Пс Псалтыр, псалом Псалтыр, псалом 77
Вучэньне Асафава.
Слухай, народзе мой, закону майго, прыхілеце вуха вашае да словаў з вуснаў маіх.
Разамкну мае вусны ў прытчы і вымаўлю старадаўнія прыпавесьці.Пс 48:5; Мц 13:35
Што чулі мы і даведаліся і бацькі нашы нам пераказалі,Пс 43:2
не схаваем ад дзяцей іхніх, і абвесьцім роду будучаму славу Госпада, і сілу Ягоную, і цуды Ягоныя, што Ён утварыў.
Ён устанавіў засьведчаньне ў Якаве і паклаў закон у Ізраілі, які наказаў бацькам нашым абвяшчаць дзецям іхнім,Дрз 4:9
каб ведаў будучы род, дзеці, якія народзяцца, і каб яны ў свой час абвяшчалі дзецям сваім,
класьці на Бога надзею сваю, і не забываць дзеяў Божых, і захоўваць наказы Ягоныя,
і ня быць падобным да бацькоў іхніх, роду ўпарцістага і мяцежнага, сэрцам неўладкаванага і нявернага Богу духам сваім.Дрз 32:5; Езк 2:3
Сыны Яфрэмавыя, узброеныя, лучнікі, павярнулі назад у дзень бітвы:Суд 8:2; Суд 12:1; Іс 7:2; Ас 7:11
яны не захавалі запавету Божага і адмовіліся хадзіць у законе Ягоным:4Цар 17:15
забылі дзеі Ягоныя і цуды, якія Ён нам паказаў.
Ён перад вачыма бацькоў іхніх тварыў цуды ў зямлі Егіпецкай, на полі Цаан.
Падзяліў мора і правёў іх празь яго, і паставіў воды сьцяною;Вых 14:21
і ўдзень вёў іх вобмацкам, а ўначы сьвятлом вагню;Вых 13:21; Пс 104:39
расьсек камень у пустыні, і напаіў іх, як зь вялікае бездані;Вых 17:6; Лік 20:11; 1Кар 10:4
са скалы вывеў патокі, і пацяклі воды, як рэкі.
Але яны ўсё грашылі прад Ім і раздражнялі Ўсявышнага ў пустыні:
спакушалі Бога ў сэрцы сваім, патрабавалі ежы па душы сваёй,Лік 11:4; Пс 105:14; 1Кар 10:9
і казалі супраць Бога, і сказалі: «ці можа Бог згатаваць трапезу ў пустыні?»
Вось, Ён ударыў па камені, і пацяклі воды, і паліліся ручаіны. «Ці можа Ён даць і хлеб, ці можа гатаваць мяса народу Свайму?»
Гасподзь пачуў, і ўспалымніўся гневам, і вагонь загарэўся на Якава, і гнеў падняўся супроць Ізраіля,Лік 11:1
за тое, што ня верылі ў Бога і не спадзяваліся на ратваньне Ягонае.
Ён загадаў аблокам угары, і адчыніў дзьверы неба,
і пусьціў, быццам дождж, на іх манну ў ежу, і хлеб нябесны ім даў.Вых 16:14; Лік 11:7; Ян 6:31; 1Кар 10:3
Хлеб анёльскі еў чалавек, паслаў Ён ім ежы ўдосыць.
Ён падняў на небе вецер усходні, і навёў паўднёвы сілаю СваёюВых 16:13; Лік 11:31; Пс 104:40
і, як пыл, паслаў на іх мяса дажджом, і, як пясок марскі, птушак крылатых;Вых 16:13; Лік 11:31; Пс 104:40
і кінуў іх сярод табара іхняга, каля жытлішчаў іхніх,
і яны елі і наеліся; і даў ім, чаго яны зажадалі.
Але яшчэ не прайшло хаценьне іхняе, яшчэ ежа была ў вуснах у іх,Лік 11:33
гнеў Божы прыйшоў на іх, забіў тлустых іхніх, і юнакоў Ізраілевых паваліў.
Пры ўсім гэтым яны ўсё ж грашылі далей, і ня верылі ў цуды Ягоныя.Дрз 1:32
І загубіў дні іхнія ў марнасьці і гады іхнія ў страху.
