1 คร 1 โครินธ์, บทที่ 1 โครินธ์, บทที่ 13
แม้ข้าพเจ้าพูดภาษาแปลกๆ13:1 หรือ ภาษาต่างๆ ด้วยภาษามนุษย์หรือภาษาทูตสวรรค์ได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็เป็นแค่ฆ้องหรือฉิ่งฉาบที่กำลังส่งเสียง หากข้าพเจ้ามีของประทานในการเผยพระวจนะ และสามารถหยั่งถึงข้อความล้ำลึกทั้งปวงกับความรู้ทั้งสิ้น และถ้าข้าพเจ้ามีความเชื่อที่เคลื่อนภูเขาได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไร มธ 7:22แม้ข้าพเจ้ายกทรัพย์สินทั้งหมดให้คนยากไร้และยอมให้เอาร่างกายไปทรมานเพื่อข้าพเจ้าจะอวดได้13:3 ฉบับสำเนาบางฉบับว่า ยอมให้เอาร่างกายไปเผาไฟ แต่ไม่มีความรัก ก็เปล่าประโยชน์มธ 6:1
ความรักคือความอดทน ความกรุณา ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง สภษ 10:12; 1 ปต 4:8; ฟป 2:3ไม่ดูหมิ่นผู้อื่น ไม่เห็นแก่ตัว ไม่โกรธง่าย ไม่จดจำความผิด รม 15:1ไม่ชื่นชมยินดีในความชั่ว แต่ชื่นชมยินดีในความจริง ความรักปกป้องเสมอ ไว้วางใจเสมอ มีความหวังอยู่เสมอ และยืนหยัดอยู่เสมอกท 6:2
ความรักไม่มีวันหมดสิ้น แต่การเผยพระวจนะจะหยุดลง การพูดภาษาแปลกๆ จะเงียบไป และความรู้จะสูญสลาย เพราะเรารู้เพียงบางส่วนและเราเผยพระวจนะเพียงบางส่วน 2 คร 5:7แต่เมื่อความสมบูรณ์มาถึง สิ่งที่ไม่สมบูรณ์ก็จะหมดสิ้นไป เมื่อยังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าพูดอย่างเด็ก คิดอย่างเด็ก ใช้เหตุผลอย่างเด็ก แต่เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ข้าพเจ้าก็ทิ้งวิถีทางอย่างเด็ก เวลานี้เราเห็นเหมือนแค่ภาพสะท้อนในกระจก แต่เวลานั้นเราจะเห็นกันต่อหน้า เวลานี้ข้าพเจ้ารู้เพียงบางส่วน แต่เวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้ทุกสิ่งเหมือนที่พระองค์รู้จักข้าพเจ้าฟป 3:12; 2 ทธ 2:19
ดังนั้นสามสิ่งนี้ยังคงอยู่คือ ความเชื่อ ความหวัง และความรัก แต่ความรักยิ่งใหญ่ที่สุด