ฉธบ เฉลยธรรมบัญญัติ, บทที่ เฉลยธรรมบัญญัติ, บทที่ 32
ฟ้าสวรรค์เอ๋ย ฟังเถิดที่ข้าพเจ้าจะกล่าว
แผ่นดินโลกเอ๋ย จงสดับวาจาจากปากของข้าพเจ้าฉธบ 31:28; นหม 9:27; อสย 1:2
ขอให้คำสอนของข้าพเจ้าพรั่งพรูลงมาดั่งฝน
และให้ถ้อยคำของข้าพเจ้าหยาดหยดมาดุจน้ำค้าง
เหมือนสายฝนโปรยปรายลงบนหญ้าอ่อน
เหมือนฝนชุ่มรินรดพืชพันธุ์เขียวสดอสย 55:10
ข้าพเจ้าจะประกาศนามของพระยาห์เวห์
ขอสดุดีความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าของเรา!วว 14:7
พระองค์เป็นพระศิลา กิจการของพระองค์สมบูรณ์พร้อม
และวิถีทางของพระองค์ล้วนยุติธรรม
พระเจ้าผู้สัตย์ซื่อผู้ไม่ทำสิ่งที่ผิดใดๆ เลย
พระองค์ชอบธรรมและยุติธรรม2 ซมอ 22:2; 1 คร 1:9
พวกเขาทำตัวเสื่อมทรามและไม่ได้เป็นลูกของพระองค์
พวกเขาทำตัวน่าอับอายโดยเป็นคนรุ่นที่วิปริตและกลับกลอกอสย 1:4
ท่านตอบสนองต่อพระยาห์เวห์เช่นนี้หรือ
ประชาชนที่โง่เขลาเบาปัญญา
พระเจ้าไม่ใช่พระบิดาพระผู้สร้างของท่าน32:6 หรือ พระบิดาผู้ซื้อท่านมา
ผู้ก่อร่างสร้างท่านขึ้นมาหรือมธ 6:9
จงระลึกถึงวันคืนเก่าก่อน
คิดถึงชั่วอายุตั้งแต่อดีตนานมา
ถามพ่อของท่านดูเถิด เขาจะบอกท่านได้
ถามพวกผู้อาวุโสเถิด พวกเขาจะอธิบายให้ท่านฟังสดด 77:11
เมื่อองค์ผู้สูงสุดมอบมรดกแก่ชนชาติต่างๆ
เมื่อพระองค์แบ่งแยกมวลมนุษยชาติ
พระองค์กำหนดเขตแดนสำหรับชนชาติทั้งหลาย
ตามจำนวนบุตรทั้งหลายของอิสราเอล32:8 ฉบับมาโซเรติค และม้วนหนังสือทะเลตาย (ดูฉบับ LXX) ว่า บุตรทั้งหลายของพระเจ้าปฐม 11:8; กจ 17:26
ส่วนของพระยาห์เวห์คือประชาชนของพระองค์
ยาโคบคือส่วนกรรมสิทธิ์ของพระองค์1 ซมอ 10:1; 2 ซมอ 14:16
พระองค์พบเขาในถิ่นทุรกันดารที่ถูกทิ้งร้าง
และเต็มไปด้วยเสียงโหยหวน
พระองค์ปกป้องและดูแลเขา
พระองค์พิทักษ์เขาดั่งแก้วตาดวงใจของพระองค์ฮชย 13:5
เหมือนนกอินทรีตะกุยรังของมัน
และบินร่อนอยู่เหนือลูกอ่อน
กางปีกออกรองรับ
ประคับประคองพาลูกบินไปอพย 19:4
พระยาห์เวห์ผู้เดียวนำเขาไป
ไม่มีพระต่างด้าวอยู่กับเขาอพย 13:21
