ปญจ ปัญญาจารย์ ปัญญาจารย์, Descrizione
ชีวิตนั้นสั้นนัก ให้สนุกสนานกับมันเท่าที่จะเป็นไปได้ ชีวิตเป็นของขวัญที่พระเจ้าให้กับทุกคน และมนุษย์ไม่มีความหวังอะไรได้มากไปกว่าความสุขในชีวิตที่มีอยู่นี้ แต่มนุษย์กลับไปทุ่มเทกับสิ่งต่างๆที่ทำลายความสุขในชีวิตนี้ที่พระเจ้าให้มา เพราะอย่างนี้มนุษย์ก็เลยลืมสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตไป
ในหนังสือปัญญาจารย์มีบางตอนพูดขัดแย้งกับสิ่งที่หลายคนในยุคโบราณนั้นเชื่อกัน เช่น มีหลายข้อในหนังสือสุภาษิตที่พูดทำนองว่าทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แต่หนังสือปัญญาจารย์ย้อนว่าคนชั่วได้ดี คนดีได้ชั่วมีถมไป
อาจารย์ที่เขียนหนังสือปัญญาจารย์ได้ใช้ประสบการณ์ในชีวิตของกษัตริย์ซาโลมอนเพื่อสอนบทเรียนให้กับผู้อ่าน
ในสองบทแรกของหนังสือปัญญาจารย์นี้ อาจารย์คนนี้ได้พูดราวกับว่าตัวเขาเองเป็นกษัตริย์ซาโลมอน แต่อาจารย์คนนี้คงไม่ใช่กษัตริย์ซาโลมอน ในสมัยโบราณนั้น พวกนักเรียนและพวกอาจารย์ชอบพูดราวกับว่าตัวเองเป็นคนนั้นคนนี้ที่มีชื่อเสียง ซึ่งเป็นการเรียนรู้แบบหนึ่งในสมัยนั้น
กษัตริย์ซาโลมอนตายใน ปี 931 ก่อน ค.ศ. พระองค์มีอำนาจและชื่อเสียงมาก มีทรัพย์สมบัติมากมาย มีภรรยาเจ็ดร้อยคน นางบำเรออีกสามร้อยคน พระองค์สร้างหลายสิ่งหลายอย่าง เขียนสุภาษิตและร้อยกรองมากมาย แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่เที่ยงแท้ เพราะเมื่อพระองค์ตาย อาณาจักรของพระองค์ก็แตกสลายอย่างรวดเร็ว เพราะลูกชายของพระองค์ขาดสติปัญญาในการปกครอง
หนังสือปัญญาจารย์ เขียนขึ้นมาจากสิ่งที่เกิดขึ้นภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ที่อาจารย์คนนี้สังเกตเห็น เขาไม่ได้พูดถึงความหวังที่พระเจ้าให้คริสเตียนมีในชีวิตหน้า เขาตั้งคำถามสองข้อใหญ่ๆฝากให้ผู้อ่านคิด
คำถามแรกคือ คนเราได้ประโยชน์อะไรบ้างจากการบากบั่นทำงานภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ (ปัญญาจารย์ 1:3)
ในบทที่ 1–6 เขาสรุปออกมาว่า ทุกอย่างไม่เที่ยงแท้ ความหมายที่แท้จริงของชีวิตไม่ได้อยู่ที่งานหนักที่เราทำ หรือความร่ำรวยหรือทรัพย์สมบัติที่เรามี หรือแม้แต่การแสวงหาปัญญา ทั้งหมดนี้เหมือนวิ่งไล่ตามลม
คำถามที่สองคือ ถ้าอย่างนั้นสิ่งไหนจะดีสำหรับมนุษย์ในช่วงเวลาอันแสนสั้นที่เขามีชีวิตอยู่ (ปัญญาจารย์ 6:12)
บทที่ 7 เป็นต้นไป อาจารย์คนนี้เสนอว่าการหาคำตอบให้กับชีวิตนั้นมันยุ่งยากมาก ดังนั้นทางที่ดีให้หยุดค้นหาคำตอบและให้ไปหาความสุขกับการงาน การกินดื่ม การคบเพื่อน และครอบครัว เพราะชีวิตนี้เป็นของขวัญมาจากพระเจ้า อีกไม่นานก็แก่และตายแล้ว อาจารย์คนนี้ก็เลยแนะนำให้คนมีความสุขในวัยหนุ่มสาวและให้ขอบคุณพระเจ้าสำหรับสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง
เล่มนี้จบด้วยคำกำชับจากบรรณาธิการว่า ให้ทุกคนยำเกรงและเชื่อฟังพระเจ้า และยังเตือนพวกเขาว่าพระเจ้าจะพิพากษาการกระทำทุกอย่างของมนุษย์