ยรม เยเรมียาห์, บทที่ เยเรมียาห์, บทที่ 6
เยรูซาเล็มถูกล้อม
“วิ่งหนีเอาชีวิตรอดเถิด ชาวเบนยามิน!
จงหนีจากเยรูซาเล็ม!
จงเป่าแตรในเทโคอา!
ส่งสัญญาณขึ้นเหนือเบธฮัคเคเรม!
เพราะภัยพิบัติโผล่ขึ้นมาจากทางเหนือ
เป็นหายนะร้ายแรงกดว 10:9; ยรม 4:5
เราจะทำลายธิดาแห่งศิโยน
ผู้งดงามและบอบบาง
คนเลี้ยงแกะและฝูงสัตว์ของเขาจะมาโจมตีเธอ
พวกเขาจะตั้งเต็นท์ล้อมเมือง
แต่ละคนเลี้ยงสัตว์ของเขายรม 12:10
จงเตรียมทำศึกกับศิโยน!
จงลุกขึ้น ให้เราบุกโจมตียามเที่ยงวัน!
แต่อนิจจา กลางวันคล้อยลงแล้ว
และร่มเงาของยามเย็นทอดยาวยรม 51:27
ดังนั้นจงลุกขึ้น ให้เราโจมตีตอนกลางคืน
และทำลายป้อมปราการต่างๆ เสีย!”
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า
“จงโค่นต้นไม้
แล้วก่อเนินดินเพื่อสู้กับเยรูซาเล็ม
กรุงนี้ต้องถูกลงโทษ
เพราะเต็มไปด้วยการกดขี่ข่มเหงอสย 5:7
ดั่งบ่อน้ำปล่อยน้ำไหลออกมา
กรุงนี้ก็ได้ปล่อยความชั่วร้ายออกมา
ความรุนแรงและการทำลายล้างดังกึกก้องอยู่ในเมืองนี้
ความเจ็บป่วยและบาดแผลของมันอยู่ต่อหน้าเราเสมอยรม 9:3
เยรูซาเล็ม จงฟังคำเตือนนี้
มิฉะนั้นเราจะหันหน้าหนีจากเจ้า
และทำให้ดินแดนของเจ้ารกร้าง
จนไม่มีใครอยู่อาศัยได้”
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า
“ชนอิสราเอลที่เหลือรอดอยู่ก็ต้องถูกเก็บ
เหมือนคนเก็บองุ่น
ตรวจดูองุ่นแต่ละเถา
เพื่อเก็บองุ่นทุกพวง”ยรม 8:13; ยรม 17:6
จะให้ข้าพเจ้าพูดและเตือนใครได้
ใครจะฟังข้าพเจ้า
หูของพวกเขาถูกปิด6:10 ฉบับภาษาฮีบรูว่า ไม่ได้เข้าสุหนัต
พวกเขาจึงไม่ได้ยิน
พระวจนะของพระยาห์เวห์ระคายหูพวกเขา
พวกเขาจึงไม่อยากฟังกจ 7:51
แต่ความโกรธของพระยาห์เวห์ก็สุมอยู่ที่ข้าพเจ้า
สุดที่ข้าพเจ้าจะอัดอั้นไว้
“จงระบายออกมาที่เด็กๆ ตามถนน
และคนหนุ่มที่ชุมนุมกัน
ทั้งสามีและภรรยาก็ไม่เว้น
รวมถึงคนเฒ่าคนแก่ที่ร่วงโรยไปยรม 7:20
บ้านเรือนของเขาจะตกเป็นของคนอื่น
พร้อมทั้งที่นาและภรรยา
เมื่อเรายื่นมือออก
ต่อสู้ประชาชนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้”
พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้ฉธบ 28:30
“ตั้งแต่ผู้น้อยที่สุดจนถึงผู้ใหญ่ที่สุด
ล้วนโลภมุ่งกำไร
พวกผู้เผยพระวจนะและปุโรหิตก็ไม่ต่างกัน
ล้วนโกหกหลอกลวงอสย 56:11; ยรม 8:10
พวกเขาทำแผลให้ประชาชนของเรา
ราวกับว่าไม่สาหัสรุนแรงเท่าไร
พวกเขากล่าวว่า ‘สันติสุข สันติสุข’
ทั้งๆ ที่ไม่มีสันติสุขยรม 8:11; ยรม 23:17
พวกเขาละอายใจในพฤติกรรมอันน่ารังเกียจของตนบ้างไหม
เปล่าเลย พวกเขาไม่ละอายสักนิด
ไม่รู้เลยว่าการมียางอายนั้นเป็นอย่างไร
ฉะนั้นพวกเขาจะล้มลงในหมู่ผู้ที่ล้มลง
เขาจะตกต่ำลงเมื่อเราลงโทษเขา”
พระยาห์เวห์พูดดังนั้นยรม 18:11
พระยาห์เวห์พูดว่า
“จงยืนที่ทางแพร่งและมองดู
จงถามถึงหนทางโบราณ
จงถามหาหนทางที่ดี และเดินในทางนั้น
แล้วจิตใจของเจ้าจะพบการพักสงบ
แต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ยอมเดินทางสายนั้น’ยรม 18:15; มธ 11:29
เราตั้งยามไว้เหนือเจ้าและกล่าวว่า
‘จงฟังเสียงแตร!’
