สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 23
คำสอนที่ 7
เมื่อเจ้านั่งกินอาหารกับผู้ปกครองบ้านเมือง
จงสังเกตสิ่ง23:1 หรือ คนที่อยู่ตรงหน้าเจ้าให้ดี
ถ้าเจ้าตะกละตะกลาม
ก็เอามีดจ่อคอตัวเองไว้
อย่าปรารถนาอาหารโอชะของเขา
เพราะอาหารนั้นเป็นสิ่งลวงตา
คำสอนที่ 8
อย่าตรากตรำจนหมดแรงเพื่อจะร่ำรวย
อย่าวางใจความฉลาดของตนเอง1 ทธ 6:6; 1 ทธ 6:9
พริบตาเดียวทรัพย์สมบัติก็หายไป
เพราะมันจะติดปีกออก
และบินขึ้นฟ้าเหมือนนกอินทรี
คำสอนที่ 9
อย่ากินอาหารของเจ้าบ้านที่ใจร้าย
อย่าปรารถนาอาหารโอชะของเขา
เพราะเขาเป็นคนชนิดที่
คิดถึงต้นทุนเสมอ23:7 หรือ เพราะเมื่อเขาคิดอยู่ในใจ เขาก็คิดเพราะเมื่อเขาจัดงานเลี้ยง เขาก็คิด
ปากก็พูดว่า “เชิญกินดื่มเถิด”
แต่ใจไม่ได้อยู่กับเจ้า
เจ้าจะอาเจียนสิ่งเล็กน้อยที่กินเข้าไป
และต้องเปลืองคำขอบคุณ
คำสอนที่ 10
อย่าพูดกับคนโง่
เพราะเขาจะดูหมิ่นถ้อยคำที่ฉลาดของเจ้าสภษ 9:8
คำสอนที่ 11
อย่าย้ายหลักเขตเก่าแก่
หรือรุกล้ำที่ดินของลูกกำพร้าพ่อสภษ 22:28
เพราะองค์ผู้พิทักษ์ของเขาแข็งแกร่ง
พระองค์จะสู้คดีของพวกเขากับเจ้าสภษ 22:23
คำสอนที่ 12
จงเปิดใจรับคำสั่งสอน
และเงี่ยหูฟังถ้อยคำแห่งความรู้
คำสอนที่ 13
อย่าละเลยการฝึกวินัยลูก
หากเจ้าใช้ไม้เรียว พวกเขาจะไม่ตายสภษ 13:24
สั่งสอนพวกเขาด้วยไม้เรียว
และช่วยเขาให้พ้นจากความตาย
คำสอนที่ 14
ลูกเอ๋ย หากเจ้ามีใจฉลาด
เราก็ปลื้มใจจริงๆสภษ 27:11
เมื่อเจ้าพูดสิ่งที่ถูกต้อง
จิตวิญญาณของเราก็แช่มชื่น
คำสอนที่ 15
อย่าให้ใจของเจ้าอิจฉาคนบาป
แต่กระตือรือร้นในการยำเกรงพระยาห์เวห์ เสมอสดด 37:1; สภษ 24:1
เจ้าจะมีความหวังในอนาคตแน่นอน
และความหวังของเจ้าจะไม่สลาย
คำสอนที่ 16
ลูกเอ๋ย จงฟังและจงฉลาด
จงตั้งใจอยู่ในทางที่ถูกต้อง
อย่าร่วมวงกับขี้เหล้า
และคนตะกละตะกลามกินเนื้อรม 13:13; อฟ 5:18
เพราะคนขี้เมาและคนตะกละจะยากจน
และสะลึมสะลือจนเหลือแค่ผ้าขี้ริ้วห่มสภษ 21:17
คำสอนที่ 17
จงฟังพ่อผู้ให้ชีวิตแก่เจ้า
และอย่าดูหมิ่นแม่เมื่อเธอแก่ตัวลงสภษ 1:8
จงซื้อความจริงและอย่าขายสิ่งเหล่านี้
คือ สติปัญญา คำสั่งสอน และความเข้าใจลึกซึ้ง
พ่อของคนชอบธรรมก็สุขใจมาก
ผู้ชายที่มีลูกฉลาดก็ยินดีในตัวลูกสภษ 10:1; สภษ 15:20
จงทำให้พ่อแม่ยินดี
ให้แม่ที่ให้กำเนิดเจ้าปลื้มใจ!
คำสอนที่ 18
ลูกเอ๋ย ขอใจเจ้าให้เราเถิด
และให้ดวงตาของเจ้ายินดีในทางของเรามธ 15:19; มก 7:6
เพราะหญิงแพศยาคือหลุมลึก
และภรรยาเสเพลคือบ่อแคบ
เธอซุ่มรอเหยื่อเหมือนโจร
และแพร่พันธุ์ผู้ชายนอกใจ
คำสอนที่ 19
ใครที่ทุกข์ระทม ใครที่โศกเศร้า
ใครที่วิวาท ใครที่พล่ามบ่น
ใครที่เจ็บตัวโดยไม่จำเป็น ใครที่ตาแดงก่ำ
ก็คือคนที่จมอยู่กับเหล้า
คนที่ชิมเหล้าผสมหลากชนิดอสย 5:11
อย่าจ้องเหล้าองุ่นเมื่อมันสีแดงสวย
เมื่อมันส่องประกายอยู่ในถ้วย
เมื่อมันดื่มลื่นคอ!
สุดท้ายมันฉกกัดเหมือนงู
ปล่อยพิษเหมือนงูพิษ
ตาของเจ้าจะเห็นภาพหลอนแปลกๆ
ความคิดจะเลอะเลือนสับสนอฟ 5:18; 1 ยน 2:16
เจ้าจะเป็นเหมือนคนนอนอยู่กลางทะเล
เหมือนนอนบนยอดเสากระโดงเรือ
เจ้าจะพูดว่า “เขาฟาดแต่เราไม่เจ็บ!
เขาทุบตีแต่เราไม่รู้สึก!
เมื่อไรเราจะตื่นนะ
จะได้ไปดื่มอีก”อสย 56:12