ฉธบ เฉลยธรรมบัญญัติ, บทที่ เฉลยธรรมบัญญัติ, บทที่ 2
การเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดาร
จากนั้นเราวกกลับไปยังถิ่นทุรกันดาร ตามเส้นทางสู่ทะเลแดง2:1 หรือ ทะเลต้นกกตามที่พระยาห์เวห์สั่งข้าพเจ้า เรารอนแรมอยู่แถบเทือกเขาเสอีร์เป็นเวลานานกดว 21:4
แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “เจ้าทั้งหลายวนเวียนอยู่แถบเทือกเขานี้นานพอแล้ว บัดนี้จงขึ้นไปทางเหนือ วนฉ 5:4จงสั่งประชาชนดังนี้ว่า ‘เจ้ากำลังจะผ่านดินแดนของญาติพี่น้องของเจ้าผู้เป็นเชื้อสายของเอซาวซึ่งอาศัยอยู่ในเสอีร์ พวกเขาจะหวาดกลัวเจ้า แต่จงระมัดระวัง กดว 20:14; กดว 20:21อย่ายั่วยุพวกเขาให้ทำสงครามเพราะเราจะไม่ยกดินแดนของเขาให้เจ้าแม้แต่คืบเดียว เราได้ยกดินแดนเทือกเขาเสอีร์ให้เป็นของเอซาวแล้ว 1 ซมอ 14:47; 2 ซมอ 8:14; 1 พกษ 11:15เจ้าจะต้องจ่ายเงินค่าอาหารที่เจ้ากินและค่าน้ำที่เจ้าดื่มให้แก่เขา’ ”
พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านได้อวยพรการงานทุกอย่างที่ท่านทำ พระองค์ดูแลท่านตลอดการเดินทางผ่านถิ่นทุรกันดารอันกว้างใหญ่นี้ พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านสถิตกับท่านตลอดสี่สิบปีมานี้ และท่านไม่ได้ขัดสนสิ่งใดเลยฉธบ 1:31; ปฐม 21:22
ฉะนั้นเราจึงเดินทางผ่านญาติพี่น้องของเรา คือเชื้อสายเอซาวซึ่งอาศัยในเสอีร์ หันจากเส้นทางอาราบาห์ซึ่งมาจากเอลัทและเอซีโอนเกเบอร์ และเลี้ยวไปตามทางถิ่นทุรกันดารโมอับ2 พกษ 14:22; 1 พกษ 9:26
แล้วพระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “อย่าไปรบกวนหรือยั่วยุชาวโมอับให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนส่วนใดของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนอาร์ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเชื้อสายโลทแล้ว”2 พศด 20:10
(ชาวเอมิมเคยอาศัยอยู่ที่นั่น เป็นชนชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนชาวอานาค ปฐม 14:5; กดว 13:22ทั้งชาวเอมิมและชาวอานาคมักจะถูกเรียกว่าเรฟาอิม แต่คนโมอับเรียกพวกเขาว่าเอมิม ชาวโฮรีเคยอาศัยอยู่ในเสอีร์ แต่ถูกเชื้อสายของเอซาวขับไล่ออกไป พวกเขาทำลายชาวโฮรีและยึดครองดินแดน เหมือนที่อิสราเอลจะยึดครองดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์ยกให้เป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขา)ปฐม 14:6; ปฐม 36:20
พระยาห์เวห์พูดว่า “บัดนี้จงลุกขึ้นข้ามหุบเขาเศเรด” เราก็ข้ามไปกดว 21:12
เราใช้เวลา 38 ปีเดินทางจากคาเดชบารเนียจนเราข้ามหุบเขาเศเรด ถึงตอนนั้นนักรบทั้งหมดในรุ่นนั้นก็ตายหมดค่ายตามที่พระยาห์เวห์สาบานไว้ ฉธบ 1:46; กดว 14:21; กดว 14:29; กดว 14:33มือของพระยาห์เวห์ได้ต่อสู้พวกเขาจนพวกเขาทั้งหมดถูกกำจัดไปจากค่าย
เมื่อนักรบคนสุดท้ายของรุ่นนั้นตายไป พระยาห์เวห์จึงพูดกับข้าพเจ้าว่า “วันนี้พวกเจ้าจงข้ามชายแดนโมอับที่อาร์ เมื่อเจ้าเข้าใกล้ชาวอัมโมน อย่ารบกวนหรือยั่วยุพวกเขาให้ทำสงคราม เพราะเราจะไม่ยกดินแดนใดๆ ของเขาให้เจ้า เราได้ยกดินแดนนี้ให้เป็นกรรมสิทธิ์ของเชื้อสายโลทแล้ว”วนฉ 11:13; วนฉ 11:15; ปฐม 19:38
