กดว กันดารวิถี, บทที่ กันดารวิถี, บทที่ 20
น้ำจากหิน
ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดมาถึงถิ่นทุรกันดารศินในเดือนที่หนึ่ง และตั้งค่ายพักแรมที่คาเดช มิเรียมสิ้นชีวิตและถูกฝังไว้ที่นั่นฉธบ 1:19; อพย 2:4; อพย 2:7
ที่แห่งนั้นไม่มีน้ำให้ประชาชนดื่ม พวกเขาจึงรวมตัวกันต่อต้านโมเสสกับอาโรน กดว 14:2พวกเขาโต้เถียงโมเสสและกล่าวว่า “เราน่าจะตายพร้อมกับพี่น้องของเราซึ่งล้มตายต่อหน้าพระยาห์เวห์! อพย 17:2; สดด 106:16เหตุใดท่านจึงนำชุมชนของพระยาห์เวห์มาตายในถิ่นทุรกันดารนี้ รวมทั้งฝูงสัตว์เลี้ยงของเราด้วย ฉธบ 9:7ทำไมถึงนำพวกเราออกจากอียิปต์มาอยู่ในที่เลวร้ายเช่นนี้ ไม่มีเมล็ดข้าวหรือมะเดื่อ องุ่น หรือทับทิม มิหนำซ้ำยังไม่มีน้ำให้ดื่ม!”อพย 17:3; ยรม 2:6
โมเสสกับอาโรนออกจากชุมนุมชน ไปยังทางเข้าเต็นท์นัดพบและหมอบกราบซบหน้าลง และเกียรติสิริของพระยาห์เวห์มาปรากฏต่อพวกเขา อพย 16:10พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงเอาไม้เท้ามา แล้วเจ้ากับอาโรนพี่ชายของเจ้าจงเรียกประชาชนมารวมกัน จงพูดกับศิลาก้อนนั้นต่อหน้าพวกเขาและศิลานั้นจะหลั่งน้ำออกมา เจ้าจะให้น้ำแก่ชุมชนจากศิลานั้น เพื่อทั้งคนและฝูงสัตว์จะได้ดื่มกิน”กดว 17:10
ดังนั้นโมเสสจึงนำไม้เท้าจากเบื้องหน้าพระยาห์เวห์มาตามคำสั่ง เขากับอาโรนเรียกประชาชนมารวมกันที่หน้าศิลา และโมเสสพูดกับพวกเขาว่า “ฟังนะ เจ้าพวกกบฏ เราจะต้องเอาน้ำออกจากศิลานี้ให้พวกเจ้าหรือ” อพย 17:6; ฉธบ 8:15; นหม 9:15; สดด 78:16; สดด 105:41; อสย 48:21; 1 คร 10:4แล้วโมเสสก็เงื้อไม้เท้าขึ้นฟาดก้อนหินสองครั้ง น้ำจึงพุ่งออกมา ทั้งคนและฝูงสัตว์ได้ดื่มกิน
แต่พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสและอาโรนว่า “เพราะเจ้าไม่ได้ไว้วางใจเรา เจ้าจึงไม่ให้เกียรติเราในฐานะองค์บริสุทธิ์ต่อหน้าชาวอิสราเอล เจ้าจะไม่ได้พาชุมชนนี้เข้าสู่ดินแดนที่เรายกให้เขา”ฉธบ 1:37
ที่นี่คือน้ำแห่งเมรีบาห์20:13 แปลว่า โต้แย้ง หรือ วิวาท เป็นที่ซึ่งชาวอิสราเอลโต้เถียงพระยาห์เวห์ และที่นั่นพระองค์ได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นองค์บริสุทธิ์ท่ามกลางพวกเขาอพย 17:7; ฉธบ 32:51
เอโดมไม่อนุญาตให้อิสราเอลผ่าน
โมเสสส่งผู้ส่งสาส์นจากคาเดชไปยังกษัตริย์เอโดมว่า
