ยรม เยเรมียาห์, บทที่ เยเรมียาห์, บทที่ 17
“บาปของยูดาห์ถูกสลักไว้ด้วยปากกาเหล็ก
จารึกไว้ด้วยปลายเพชร
ลงบนแผ่นหัวใจของเขา
และบนเชิงงอนที่แท่นบูชาของพวกเขาอสย 65:6
แม้แต่ลูกหลานของเขาก็ระลึกถึง
แท่นบูชาและเสาเจ้าแม่อาเชราห์17:2 นั่นคือ สัญลักษณ์ไม้ของเจ้าแม่อาเชราห์
ข้างต้นไม้ที่แผ่กิ่งก้านสาขา
และบนเนินเขาสูงทั้งหลายยรม 11:13
ภูเขาของเราในดินแดนนั้น
และทรัพย์สมบัติทั้งหมดของพวกเจ้า17:3 และภูเขาทั้งหลายบนดินแดนนั้น
ตลอดจนสถานบูชาบนที่สูงของเจ้า
เราจะให้ศัตรูมาริบไป
เพราะบาปทั่วแดนของเจ้ายรม 15:13
โดยความผิดของเจ้าเอง
เจ้าจะสูญเสียกรรมสิทธิ์ที่เรามอบให้
เราจะส่งเจ้าไปเป็นทาสของศัตรู
ในดินแดนซึ่งเจ้าไม่รู้จัก
เพราะเจ้าจุดไฟโทสะของเรา
มันจะเผาผลาญตลอดไป”ยรม 15:14
พระยาห์เวห์พูดว่า
“คำสาปแช่งเป็นของผู้ที่วางใจในมนุษย์
ผู้ดึงพละกำลังจากเนื้อหนัง
และใจออกห่างพระยาห์เวห์สดด 118:8; สภษ 29:25; อสย 31:1
คนนั้นจะเป็นเหมือนพุ่มไม้ในถิ่นทุรกันดาร
มองไม่เห็นความเจริญรุ่งเรืองที่มาถึง
พวกเขาจะอาศัยในถิ่นแห้งแล้งของทะเลทราย
ในแผ่นดินเค็มที่ไม่มีใครอาศัยอสย 1:30; ยรม 48:6
แต่พระพรเป็นของผู้ที่วางใจในพระยาห์เวห์
ผู้ที่มีความเชื่อมั่นในพระองค์สดด 2:12; สภษ 16:20; อสย 30:18
พวกเขาจะเหมือนต้นไม้ที่ปลูกริมน้ำ
ซึ่งหยั่งรากลงไปริมธาร
ไม่กลัวความร้อนที่มาถึง
ใบของมันเขียวขจีอยู่เสมอ
มันไม่วิตกในปีที่แห้งแล้ง
และไม่หยุดออกผล”สดด 1:3
จิตใจเป็นตัวล่อลวงเหนือสิ่งอื่นใด
และเสื่อมทรามจนสุดจะแก้
ใครจะเข้าใจจิตใจนั้นได้สดด 64:6
“เราคือพระยาห์เวห์ผู้สำรวจจิตใจ
และตรวจสอบความคิด
เพื่อให้รางวัลแต่ละคนตามการกระทำ
และตามความประพฤติของเขา”1 ซมอ 16:7; 1 พศด 28:9; สดด 7:9; สภษ 17:3; ยรม 11:20; ยรม 20:12; วว 2:23
คนที่ร่ำรวยด้วยวิธีทุจริต
ก็เหมือนนกกระทาฟักไข่ที่มันไม่ได้วาง
เมื่อถึงวัยกลางคน ทรัพย์สมบัติก็จากพวกเขาไป
และในบั้นปลายเขาจะกลายเป็นคนโง่
สถานนมัสการของเราเป็นบัลลังก์อันรุ่งเรือง
ได้รับการเทิดทูนไว้ตั้งแต่ต้นยรม 14:21
พระยาห์เวห์ผู้เป็นความหวังของอิสราเอล
ทุกคนที่ละทิ้งพระองค์จะอัปยศอดสู
คนที่หันไปจากพระองค์จะถูกจารึกไว้ในธุลีดิน
เพราะเขาละทิ้งพระยาห์เวห์
ผู้เป็นน้ำพุที่ให้ชีวิตยรม 2:13; ยรม 14:8; ยน 4:14; ยน 8:6
พระยาห์เวห์ โปรดรักษา แล้วข้าพเจ้าจะหายดี
ขอช่วย แล้วข้าพเจ้าจะรอด
เพราะพระองค์คือผู้ที่ข้าพเจ้าสรรเสริญ
พวกเขาพร่ำพูดกับข้าพเจ้าว่า
“ไหนล่ะ ถ้อยคำของพระยาห์เวห์
ให้มันเป็นไปตามนั้น เดี๋ยวนี้สิ!”อสย 5:19
