สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 5
อย่าสำส่อน
ลูกเอ๋ย จงตั้งใจฟังปัญญาของเรา
จงเงี่ยหูฟังถ้อยคำแห่งความเข้าใจอันลึกซึ้งของเราสภษ 4:20
เพื่อเจ้าจะได้รักษาความสุขุมรอบคอบ
และริมฝีปากของเจ้าจะสงวนความรู้ไว้
เพราะริมฝีปากของหญิงแพศยาหวานปานน้ำผึ้ง
และคำพูดของเธอก็ลื่นยิ่งกว่าน้ำมัน
แต่ท้ายที่สุด เธอขมยิ่งกว่าบอระเพ็ด
คมยิ่งกว่าดาบสองคม
เท้าของเธอนำไปสู่ความตาย
ย่างก้าวของเธอตรงดิ่งไปยังหลุมฝังศพสภษ 7:27; มธ 14:6
เธอไม่สนใจทางแห่งชีวิต
วิถีของเธอไร้จุดหมาย แต่เธอไม่รู้เลย
ลูกเอ๋ย บัดนี้จงฟังเรา
และอย่าหันหนีจากถ้อยคำของเรา
จงให้วิถีของเจ้าห่างไกลจากเธอ
อย่าเฉียดใกล้ประตูบ้านของเธอสภษ 7:25
เกรงว่าเจ้าจะเสียเกียรติแก่คนอื่น
และศักดิ์ศรี5:9 หรือ ปีเดือนของเจ้าแก่คนโหดร้ายสภษ 6:33
เกรงว่าคนแปลกหน้าจะเสวยสุขทรัพย์สินของเจ้า
และน้ำพักน้ำแรงของเจ้าจะตกแก่บ้านคนอื่นสภษ 29:3
ในบั้นปลายชีวิต เจ้าจะร้องโอดครวญ
เมื่อกำลังและร่างกายของเจ้าถูกกัดกินจนเสื่อมโทรมไปลก 15:14
เจ้าจะพูดว่า “เราเคยเกลียดการฝึกวินัย!
และไม่แยแสคำตักเตือน!
เราไม่ยอมเชื่อฟังครูอาจารย์
หรือเอียงหูฟังคนที่สอนเรา
และในไม่ช้า เราจะต้องเจอปัญหาหนัก
ในที่ประชุมของคนของพระเจ้า”
จงดื่มน้ำจากบ่อเก็บของเจ้า
น้ำที่ไหลจากบ่อของเจ้าเองสภษ 9:17
ควรให้น้ำพุของเจ้าไหลล้นออกไปตามถนนหรือ
หรือให้ธารน้ำของเจ้าไหลไปในย่านชุมชน
จงให้สายน้ำเหล่านั้นเป็นของเจ้าผู้เดียว
จงอย่าแบ่งปันกับคนแปลกหน้า
จงให้น้ำพุของเจ้าได้รับพร
และยินดีในภรรยาคู่ชีวิตที่ได้มาในวัยหนุ่มปญจ 9:9
ดั่งกวางตัวเมียน่ารัก เลียงผาสง่างาม
ขอให้เจ้าอิ่มเอมอ้อมอกของเธอเสมอ
ให้มึนเมาในความรักของเธอตลอดไป
ลูกเอ๋ย ไยไปลุ่มหลงภรรยาของชายอื่น
ทำไมจึงไปซบอกหญิงแพศยา
เพราะทางของเจ้าอยู่ในสายตาของพระยาห์เวห์
พระองค์ตรวจดูวิถีทางทั้งสิ้นของเจ้าโยบ 34:24; ยรม 16:17
คนชั่วติดกับเพราะบาปของตน
และบ่วงบาปรัดเขาไว้แน่นสดด 7:16; อสย 5:18
พวกเขาจะตายเพราะขาดวินัย
และหลงผิดไป เพราะความโง่เง่าของตนเองอสค 33:11