สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 5
สติปัญญาจะพาให้พ้นการผิดประเวณี
ลูกเอ๋ย ให้สนใจสติปัญญาของเรา
เงี่ยหูฟังความรู้ความเข้าใจของเราให้ดี
แล้วเจ้าจะได้คิดรอบคอบ
และริมฝีปากของเจ้าจะพูดด้วยความรู้แท้จริง
เพราะริมฝีปากของเมียคนอื่นนั้น5:3 เมียคนอื่นนั้น หรือ แปลได้อีกอย่างหนึ่งว่า “หญิงแปลกหน้า” หรือ “หญิงต่างถิ่น” หยาดเยิ้มด้วยน้ำผึ้ง
และคำพูดของเธอก็ลื่นยิ่งกว่าน้ำมันมะกอก
แต่สุดท้ายแล้วเธอจะขมเหมือนกับบอระเพ็ด
และเจ็บปวดเหมือนดาบสองคม
เท้าของเธอนั้นเดินไปสู่ความตาย
ทุกย่างก้าวของเธอตรงดิ่งไปยังแดนคนตาย
เธอไม่ยอมเดินตรงไปยังหนทางที่นำไปสู่ชีวิต
หนทางของเธอนั้นคดเคี้ยว แต่เธอก็ไม่รู้ตัวเสียด้วยซ้ำ
ดังนั้น ลูกๆเอ๋ย ฟังเราให้ดี
และอย่าได้หันเหไปจากคำพูดทั้งหลายของเรา
อยู่ให้ห่างไกลจากผู้หญิงอย่างนั้น
และอย่าเข้าไปใกล้ประตูบ้านของเธอ
ไม่อย่างนั้น ชื่อเสียงเกียรติยศของเจ้าก็จะตกไปเป็นของคนอื่น
และเจ้าจะสูญเสียเดือนปีของเจ้าให้กับคนที่โหดร้าย
พวกคนแปลกหน้าจะฮุบทรัพย์สมบัติของเจ้าจนอิ่มหนำ
ทรัพย์สมบัติที่เจ้าหามาได้ด้วยความยากลำบากก็จะตกไปอยู่ในบ้านของคนอื่น
ในที่สุดเจ้าจะร้องครวญคราง
เมื่อเนื้อหนังและร่างกายของเจ้าถูกทำลาย
แล้วเจ้าจะพูดว่า “ข้าเคยเกลียดชังคำสั่งสอน
และใจข้าก็เหยียดหยามการว่ากล่าวตักเตือน
ข้าไม่เชื่อฟังพวกครูข้า
และไม่ยอมเงี่ยหูฟังครูผู้แนะนำข้า
ข้าก็เลยเจอกับปัญหาร้อยแปดอย่างรวดเร็ว
แล้วต้องอับอายขายหน้าต่อหน้าที่ชุมนุมชน”
ดังนั้นให้ดื่มน้ำ5:15 น้ำ ในที่นี้กำลังเปรียบเทียบถึงเมียจากบ่อเก็บน้ำของเจ้าเอง
เป็นน้ำใสบริสุทธิ์จากบ่อของเจ้าเอง
ไม่อย่างนั้น ตาน้ำของเจ้าอาจจะไหลนองไปตามท้องถนน
และสายน้ำของเจ้าอาจจะไหลนองไปในที่ลานเมือง
ให้สายน้ำนั้นเป็นของเจ้าแต่เพียงผู้เดียว
อย่าแบ่งปันกับคนอื่น
ขอให้ตาน้ำของเจ้าได้รับพร
ขอให้เสพสุขกับภรรยาที่เจ้าแต่งตอนเป็นหนุ่ม
เธอเป็นเหมือนกวางเพศเมียที่เย้ายวนใจ หรือเลียงผาที่สง่างาม
ขอให้เต้าของเธอนั้นดับกระหายเจ้าเสมอ
ขอให้เมามันกับการร่วมรักกับนางอยู่สม่ำเสมอ
ลูกพ่อ ทำไมจะต้องไปเมามันกับหญิงอื่น
และโอบกอดสองเต้าของหญิงชู้เล่า
เพราะวิถีทางของแต่ละคน หนีไม่พ้นสายตาของพระยาห์เวห์หรอก
พระองค์ตรวจสอบทุกย่างก้าวของเขา
ความชั่วที่เขาทำเป็นกับดักสำหรับตัวเขาเอง
เขาติดอยู่กับตาข่ายแห่งความบาปของตัวเขาเอง
เขาตายไปเพราะขาดการควบคุมตนเอง
และหลงทางไปเพราะความงี่เง่าของตนเอง