ข้าพเจ้าไม่ได้หนีจากการเป็นคนเลี้ยงแกะของพระองค์
พระองค์รู้ว่าข้าพเจ้าไม่ได้ปรารถนาวันแห่งความสิ้นหวัง
สิ่งที่ข้าพเจ้าบอกพวกเขา ก็แจ้งอยู่ต่อหน้าพระองค์โยบ 32:21; 1 คร 4:3
ขออย่าเป็นเหตุให้ข้าพเจ้าคร้ามกลัว
พระองค์เป็นที่ลี้ภัยของข้าพเจ้าในวันแห่งภัยพิบัติยรม 16:19
ขอให้ผู้กดขี่ข่มเหงข้าพเจ้าต้องอับอาย
แต่ขอปกป้องข้าพเจ้าจากความอัปยศ
ให้พวกเขาอกสั่นขวัญแขวน
แต่ขอคุ้มครองข้าพเจ้าจากความหวาดหวั่น
ขอนำวันแห่งภัยพิบัติมาสู่พวกเขา
และทำลายเขาด้วยหายนะสองเท่ายรม 20:11
รักษาวันสะบาโต
พระยาห์เวห์พูดกับข้าพเจ้าว่า “จงไปยืนอยู่ที่ประตูเมืองประชาชน17:19 หรือ กองทัพ ซึ่งกษัตริย์ยูดาห์เข้าออก และยืนที่ประตูอื่นๆ ทั้งหมดของเยรูซาเล็มด้วย อสย 29:21จงบอกพวกเขาว่า ‘จงฟังถ้อยคำของพระยาห์เวห์ กษัตริย์ยูดาห์ ชนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็มทั้งสิ้น ผู้ผ่านเข้าออกประตูเหล่านี้’ พระยาห์เวห์พูดดังนี้ว่า ‘จงระวังอย่าแบกสิ่งของในวันสะบาโต หรือนำสิ่งใดผ่านเข้าออกประตูของเยรูซาเล็ม นหม 13:19; ยน 5:9อย่าแบกสิ่งใดออกจากบ้านเรือนของเจ้า หรือกระทำกิจการงานใดๆ ในวันสะบาโต แต่จงรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ตามที่เราได้สั่งบรรพบุรุษของเจ้า อพย 20:8; อสค 20:12แต่คนเหล่านั้นไม่ฟัง ไม่ใส่ใจ พวกเขาดื้อดึงหัวแข็ง ไม่ยอมใส่ใจและรับฟังคำตักเตือน’ ยรม 7:24พระยาห์เวห์ประกาศว่า ‘แต่ถ้าพวกเจ้าใส่ใจเชื่อฟังเรา และไม่แบกสิ่งใดผ่านประตูในวันสะบาโต แต่รักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์โดยไม่ทำงานใดๆ ในวันนั้น อสย 56:2; อสย 58:13เมื่อนั้น กษัตริย์ผู้ครองบัลลังก์ของดาวิด จะผ่านเข้าประตูเมืองนี้พร้อมเหล่าขุนนาง พวกเขาจะนั่งรถม้าศึกและขี่ม้า ติดตามด้วยชนยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม และเมืองนี้จะมีคนอาศัยอยู่ตลอดไป ยรม 22:4ผู้คนจะมาจากเมืองต่างๆ ของยูดาห์ และหมู่บ้านรอบเยรูซาเล็ม จากเขตแดนของเบนยามินและเชิงเขาตะวันตก จากแถบเนินเขาและเนเกบ จะนำเครื่องเผาบูชาทั้งตัวและเครื่องบูชา ธัญบูชา เครื่องหอม และนำเครื่องบูชาขอบคุณมาสู่บ้านของพระยาห์เวห์ ยรม 32:44แต่หากพวกเจ้าไม่เชื่อฟังเรา ที่จะรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ หากเจ้ายังบรรทุกของผ่านประตูเมืองทั้งหลายของเยรูซาเล็มในวันสะบาโต เราก็จะจุดไฟไม่รู้ดับที่ประตูเมืองเหล่านั้น ซึ่งจะเผาผลาญป้อมปราการของเมืองนั้นจนหมดสิ้น’ ”อสย 1:31; อมส 5:6; ยรม 21:14