทั้งสองขึ้นไปบนดาดฟ้า ให้ซ่อนตัวอยู่ใต้กองเส้นป่านที่ผึ่งอยู่) คนเหล่านั้นจึงไล่ตามสายสืบไปตามถนน ซึ่งทอดไปยังท่าข้ามแม่น้ำจอร์แดน และทันทีที่คนไล่ตามออกไป ประตูเมืองก็ปิดลง
ราหับขึ้นไปพบคนทั้งสองก่อนที่พวกเขาจะเข้านอน เธอกล่าวกับเขาว่า “ดิฉันรู้ว่าพระยาห์เวห์ยกดินแดนนี้ให้ท่าน และเราทุกคนกลัวท่านมาก ทุกคนที่อาศัยอยู่ในดินแดนนี้จึงตกอยู่ในความกลัวเพราะท่าน กดว 21:3เราได้ยินเรื่องที่พระยาห์เวห์ให้ทะเลแดง2:10 หรือ ให้ทะเลต้นกกแห้งเป็นทางผ่านแก่พวกท่านตอนที่ท่านออกมาจากอียิปต์ และเราได้ยินถึงสิ่งที่ท่านทำกับสิโหนและโอก กษัตริย์ทั้งสองของชาวอาโมไรต์ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนซึ่งท่านทำลายล้างจนหมดสิ้น2:10 คำศัพท์ภาษาฮีบรูนี้หมายถึงสิ่งของหรือบุคคลที่ถวายแด่พระยาห์เวห์แล้วไม่อาจเรียกคืนได้ มักจะต้องทำลายให้หมด อพย 14:21; กดว 21:23เมื่อได้ฟังแล้วเราทุกคนก็มีใจหวาดหวั่นขวัญผวา เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์เบื้องบนและแผ่นดินโลกเบื้องล่างอพย 15:14; ฉธบ 4:39
บัดนี้ขอท่านโปรดสาบานในนามพระยาห์เวห์ว่า ท่านจะแสดงความเมตตาต่อครอบครัวของดิฉันเพราะดิฉันได้เมตตาต่อท่าน โปรดให้เครื่องหมายที่ชัดเจนอย่างหนึ่งไว้ ยชว 6:17; ยชว 6:23ว่าท่านจะไว้ชีวิตพ่อแม่ พี่น้องชายหญิงของดิฉันกับคนทั้งหมดของพวกเขา และว่าท่านจะช่วยพวกเราให้รอดพ้นจากความตาย”
คนทั้งสองให้ความมั่นใจแก่เธอว่า “ชีวิตแลกด้วยชีวิต หากเจ้าไม่แพร่งพรายสิ่งที่เราทำอยู่ เราจะสัตย์ซื่อและกรุณาเจ้าเมื่อพระยาห์เวห์มอบดินแดนนี้แก่เรา”ยชว 6:22
เธอจึงเอาเชือกหย่อนลงทางหน้าต่าง ให้พวกเขาไต่ลงไป เนื่องจากบ้านของเธอเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมือง 2 คร 11:32-33เธอบอกพวกเขาว่า “หนีไปซ่อนที่เนินเขาเถิด รออยู่สักสามวันจนกว่าคนที่เที่ยวตามหาท่านกลับเข้ามา แล้วจึงค่อยไป”
ตอนนี้ชายทั้งสองบอกเธอว่า “เราจะพ้นจากข้อผูกมัดที่เจ้าให้เราสาบาน ถ้าเจ้าไม่ทำตามนี้ เมื่อเราบุกเข้ามาในดินแดน ถ้าเจ้าไม่ผูกเชือกสีแดงไว้ตรงหน้าต่าง ที่เจ้าหย่อนเราลงมา ถ้าเจ้าไม่พาพ่อแม่พี่น้อง ทุกคนในครอบครัว มาอยู่ในบ้านของเจ้า ถ้าใครในพวกเจ้าออกนอกบ้านไปที่ถนน เขาต้องรับผิดชอบต่อการตายของตัวเอง เราจะไม่รับผิดชอบ ส่วนคนที่อยู่ในบ้านกับเจ้า การตายของพวกเขาเราจะรับผิดชอบ แต่หากเจ้าแพร่งพรายสิ่งที่เราทำอยู่ เราก็จะพ้นจากข้อผูกมัดที่เจ้าให้เราสาบานไว้”
เธอตอบว่า “ตกลงตามที่ท่านว่า”
แล้วราหับก็ส่งคนทั้งสองไป พวกเขาก็จากไป และเธอผูกเชือกแดงไว้ที่หน้าต่างบานนั้น
สายสืบทั้งสองขึ้นไปบนเนินเขา ค้างอยู่ที่นั่นสามวัน จนกลุ่มคนที่ตามหาตัวเขากลับมาในเมืองนั้น หลังจากเที่ยวตามหาตลอดทางแล้วไม่พบ จากนั้นคนทั้งสองก็ลงจากเนินเขา ลุยข้ามแม่น้ำไปรายงานให้โยชูวาลูกชายของนูนทราบทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยตลอด พวกเขากล่าวแก่โยชูวาว่า “พระยาห์เวห์มอบดินแดนทั้งหมดนั้นแก่เราอย่างแน่นอน ทุกคนที่นั่นหวาดหวั่นขวัญผวาเพราะพวกเรา”