กดว กันดารวิถี, บทที่ กันดารวิถี, บทที่ 15
เครื่องบูชาเพิ่มเติม
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อพวกเจ้าเข้าสู่ดินแดนซึ่งเรายกให้เป็นที่อยู่อาศัยนั้น และเจ้านำเครื่องบูชาจากฝูงแพะแกะหรือฝูงวัวมาเป็นโภชนบูชา เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ ไม่ว่าเครื่องเผาบูชาทั้งตัวหรือของถวายต่างๆ ตามที่ปฏิญาณไว้เป็นพิเศษหรือตามความสมัครใจ หรือเป็นของถวายประจำเทศกาล ลนต 7:16; อพย 29:18ให้นำธัญบูชามาถวายพระยาห์เวห์ด้วยคือ แป้งละเอียดหนึ่งในสิบเอฟาห์15:4 นั่นคือ เป็นไปได้ว่าประมาณ 1.6 กิโลกรัม เคล้ากับน้ำมันมะกอกหนึ่งในสี่ฮิน15:4 นั่นคือ ประมาณ 1 ลิตร เช่นเดียวกับข้อ 5 ลนต 2:5; อพย 16:36จงเตรียมเหล้าองุ่นหนึ่งในสี่ฮิน เป็นเครื่องดื่มบูชาควบคู่กับลูกแกะแต่ละตัวที่เป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัวหรือเป็นเครื่องบูชา
หากถวายแกะตัวผู้ จงใช้ธัญบูชาคือแป้งละเอียดสองในสิบเอฟาห์15:6 นั่นคือ เป็นไปได้ว่าประมาณ 3.2 กิโลกรัมเคล้ากับน้ำมันมะกอกหนึ่งในสามฮิน15:6 นั่นคือ ประมาณ 1.3 ลิตร เช่นเดียวกับข้อ 7 พร้อมด้วยเหล้าองุ่นหนึ่งในสามฮิน เป็นเครื่องดื่มบูชา จงถวายเป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ
เมื่อเจ้าเตรียมวัวหนุ่มเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว หรือของถวายตามที่ปฏิญาณไว้เป็นพิเศษ หรือเป็นเครื่องบูชาแห่งมิตรภาพแด่พระยาห์เวห์ จงนำธัญบูชาควบคู่กับวัวนั้นมาด้วย คือแป้งละเอียดสามในสิบเอฟาห์15:9 นั่นคือ เป็นไปได้ว่าประมาณ 5 กิโลกรัมเคล้าน้ำมันมะกอกครึ่งฮิน15:9 นั่นคือ ประมาณ 1.9 ลิตร เช่นเดียวกับข้อ 10 พร้อมทั้งเหล้าองุ่นครึ่งฮินเป็นเครื่องดื่มบูชา จะเป็นโภชนบูชา เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ จงจัดเตรียมวัวหนุ่ม แกะตัวผู้ ลูกแกะ หรือลูกแพะแต่ละตัวในลักษณะนี้ จงทำอย่างนี้สำหรับเครื่องบูชาแต่ละอย่าง ให้มากตามจำนวนที่เจ้าเตรียมไว้
คนอิสราเอลโดยกำเนิดทุกคนต้องปฏิบัติตามนี้ เมื่อนำโภชนบูชามาเพื่อเผาถวายเป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ ลนต 1:17; ลนต 3:5; ลนต 3:16เมื่อใดก็ตามที่คนต่างชาติหรือใครอื่นที่มาอาศัยในหมู่พวกเจ้า นำโภชนบูชามาถวายเป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ เขาจะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับพวกเจ้าทุกประการสืบไปทุกชั่วอายุ ชุมชนนี้จะต้องมีกฎเกณฑ์เดียวกันทั้งสำหรับเจ้าและสำหรับคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้า นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไปทุกชั่วอายุ เจ้าและคนต่างชาติเป็นเหมือนกันต่อหน้าพระยาห์เวห์ อพย 12:49; ลนต 24:22; กดว 9:14ทั้งเจ้าและคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ในหมู่พวกเจ้าจะต้องปฏิบัติตามกฎบัญญัติและข้อบังคับอย่างเดียวกัน’ ”ฉธบ 1:16
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘เมื่อเจ้าเข้าไปดินแดนที่เรากำลังนำเจ้าไป และเจ้ากินอาหารจากดินแดนนั้น จงถวายส่วนหนึ่งเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ อพย 23:15จงนำขนมปังแถวหนึ่งซึ่งทำจากธัญญาหารรุ่นแรกของเจ้า มาเป็นของถวายจากลานนวดข้าว นหม 10:37; ลนต 23:10จงนำของถวายจากธัญญาหารรุ่นแรกนี้ มาถวายแด่พระยาห์เวห์สืบไปทุกชั่วอายุ