Калі Ён забіваў іх, яны шукалі Яго, і вярталіся, і з раніцы шукалі Бога,
і прыгадвалі, што Бог - іхняе прыстанішча і Бог Усявышні - Збаўца іхні,
і вуснамі сваімі лісьлівілі Яму, і языком сваім хлусілі прад Ім;
а сэрца іхняе нямоцна стаяла прад Ім, і ня былі яны верныя запавету Ягонаму.
Але Ён, Міласэрны, дараваў грэх і ня зьнішчаў іх; шматкроць адводзіў гнеў Свой і ня ятрыў лютасьці Сваёй.
Ён памятаў, што яны - цялесныя, дыханьне, якое выходзіць і ня вяртаецца.Як 4:14
Колькі разоў яны раздражнялі Яго ў пустыні і гневалі Яго ў краі неабжытым!Лік 14:22
І зноў спакушалі Бога, і зьневажалі Сьвятога Ізраілевага,
не памяталі рукі Ягонай, дня, калі выбавіў іх ад прыгнёту,
калі аказаў у Егіпце азнакі Свае і цуды Свае на полі Цаан,
і ператварыў рэкі іхнія і патокі іхнія ў кроў, каб яны піць не маглі;Вых 7:20; Пс 104:29
паслаў на іх заедзь, каб джаліла іх, і жаб, каб губілі іх;Вых 8:24; Пс 104:31
парасьліну зямную іхнюю аддаў вусеням і працу іхнюю - саранчы;Вых 10:13
вінаград іхні пабіў градам і шаўкоўніцы іхнія аддаў сьцюжы;Вых 9:23; Вых 9:25; Пс 104:33
быдла іхняе аддаў граду і статкі іхнія - маланкам;
паслаў на іх полымя гневу Свайго, і абурэньне, і лютасьць і беды, пасольства ліхіх анёлаў;
Ён дарогу выпрастаў гневу Свайму, не ахоўваў іхніх душаў ад сьмерці, і быдла іхняе аддаў пошасьці;Вых 9:6
пабіў кожнага першынца ў Егіпце, пачаткі сілаў у намётах Хамавых;Вых 12:29
і павёў народ Свой, як авечак, пустыняю;Вых 12:37
вёў іх бясьпечна, і яны не баяліся, а ворагаў іхніх пакрыла мора;
і прывёў іх у зямлю сьвятую Сваю, на гару гэтую, якую правіца Ягоная набыла.
Прагнаў ад аблічча іхняга народы, і зямлю іхнюю разьдзяліў у спадчыну ім, і плямёны Ізраілевыя пасяліў у намётах іхніх.Нав 12:7
Але яны яшчэ спакушалі і засмучалі Бога Ўсявышняга, і пастановаў Ягоных ня трымаліся;
адступалі і здраджвалі, як бацькі іхнія; вярталіся назад, як падманлівы лук;
засмучалі Яго курганамі сваімі, ды ідаламі сваімі абуджалі зайздрасьць Ягоную.Дрз 32:16
Пачуў Бог, і ўспалымніўся гневам, і моцна абурыўся супроць Ізраіля;
пакінуў селішча ў Сіломе, скінію, у якой жыў Ён сярод людзей;1Цар 4:11
і аддаў у няволю Ён моцнасьць Сваю і славу Сваю ў рукі ворага;
і аддаў Ён мечу народ Свой, і прагневаўся на спадчыну Сваю.
Хлопцаў ягоных пажыраў вагонь, і дзяўчатам ягоным не сьпявалі шлюбных песьняў;
сьвятары ягоныя падалі ад меча, і ўдовы ягоныя ня плакалі.1Цар 4:11
Але быццам ад сну, абудзіўся Гасподзь, быццам волат, віном пераможаны,
і ўдарыў ворагам ягоным у тыл, і пасароміў іх навекі,1Цар 5:6; 1Цар 6:4
і адкінуў палатку Язэпаву, і роду Яфрэмавага не абраў,
а выбраў калена Юдава, гару Сіён, якую палюбіў,
і зладзіў, як неба, сьвятыню Сваю, і, як зямлю, угрунтаваў яе навечна,
і выбраў Давіда, раба Свайго, і ўзяў яго ад кашараў,1Цар 16:11; 2Цар 7:8
і ад даяроў прывёў яго пасьвіць народ свой, Якаваў, і спадчыну Сваю - Ізраіля.2Цар 5:2; 1Пар 11:2
І ён пасьвіў іх у чысьціні сэрца свайго, і рукамі мудрымі вадзіў іх.