(ดินแดนนั้นก็เช่นกันเคยเป็นที่อาศัยของพวกเรฟาอิมซึ่งชาวอัมโมนเรียกพวกเขาว่า ศัมซุมมิม คนเหล่านี้เป็นชนชาติใหญ่และเข้มแข็ง สูงใหญ่เหมือนคนอานาค พระยาห์เวห์ทำลายพวกเขาต่อหน้าต่อตาคนอัมโมน คนอัมโมนได้ขับไล่และยึดครองดินแดนของพวกเขา กดว 13:22พระยาห์เวห์เคยช่วยเหลือเชื้อสายของเอซาวที่อาศัยในเสอีร์เช่นนี้มาก่อน โดยทำลายล้างชาวโฮรีต่อหน้าต่อตาพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงขับไล่ชาวโฮรีออกไปและเข้ายึดครองดินแดนแทนตราบจนทุกวันนี้ เช่นเดียวกับเมื่อครั้งชาวคัฟโทร์2:23 นั่นคือ ครีตได้ออกมาทำลายและยึดครองดินแดนแทนที่ชาวอัฟวิมผู้อาศัยในหมู่บ้านต่างๆ ไปจนถึงกาซา)ปฐม 10:14; ยรม 47:4; อมส 9:7
พิชิตกษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบน
“บัดนี้จงข้ามลุ่มแม่น้ำอารโนน ดูเถิด เรากำลังจะยกกษัตริย์สิโหนชาวอาโมไรต์แห่งเฮชโบนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า จงเริ่มต้นยึดดินแดนและทำศึกกับเขา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราจะให้ชนชาติทั้งปวงทั่วใต้ฟ้าครั่นคร้ามหวาดกลัวเจ้า พวกเขาจะได้ยินกิตติศัพท์ของเจ้าและจะหวาดผวาและหวั่นวิตกเพราะเจ้า”ยชว 2:9
จากทะเลทรายเคเดโมท ข้าพเจ้าส่งทูตไปเจรจาโดยสันติวิธีกับกษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนว่า กดว 21:21“ขอให้เราผ่านประเทศของท่าน เราจะไปตามทางหลวงโดยไม่รุกล้ำไปทางขวาหรือทางซ้าย เราจะจ่ายเงินซื้ออาหารและน้ำจากท่าน ขอเพียงแต่ยอมให้เราเดินผ่าน กดว 20:19เหมือนที่เชื้อสายของเอซาวที่เสอีร์ และชาวโมอับที่อาร์กระทำให้กับเรา จนเราข้ามแม่น้ำจอร์แดนเพื่อไปยังดินแดนซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรามอบให้” แต่กษัตริย์สิโหนแห่งเฮชโบนไม่ยินยอมให้เราผ่านดินแดน ทั้งนี้เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านกระทำให้จิตใจของเขาแข็งกระด้าง และทำให้ใจของเขาดื้อดึง เพื่อจะมอบเขาไว้ในมือของท่านดังที่เป็นอยู่ขณะนี้กดว 20:20; กดว 21:23; อพย 4:21
พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “ดูเถิด เรากำลังจะมอบสิโหนกับดินแดนของเขาไว้ในมือของเจ้า บัดนี้จงเข้าพิชิตและครอบครองดินแดนของเขา”อมส 2:9
เมื่อสิโหนยกไพร่พลทั้งหมดออกมาสู้กับเราที่ยาฮาส พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราได้มอบเขาไว้ในมือของเรา เราประหารเขากับบรรดาลูกชาย และกองกำลังทั้งหมดของเขา กดว 21:24ครั้งนั้นเรายึดเมืองทั้งหมดของเขาและทำลายล้าง2:34 คำศัพท์ภาษาฮีบรูนี้หมายถึงสิ่งของหรือบุคคลที่ถวายแด่พระยาห์เวห์แล้วไม่อาจเรียกคืนได้ มักจะต้องทำลายให้หมดสิ้นไปพวกเขาหมดสิ้น ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก เราไม่ปล่อยให้ใครรอดชีวิตเลย ฉธบ 3:6; ฉธบ 13:15; ฉธบ 20:16แต่เรายึดฝูงสัตว์พร้อมทั้งทรัพย์สินที่ได้จากเมืองต่างๆ มาเป็นของเรา เรารบชนะตั้งแต่อาโรเออร์จากลุ่มแม่น้ำอารโนน รวมหัวเมืองต่างๆ แถบนั้นจนจดกิเลอาด ไม่มีสักเมืองเดียวที่แข็งแกร่งเกินกำลังของเรา พระยาห์เวห์พระเจ้าของเรามอบเมืองทั้งหมดแก่เรา 2 ซมอ 24:5; กดว 21:15อย่างไรก็ดี พวกท่านเลี่ยงจากดินแดนของชาวอัมโมน จากดินแดนแถบแม่น้ำยับบอก และดินแดนเทือกเขาตามที่พระยาห์เวห์พระเจ้าของเราสั่งไว้