พระองค์ทำให้เขาทะยานไปตามเบื้องสูงแห่งแผ่นดิน
และเลี้ยงดูเขาด้วยผลผลิตจากท้องทุ่ง
พระองค์บำรุงเลี้ยงเขาด้วยน้ำผึ้งจากศิลา
และด้วยน้ำมันจากหินผาฉธบ 33:29; กดว 20:8; 1 ซมอ 14:26
ด้วยน้ำนมและนมข้นจากฝูงสัตว์
และด้วยแพะแกะอ้วนพี
กับแกะผู้ชั้นเยี่ยมแห่งบาชาน
และข้าวสาลีที่ดีที่สุด
เขาดื่มน้ำองุ่นสีแดงก่ำที่มีฟองยรม 5:7
เยชูรูน32:15 แปลว่า ผู้เที่ยงธรรม นั่นคือ อิสราเอล อ้วนพีขึ้นก็พยศ
ครั้นอิ่มหนำก็อ้วนใหญ่ ขนเป็นมันปลาบ
เขาทอดทิ้งพระเจ้าผู้สร้างเขา
ปฏิเสธพระศิลาพระผู้ช่วยให้รอดของตนฉธบ 31:20; ฮชย 8:13; อสย 17:10
พวกเขายั่วยุให้พระองค์อิจฉาด้วยพระต่างด้าวของเขา
และยั่วโทสะพระองค์ด้วยรูปเคารพอันน่าชิงชังทั้งหลาย
พวกเขาเซ่นสังเวยแก่พระเทียมเท็จซึ่งไม่ใช่พระเจ้า
เป็นพระซึ่งเขาไม่เคยรู้จัก
พระซึ่งเพิ่งปรากฏ
พระซึ่งบรรพบุรุษของท่านไม่เกรงกลัวสดด 106:37
ท่านได้ทอดทิ้งพระศิลาผู้ให้กำเนิดท่าน
ท่านลืมพระเจ้าผู้ให้ท่านเกิดมา
พระยาห์เวห์เห็นสิ่งนี้และปฏิเสธพวกเขา
เพราะว่าลูกชายลูกสาวของพระองค์ทำให้พระองค์โกรธ
พระองค์พูดว่า “เราจะซ่อนหน้าจากพวกเขา
และดูว่าบั้นปลายของเขาจะเป็นเช่นใด
เพราะเขาเป็นคนรุ่นที่นอกลู่นอกทาง
ลูกหลานผู้ไม่สัตย์ซื่อฉธบ 31:18; สภษ 14:12
เขาทำให้เราอิจฉาด้วยสิ่งที่ไม่ใช่พระ
และยั่วโทสะเราด้วยรูปเคารพไร้ค่า
เราจะทำให้เขาอิจฉาโดยพวกที่ไม่ใช่ชนชาติ
เราจะยั่วเขาให้โกรธด้วยชนชาติหนึ่งที่ไม่มีความเข้าใจรม 10:19
เพราะความโกรธเกรี้ยวของเราจุดเปลวไฟ
ซึ่งเผาถึงก้นบึ้งของแดนมรณา
ไฟนั้นจะเผาผลาญโลกและพืชผลทั้งปวง
และบันดาลให้ภูเขาทั้งหลายลุกเป็นไฟ”ยรม 15:14
“เราจะสุมหายนะลงเหนือพวกเขา
และยิงธนูเข้าใส่พวกเขา
เราจะส่งการกันดารอาหารมาต่อสู้พวกเขา
ส่งโรคระบาดมาล้างผลาญและภัยพิบัติร้ายแรงมาเล่นงานพวกเขา
เราจะส่งเขี้ยวเล็บของสัตว์ป่ามาทำร้ายพวกเขา
ส่งพิษของงูร้ายซึ่งเลื้อยมาในผงคลีฮบก 2:17
ตามท้องถนนมีคมดาบปลิดชีวิตลูกหลานของพวกเขา
ภายในบ้านมีความหวาดหวั่นพรั่นพรึง
