สดด สดุดี, บทที่ สดุดี, บทที่ 102
(คำอธิษฐานของคนทุกข์ยากที่อ่อนแอลง และระบายความทุกข์ใจต่อพระยาห์เวห์)
โปรดฟังคำอธิษฐานของข้าพเจ้าเถิดพระยาห์เวห์
ขอให้เสียงร้องให้ช่วยของข้าพเจ้ามาถึงพระองค์สดด 143:1
ขออย่าซ่อนหน้าจากข้าพเจ้า
เมื่อข้าพเจ้าทุกข์ยาก
ขอเอียงหูฟัง
เมื่อข้าพเจ้าร้องเรียก โปรดตอบโดยเร็วสดด 13:1; สดด 44:24
เพราะวันเวลาของข้าพเจ้าหายไปเหมือนควัน
กระดูกของข้าพเจ้าไหม้เหมือนถ่านลุกโชนสภษ 17:22
ใจข้าพเจ้าห่อเหี่ยวและเฉาไปเหมือนหญ้า
จนข้าพเจ้าลืมกินอาหารสดด 109:22
ในยามทุกข์ใจ ข้าพเจ้าคร่ำครวญเสียงดัง
และเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
ข้าพเจ้าเหมือนนกฮูกในถิ่นทุรกันดาร
เป็นนกฮูกท่ามกลางซากปรักหักพังฉธบ 14:17
ข้าพเจ้านอนไม่หลับ
ข้าพเจ้าเป็นเหมือนนกเดียวดายบนหลังคา
ศัตรูของข้าพเจ้าเยาะเย้ยอยู่วันยังค่ำ
คู่อริใช้ชื่อข้าพเจ้าเป็นคำแช่งด่า
เพราะข้าพเจ้ากินขี้เถ้าต่างอาหาร
และผสมน้ำตาลงในเครื่องดื่มโยบ 3:24
เพราะความโกรธเกรี้ยวอันใหญ่หลวงของพระองค์
พระองค์ยกข้าพเจ้าขึ้นและเหวี่ยงข้าพเจ้าทิ้ง
วันเวลาของข้าพเจ้าเป็นดั่งเงายามเย็น
ข้าพเจ้าเหี่ยวเฉาไปเหมือนหญ้าโยบ 8:9; โยบ 14:1
พระยาห์เวห์ แต่พระองค์อยู่เหนือบัลลังก์ตลอดกาล
เกียรติของพระองค์เลื่องลือตลอดทุกชั่วอายุ
พระองค์จะลุกขึ้นและเอ็นดูสงสารศิโยน
เพราะบัดนี้ถึงเวลาแล้วที่จะเมตตาเมืองนั้น
เวลาที่กำหนดมาถึงแล้วสดด 51:18; ยรม 29:10
เพราะก้อนหินของเมืองนั้นเป็นที่รักของผู้รับใช้ของพระองค์
และผงดินของเมืองนั้นทำให้พวกเขาเกิดสงสาร
ชนชาติทั้งหลายจะเกรงกลัวนามของพระยาห์เวห์
บรรดากษัตริย์ของโลกจะยำเกรงเกียรติสิริของพระองค์
เพราะพระยาห์เวห์จะสร้างศิโยนขึ้นใหม่
และพระองค์จะมาปรากฏด้วยเกียรติสิริของพระองค์อสย 14:32
พระองค์จะตอบคำอธิษฐานของคนยากไร้
พระองค์จะไม่ดูหมิ่นคำวิงวอนของพวกเขา
ขอให้บันทึกเรื่องนี้ไว้เพื่อคนรุ่นหลัง
เพื่อคนที่จะเกิดมาจะได้สรรเสริญพระยาห์เวห์
“พระยาห์เวห์มองลงมาจากสถานนมัสการเบื้องบน
จากสวรรค์พระองค์มองดูโลก
เพื่อฟังเสียงครวญครางของนักโทษ
และปลดปล่อยคนต้องโทษประหาร”สดด 79:11
ดังนั้นนามของพระยาห์เวห์จะถูกประกาศในศิโยน
และคำสรรเสริญพระองค์จะประกาศในเยรูซาเล็มอสย 62:6
ยามเมื่อชนชาติและอาณาจักรต่างๆ
มาชุมนุมเพื่อนมัสการพระยาห์เวห์ศคย 8:21
พระองค์ตัดกำลังข้าพเจ้าทิ้งกลางคัน102:23 หรือ โดยอำนาจของพระองค์
บั่นทอนวันเวลาของข้าพเจ้าให้สั้นลงสดด 89:45
ข้าพเจ้าจึงร้องว่า
“พระเจ้าของข้าพเจ้า ขออย่าเอาชีวิตข้าพเจ้าไปกลางคัน
ปีเดือนของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วอายุโยบ 21:21
ในปฐมกาลพระองค์วางฐานรากของแผ่นดินโลก
และฟ้าสวรรค์เป็นผลงานฝีมือของพระองค์ฮบ 1:10
สิ่งเหล่านี้จะพินาศไป แต่พระองค์ดำรงอยู่
ทั้งหมดนี้จะเก่าไปเหมือนเครื่องนุ่งห่ม
พระองค์จะเปลี่ยนมันเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า
พวกมันจะถูกโยนทิ้งไปอสย 51:6; มธ 24:35
แต่พระองค์ยังคงเหมือนเดิม
และปีเดือนของพระองค์จะไม่มีวันสิ้นสุดโยบ 36:26; สดด 81:2; มลค 3:6
ลูกหลานผู้รับใช้ของพระองค์จะอาศัยอยู่ต่อหน้าพระองค์
ลูกหลานของพวกเขาจะได้รับการสถาปนาต่อหน้าพระองค์”