สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 13
ลูกชายที่ฉลาดย่อมฟังคำสั่งสอนของพ่อ
แต่คนหยิ่งจองหองไม่ยอมฟังคำตักเตือน
คนดีจะได้กินผลดีที่เกิดจากคำพูดของเขา
แต่คนหลอกลวงนั้นหิวกระหายความโหดร้าย
คนที่ระวังปาก รักษาชีวิตตน
แต่คนพูดมาก ทำลายตัวเอง
คนขี้เกียจจะหิว แต่ไม่มีอะไรจะกิน
แต่คนขยันจะมีกินอย่างอิ่มหนำ
คนที่ทำตามใจพระเจ้าเกลียดการโกหก
แต่คนชั่วทำสิ่งที่น่าอับอายและน่าอัปยศอดสู
การทำสิ่งที่พระเจ้าชอบใจ จะปกป้องคนที่เดินในทางบริสุทธิ์
แต่ความชั่วจะโค่นล้มคนบาป
คนหนึ่งแสร้งทำเป็นรวย แต่ไม่มีอะไรเลย
อีกคนหนึ่งแสร้งทำเป็นจน แต่กลับมีสมบัติมากมาย
ความร่ำรวยของคนๆหนึ่ง สามารถใช้เป็นค่าไถ่ชีวิตเขาได้
แต่คนยากจนไม่ถูกเรียกค่าไถ่
แสงสว่างของคนที่ทำตามใจพระเจ้าส่องแสงเจิดจ้า
แต่ตะเกียงของคนชั่วดับมอดไป
ความหยิ่งยโสทำให้เกิดการทะเลาะวิวาท
แต่คนที่ยอมรับคำแนะนำ จะมีสติปัญญา
ความมั่งคั่งที่ได้มาจากการฉ้อโกง จะร่อยหรอลงไปเรื่อยๆ
แต่คนที่สะสมความมั่งคั่งจากการทำงานหนัก จะมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ความหวังที่คอยแล้วคอยเล่าทำให้ท้อใจ
แต่ความหวังที่เป็นจริงขึ้นมา เป็นเหมือนต้นไม้แห่งชีวิต
คนที่ดูถูกคำแนะนำ นำความหายนะมาสู่ตน
แต่คนที่เคารพคำสั่งสอนจะได้รับรางวัล
คำสอนของคนฉลาดเป็นแหล่งน้ำแห่งชีวิต
เพื่อคนจะได้หลีกเลี่ยงจากกับดักแห่งความตาย
คนรู้จักคิดย่อมเป็นที่นิยมชมชอบ
แต่หนทางของคนไม่ซื่อ เป็นความหายนะของเขาเอง
คนฉลาดหลักแหลมทำทุกอย่างด้วยความรู้
แต่คนโง่อวดโง่
ผู้ส่งข่าวที่พึ่งไม่ได้จะนำความเดือดร้อนมาให้
แต่ผู้ส่งข่าวที่เชื่อถือได้จะนำการเยียวยามาให้
คนที่ไม่สนใจคำตักเตือน จะยากจนและเสียหน้า
แต่คนที่ยอมรับคำตักเตือน จะเป็นที่นับถือ
ความหวังที่เป็นจริง จะหวานชื่นใจ
แต่การทิ้งความชั่ว เป็นรสชาติที่จืดชืดไม่เอาไหนสำหรับคนโง่
คบคนฉลาดก็จะกลายเป็นคนฉลาดไปด้วย
คบคนโง่ ก็จะเจอกับอันตราย
ปัญหาไล่ตามคนบาป
แต่ความรุ่งเรืองเป็นรางวัลของคนดี
คนดีจะทิ้งมรดกให้แก่ลูกหลาน
แต่ทรัพย์สมบัติของคนบาป จะตกเป็นของคนที่ทำตามใจพระเจ้า
ผืนดินที่ไม่ได้เพาะปลูกของคนยากจน อาจจะให้ผลผลิตมากมายก็ได้
แต่บางครั้งมันก็ถูกทำลายไปเพราะความไม่ยุติธรรม
คนที่ยั้งไม้เรียวไว้ ก็เกลียดชังลูก
แต่คนที่รักลูกจะไม่เพิกเฉยต่อการตีสอนลูก
คนที่ทำตามใจพระเจ้าจะได้กินอย่างอิ่มหนำ
แต่ท้องของคนชั่วจะหิวโหยต่อไป