เครื่องบูชาสำหรับบาปโดยไม่เจตนา
หากพวกเจ้าที่เป็นชุมชนพลาดพลั้งไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเหล่านี้ซึ่งพระยาห์เวห์ให้ไว้ทางโมเสส ลนต 4:13คือคำสั่งใดๆ ที่พระยาห์เวห์ให้แก่เจ้าผ่านทางเขา นับจากวันที่พระยาห์เวห์ให้คำสั่งสืบไปจนชั่วลูกชั่วหลาน และถ้าทั้งชุมชนทำความผิดนี้โดยไม่เจตนาและไม่รู้ตัว ทั้งชุมชนจะต้องถวายวัวหนุ่มหนึ่งตัวเป็นเครื่องเผาบูชาทั้งตัว เป็นกลิ่นหอมที่พระยาห์เวห์พอใจ พร้อมด้วยธัญบูชาและเครื่องดื่มบูชาตามที่ระบุไว้ และถวายแพะตัวผู้หนึ่งตัวเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป15:24 หรือ เครื่องบูชาลบล้างบาป เช่นเดียวกับข้อ 25 และ 27 ลนต 4:13ปุโรหิตจะทำการลบบาปสำหรับชุมชนอิสราเอลทั้งหมด และพวกเขาจะได้รับการอภัยเพราะทำผิดโดยไม่เจตนา และเขาได้ถวายโภชนบูชาและเครื่องบูชาไถ่บาปแด่พระยาห์เวห์เพื่อไถ่ความผิดของเขาแล้ว ชุมชนอิสราเอลทั้งหมดตลอดจนคนต่างชาติซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขาจะได้รับการอภัย เพราะประชาชนทั้งหมดมีส่วนในความผิดโดยไม่เจตนานั้น
แต่หากคนเพียงคนเดียวทำบาปโดยไม่เจตนา เขาต้องถวายแพะตัวเมียอายุหนึ่งขวบเป็นเครื่องบูชาไถ่บาป ลนต 4:27ปุโรหิตจะลบบาปให้ผู้นั้นต่อหน้าพระยาห์เวห์และเขาจะได้รับการอภัย กฎบัญญัติเดียวกันนี้ใช้กับทุกคนที่ทำบาปโดยไม่เจตนา ไม่ว่าเขาจะเป็นคนอิสราเอลโดยกำเนิดหรือคนต่างชาติอพย 12:49; ลนต 24:22
แต่หากผู้ใดจงใจทำบาป ไม่ว่าจะเป็นคนอิสราเอลโดยกำเนิดหรือคนต่างชาติ นั่นเป็นการหมิ่นประมาทพระยาห์เวห์ ผู้นั้นจะต้องถูกตัดออกจากชุมชนอิสราเอล เพราะพวกเขาได้ลบหลู่ถ้อยคำของพระยาห์เวห์และฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์ เขาจะต้องถูกตัดออก ความผิดนั้นยังคงอยู่กับเขาต่อไป’ ”
ผู้ที่ละเมิดวันสะบาโตจะต้องตาย
ขณะที่ชาวอิสราเอลอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ชายคนหนึ่งถูกจับได้ขณะเก็บฟืนในวันสะบาโต อพย 20:8คนที่พบเขากำลังเก็บฟืนจึงนำตัวเขามาพบโมเสส อาโรน และชุมนุมชนทั้งหมด ชายนั้นถูกคุมตัวไว้เพราะพวกเขายังไม่รู้ชัดว่าควรจัดการกับเขาอย่างไร ลนต 24:12แล้วพระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “ชายคนนั้นจะต้องตาย ชุมนุมชนทั้งหมดต้องเอาหินขว้างเขานอกค่ายพัก” ดังนั้นชุมนุมชนจึงพาเขาออกไปนอกค่าย และเอาหินขว้างจนตายตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสสยชว 7:25
พู่ห้อยชายเสื้อ
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘ตลอดทุกชั่วอายุ เจ้าจะต้องทำพู่ และร้อยพู่แต่ละอันด้วยด้ายสีน้ำเงินห้อยที่มุมชายเสื้อ ฉธบ 22:12; มธ 23:5พู่เหล่านั้นจะเตือนให้เจ้าระลึกถึงคำสั่งทั้งสิ้นของพระยาห์เวห์เพื่อเจ้าจะได้เชื่อฟัง และไม่ทำตัวเป็นโสเภณีโดยทำตามตัณหาของใจและตาของเจ้าเอง แล้วเจ้าจะจำได้ว่าต้องทำตามคำสั่งทั้งหมดของเรา และจะได้เป็นคนบริสุทธิ์ต่อพระเจ้าของเจ้า มธ 15:3เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า ผู้นำเจ้าออกมาจากอียิปต์เพื่อเป็นพระเจ้าของเจ้า เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า’ ”อพย 20:2; ลนต 11:45; ปฐม 17:7