ชายหนุ่มและหญิงสาวจะพินาศ
ทั้งทารกและคนแก่ผมหงอกพรท 1:20
เราพูดแล้วว่าเราจะกระจายพวกเขาออกไป
และลบชื่อพวกเขาจากความทรงจำของมนุษยชาติ
แต่เราหวั่นคำถากถางของศัตรู
เกรงว่าปฏิปักษ์จะเข้าใจผิด
และพูดว่า ‘มือของพวกเราพิชิตชัยชนะ
พระยาห์เวห์ไม่ได้สิ่งทั้งหมดนี้’ ”
พวกเขาเป็นชนชาติที่ไร้ความคิด
ขาดความรอบรู้
ถ้าเพียงแต่พวกเขาฉลาดและเข้าใจเรื่องนี้
และมองออกว่าบั้นปลายของตนจะเป็นเช่นใด!ยรม 9:12
คนเดียวจะไล่คนเป็นพันได้อย่างไร
หรือสองคนทำให้คนเป็นหมื่นหนีเตลิดได้อย่างไร
ถ้าไม่ใช่เพราะพระศิลาของพวกเขาได้ขายพวกเขาเสียแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะพระยาห์เวห์มอบพวกเขาไว้แล้วลนต 26:8; ฮชย 14:9
เพราะศิลาของชนชาติอื่นๆ ไม่เหมือนพระศิลาของเรา
แม้ศัตรูของเราก็ยอมรับเช่นนั้น
เถาองุ่นของพวกเขามาจากเถาองุ่นแห่งโสโดม
และจากท้องทุ่งแห่งโกโมราห์
ผลองุ่นของพวกเขาเต็มไปด้วยยาพิษ
พวงองุ่นของพวกเขามีแต่ความขมขื่นปฐม 18:20; อสย 1:9; อสย 17:10; ยรม 23:14
เหล้าองุ่นของพวกเขาคือพิษงูร้าย
เป็นพิษร้ายของงูเห่า
“เราเก็บงำเรื่องนี้
และประทับตราเก็บไว้ในคลังของเราไม่ใช่หรือ
การแก้แค้นเป็นหน้าที่ของเราเอง เราจะคืนสนอง
เมื่อถึงเวลาเท้าของพวกเขาจะลื่นไถล
วันแห่งหายนะของพวกเขาใกล้เข้ามาแล้ว
และความย่อยยับจะถาโถมเข้าใส่พวกเขา”รม 12:19; ฮบ 10:30
พระยาห์เวห์จะพิพากษาประชาชนของพระองค์
และพระองค์เอ็นดูผู้รับใช้ของพระองค์
เมื่อพระองค์มองเห็นพละกำลังของพวกเขาเสื่อมลง
และไม่มีใครหลงเหลืออยู่ ไม่ว่าทาสหรือไท32:36 หรือ และพวกเขาขาดผู้ปกครองหรือผู้นำสดด 135:14
พระองค์จะพูดว่า “พระทั้งหลายของพวกเขาไปไหนเสียเล่า
ศิลาที่พวกเขาลี้ภัยไปไหนเสียแล้ว1 พกษ 18:27; ยรม 2:28
ไหนล่ะพระที่กินไขมันของเครื่องบูชา
และดื่มเหล้าองุ่นของเครื่องดื่มบูชาของพวกเขา
ให้พระเหล่านั้นลุกขึ้นมาช่วยพวกเจ้าสิ!
ให้พระเหล่านั้นมาให้ที่พักพิงแก่พวกเจ้าสิ!ลนต 3:17
จงดูเถิด เราเองนี่แหละคือผู้นั้น!