แต่เจ้าพูดว่า ‘เราจะไม่ฟัง’อสย 62:6
ฉะนั้น ฟังให้ดี เจ้าชนชาติทั้งหลาย
พวกเจ้าที่เป็นพยาน
จงสังเกตว่าจะเกิดอะไรกับเขา
แผ่นดินโลก เจ้าจงฟัง
เรากำลังนำภัยพิบัติมาเหนือชนชาตินี้
เป็นผลจากแผนชั่วของพวกเขาเอง
เพราะพวกเขาไม่ยอมฟังถ้อยคำของเรา
และได้ละทิ้งกฎบัญญัติของเรากดว 14:35; อสย 1:2
เราแยแสอะไรกับเครื่องหอมจากเชบา
หรือเครื่องเทศอันหอมหวลจากแดนไกล
เครื่องเผาบูชาทั้งตัวของเจ้าไม่เป็นที่ยอมรับ
เครื่องบูชาทั้งหลายของเจ้าไม่ได้ทำให้เราพอใจ”อสย 1:11; อมส 5:21; มคา 6:7
ด้วยเหตุนี้พระยาห์เวห์จึงพูดว่า
“เราจะตั้งเครื่องกีดขวางไว้ต่อหน้าชนชาตินี้
ให้ทั้งพ่อแม่และลูกสะดุดล้ม
เพื่อนบ้านและมิตรสหายจะพินาศ”
พระยาห์เวห์พูดว่า
“ดูเถิด กองทัพจะมา
จากดินแดนทางเหนือ
ชนชาติยิ่งใหญ่กำลังถูกเร่งเร้า
จากทุกมุมโลกฉธบ 28:49; ยรม 5:15; ยรม 50:41
พวกเขามีทั้งธนูและหอก
โหดเหี้ยมและไร้ความเมตตา
เสียงควบม้าของพวกเขา
เหมือนเสียงทะเลคำราม
พวกเขายกกระบวนทัพมา
เพื่อโจมตีเจ้า ธิดาแห่งศิโยน”
เราได้ยินกิตติศัพท์เกี่ยวกับพวกเขา
แขนขาของเราก็หมดเรี่ยวแรง
ความทุกข์ทรมานเกาะกุมเรา
เราเจ็บปวดเหมือนผู้หญิงที่กำลังคลอดลูกยรม 4:31; ยรม 13:21; ยรม 22:23
อย่าออกไปที่ทุ่งนา
หรือเดินตามถนน
เพราะศัตรูถือดาบ
และมีแต่ความสยดสยองรอบด้านมธ 24:17
พี่น้องร่วมชาติ จงสวมผ้ากระสอบ
และเกลือกกลิ้งอยู่ในกองขี้เถ้า
จงร้องไห้คร่ำครวญอย่างขมขื่น
เหมือนสูญเสียลูกชายคนเดียวที่มีอยู่
เพราะในทันทีทันใด
ผู้ทำลายล้างจะมาโจมตีเรายรม 4:8
“เราได้ทำให้เจ้าเป็นนักวิเคราะห์แร่
และประชาชนของเราเป็นสินแร่
เพื่อเจ้าจะสังเกต
และทดสอบวิถีของพวกเขายรม 1:10
พวกเขาล้วนเป็นนักกบฏดื้อด้าน
เที่ยวนินทาว่าร้ายไปทั่ว
เขาเป็นเหมือนทองสัมฤทธิ์และเหล็ก
ล้วนประพฤติตัวเสื่อมทรามอสค 22:18
สูบลมก็สูบอย่างดุเดือด
เพื่อเผาตะกั่วให้หมดไปด้วยไฟ
แต่การถลุงก็เปล่าประโยชน์
คนชั่วไม่ได้ถูกขจัดออกไป
พวกเขาจะได้ชื่อว่าเป็น ‘เงินที่ถูกทิ้งแล้ว’
เพราะพระยาห์เวห์ได้ละทิ้งพวกเขาแล้ว”อสย 1:22