“คนอิสราเอลพี่น้องของท่านกล่าวเช่นนี้ว่า ท่านคงทราบเรื่องราวความทุกข์ยากลำบากของเราทั้งหมดแล้ว ปฐม 25:25; ฉธบ 2:8บรรพบุรุษของเราไปยังอียิปต์ และพวกเราก็อาศัยอยู่ที่นั่นหลายปี ชาวอียิปต์ข่มเหงรังแกเรากับบรรพบุรุษ แต่เมื่อเราร้องต่อพระยาห์เวห์ พระองค์ได้ยินและส่งทูตองค์หนึ่งนำเราออกมาจากอียิปต์
บัดนี้เราตั้งค่ายพักอยู่ที่คาเดช ซึ่งเป็นเมืองชายแดนของท่าน อพย 2:23; อพย 3:2; อพย 3:7; อพย 14:19โปรดอนุญาตให้เราผ่านประเทศของท่าน เราจะไม่ล่วงล้ำไร่นาหรือสวนองุ่นของท่าน เราจะไม่ดื่มน้ำจากบ่อของท่าน แต่จะไปตามทางหลวง และจะไม่หันไปทางขวาหรือทางซ้ายจนกว่าจะผ่านพ้นเขตแดนของท่าน”
แต่เอโดมตอบว่า
“เจ้าจะผ่านเขตแดนนี้ไม่ได้ ขืนฝ่าเข้ามา เราจะยกพลออกไปโจมตีพวกเจ้าด้วยดาบ”ฉธบ 2:30; รม 15:28
ชาวอิสราเอลตอบว่า
“พวกเราจะไปตามถนนสายหลัก หากเราหรือสัตว์ของเราดื่มน้ำของท่าน เราจะจ่ายค่าตอบแทน เราเพียงแต่ต้องการเดินผ่านไปเท่านั้น ไม่มีอย่างอื่นเคลือบแฝง”ฉธบ 2:28
แต่พวกเขาตอบว่า
“พวกเจ้าผ่านเขตแดนไม่ได้”
จากนั้นเอโดมยกทัพใหญ่และมีอานุภาพมากออกมาต่อสู้กับพวกเขา กดว 21:4ในเมื่อเอโดมไม่ยอมให้ผ่านเขตแดน อิสราเอลจึงเปลี่ยนเส้นทางฉธบ 2:4
อาโรนสิ้นชีวิต
ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดเดินทางจากคาเดชมายังภูเขาโฮร์ พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสและอาโรนที่ภูเขาโฮร์ ใกล้ชายแดนเอโดมว่า “อาโรนจะตายไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขา เขาจะไม่ได้เข้าไปในดินแดนที่เรายกให้ชาวอิสราเอล เพราะเจ้าทั้งสองกบฏต่อคำสั่งของเราเรื่องน้ำแห่งเมรีบาห์ ปฐม 25:8; ฉธบ 31:2บัดนี้จงนำอาโรนและเอเลอาซาร์ลูกของเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ ฉธบ 32:50จงถอดเครื่องแต่งกายปุโรหิตของอาโรนและสวมให้เอเลอาซาร์ เพราะอาโรนจะไปอยู่กับบรรพบุรุษของเขา เขาจะตายที่นั่น”
โมเสสก็ปฏิบัติตามคำสั่งของพระยาห์เวห์ พวกเขาขึ้นไปบนภูเขาโฮร์ต่อหน้าชุมนุมชนทั้งหมด โมเสสถอดเครื่องแต่งกายปุโรหิตของอาโรนสวมให้เอเลอาซาร์ อาโรนสิ้นชีวิตบนยอดเขานั้น แล้วโมเสสกับเอเลอาซาร์จึงกลับลงมา ครั้นชุมนุมชนทั้งหมดรู้ว่าอาโรนสิ้นชีวิตแล้ว ชาวอิสราเอลทั้งหมดก็ไว้อาลัยให้อาโรนสามสิบวันฉธบ 10:6