ไม่มีพระอื่นใดนอกจากเรา
เราทำให้ตายและเราให้ชีวิต
เราทำให้บาดเจ็บและเราจะรักษาให้หาย
และไม่มีผู้ใดช่วยให้พ้นมือของเราไปได้ฉธบ 4:35; อสย 45:5; 1 ซมอ 2:6
เราชูมือขึ้นฟ้าและสาบานอย่างจริงจังว่า
เราดำรงอยู่นิรันดร์ฉันใดปฐม 22:16; ยรม 10:10
เมื่อเราลับดาบอันวาววับของเรา
และเมื่อเรากุมการพิพากษาไว้ในมือ
เราจะแก้แค้นศัตรูของเรา
และตอบแทนผู้ที่เกลียดชังเราฉันนั้น
เราจะทำให้ลูกศรของเราดื่มเลือดจนเมามาย
ส่วนดาบของเราจะกินเนื้อ
คือเลือดเนื้อของผู้ถูกสังหารและเชลย
ศีรษะของบรรดาผู้นำของศัตรู”
ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงชื่นชมยินดีร่วมกับประชาชนของพระองค์เถิด32:43 หรือ ชนชาติทั้งหลายเอ๋ย จงทำให้ประชาชนของพระองค์ชื่นชมยินดี32:43 ฉบับมาโซเรติค และม้วนหนังสือทะเลตาย (ดูฉบับ LXX) ว่า ประชาชนของพระองค์เถิด และขอให้ทูตสวรรค์ทั้งหมดนมัสการพระองค์
เพราะพระองค์จะแก้แค้นให้แก่โลหิตของผู้รับใช้ของพระองค์
พระองค์จะล้างแค้นศัตรูของพระองค์
และลบมลทินบาปให้แก่ดินแดนและประชาชนของพระองค์รม 15:10; กดว 14:9; อสย 11:11
โมเสสมากับโยชูวา32:44 ฉบับภาษาฮีบรูว่า โฮเชยา คืออีกรูปหนึ่งของ โยชูวาลูกชายของนูน กล่าวเนื้อเพลงทั้งบทนี้ให้ประชาชนฟัง เมื่อโมเสสท่องข้อความให้อิสราเอลทั้งปวงฟังจบแล้ว ก็กล่าวแก่พวกเขาว่า “จงจำใส่ใจทุกถ้อยคำที่ข้าพเจ้าได้ประกาศแก่ท่านอย่างหนักแน่นในวันนี้ เพื่อท่านจะสั่งให้ลูกหลานใส่ใจปฏิบัติตามทุกถ้อยคำในกฎบัญญัตินี้ กฎบัญญัตินี้ไม่ได้เป็นเพียงถ้อยคำที่พูดไปเปล่าๆ แต่เป็นชีวิตของท่าน โดยกฎบัญญัตินี้ท่านจะมีชีวิตอยู่ยาวนานในดินแดนซึ่งท่านกำลังจะข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปครอบครอง”อสย 38:16; อพย 20:12; ฉธบ 11:9
โมเสสจะสิ้นชีวิตบนภูเขาเนโบ
ในวันเดียวกันนั้นพระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงขึ้นไปบนภูเขาเนโบในเทือกเขาอาบาริม ในโมอับตรงข้ามเมืองเยรีโค และมองดูคานาอัน ดินแดนซึ่งเรายกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่ชาวอิสราเอล กดว 27:12บนภูเขาที่เจ้าขึ้นไปนั้น เจ้าจะตายไปอยู่ร่วมกับญาติพี่น้องของเจ้า เช่นเดียวกับอาโรนพี่ชายของเจ้าซึ่งตายที่ภูเขาโฮร์และถูกรวบไปอยู่กับญาติพี่น้องของเขา กดว 20:25เพราะเจ้าทั้งสองไม่ได้ให้เกียรติเราต่อหน้าชาวอิสราเอลที่สายน้ำแห่งเมรีบาห์คาเดชในถิ่นทุรกันดารศิน และไม่ได้เชิดชูความบริสุทธิ์ของเราในท่ามกลางชาวอิสราเอล กดว 20:12; กดว 27:14; สดด 81:7ฉะนั้นเจ้าจะเห็นดินแดนนั้นแต่ไกล เจ้าจะไม่ได้เข้าไปในดินแดนซึ่งเราจะยกให้ประชาชนอิสราเอล”กดว 20:12