1 ธส 1 เธสะโลนิกา, บทที่ 1 เธสะโลนิกา, บทที่ 2
พันธกิจของเปาโลที่เมืองเธสะโลนิกา
พี่น้องทั้งหลาย ท่านรู้ว่าการที่พวกเรามาเยี่ยมท่านนั้นไม่สูญเปล่า อย่างที่พวกท่านรู้ว่าก่อนหน้านี้ พวกเราต้องทนทุกข์และถูกกระทำอย่างเลวร้ายที่เมืองฟีลิปปี แต่โดยการช่วยเหลือของพระเจ้า พวกเราจึงกล้าประกาศข่าวประเสริฐแก่ท่าน ทั้งๆ ที่ถูกต่อต้านอย่างหนัก กจ 16:22เพราะคำร้องขอของเราไม่ได้เกิดจากความผิดพลาดหรือแรงจูงใจไม่บริสุทธิ์ ทั้งเราไม่พยายามหลอกล่อท่าน 2 คร 2:17แต่ตรงกันข้าม พวกเราพูดในฐานะคนที่พระเจ้าเห็นชอบที่จะมอบหมายข่าวประเสริฐไว้ เราไม่ได้พยายามเอาใจมนุษย์ แต่มุ่งให้พระเจ้าผู้ตรวจสอบจิตใจเรานั้นพอใจ ยรม 17:10ท่านรู้ว่าพวกเราไม่เคยประจบเอาใจ หรือใส่หน้ากากกลบเกลื่อนความโลภ พระเจ้าเป็นพยานให้เราได้ เราไม่ได้ใฝ่หาการยกย่องจากมนุษย์ ไม่ว่าจากพวกท่านหรือใครอื่น แม้ว่าในฐานะอัครทูตของพระคริสต์ พวกเราสามารถใช้สิทธิอำนาจได้ แต่เราก็เป็นเหมือนเด็กเล็ก2:7 ฉบับสำเนาบางฉบับว่า อ่อนโยนในท่ามกลางพวกท่าน
เหมือนแม่ถนอมดูแลลูกน้อย 2 ทธ 2:24ดังนั้นเราจึงห่วงใยท่าน เรารักท่านมากจนเรายินดียิ่งนักที่จะแบ่งปันกับท่าน ไม่เพียงแค่ข่าวประเสริฐของพระเจ้า แต่สิ่งใดๆ ในชีวิตของเราด้วย พี่น้องทั้งหลาย เรามั่นใจว่าท่านจดจำความลำบากตรากตรำของเราได้ พวกเราทำงานหามรุ่งหามค่ำเพื่อจะไม่เป็นภาระกับใคร ในขณะประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่พวกท่าน กจ 18:3; 1 คร 4:12; 2 ธส 3:8ท่านและพระเจ้าเป็นพยานได้ว่า พวกเราบริสุทธิ์ เที่ยงธรรม และดีไม่มีที่ติ เมื่ออยู่ท่ามกลางพวกท่านที่เชื่อ เพราะท่านรู้ว่า พวกเราได้ปฏิบัติต่อท่านแต่ละคนเหมือนพ่อปฏิบัติต่อลูก ให้กำลังใจ ปลอบใจ และร้องขอท่านให้ดำเนินชีวิตที่คู่ควรต่อพระเจ้า ผู้เรียกท่านเข้าสู่อาณาจักรและเกียรติสิริของพระองค์อฟ 4:1; ฟป 1:27; คส 1:10
และเราขอบคุณพระเจ้าเสมอ เพราะเมื่อพวกท่านรับพระวจนะของพระเจ้าซึ่งได้ยินจากพวกเรา ท่านไม่ได้รับไว้อย่างถ้อยคำของมนุษย์ แต่รับไว้ตามที่เป็นจริงคือ เป็นพระวจนะของพระเจ้าซึ่งกำลังทำงานอยู่ภายในท่านที่เชื่อ พี่น้องทั้งหลาย ท่านได้ทำตามอย่างบรรดาคริสตจักรของพระเจ้าที่แคว้นยูเดียซึ่งอยู่ในพระเยซูคริสต์ คือต้องทนทุกข์จากพี่น้องของตนเอง เหมือนที่คริสตจักรเหล่านั้นต้องทนทุกข์จากพวกยิว ฮบ 10:34ผู้ได้ฆ่าพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าและพวกผู้เผยพระวจนะ และยังขับไล่พวกเรา พวกเขาทำให้พระเจ้าไม่พอใจและเป็นศัตรูกับทุกคน มธ 23:34โดยการพยายามขัดขวางไม่ให้พวกเราประกาศแก่คนที่ไม่ใช่ยิวให้รับความรอด เพราะสิ่งนี้พวกเขาจึงได้พอกพูนบาปขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขีดสุด ความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้ามาถึงพวกเขาในที่สุด2:16 หรือ พวกเขาอย่างเต็มขนาด
เปาโลอยากมาเยี่ยมพี่น้องชาวเธสะโลนิกา
พี่น้องทั้งหลาย เมื่อเราถูกแยกจากพวกท่านชั่วระยะหนึ่ง (ตัวไปแต่ใจยังอยู่) เรารู้สึกเหมือนลูกกำพร้า ด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า เราจึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อมาพบพวกท่าน เราอยากมาหาพวกท่านจริงๆ ข้าพเจ้าเปาโลอยากจะมาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ซาตานได้ขัดขวางไว้ อะไรเป็นความหวัง ความชื่นชมยินดี หรือเป็นมงกุฎ ซึ่งเราจะภาคภูมิใจต่อหน้าพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าเมื่อพระองค์มา ไม่ใช่พวกท่านหรอกหรือ 2 คร 1:14พวกท่านเป็นศักดิ์ศรีและความชื่นชมยินดีของพวกเราอย่างแท้จริงฟป 4:1