ปญจ ปัญญาจารย์, บทที่ ปัญญาจารย์, บทที่ 7
สติปัญญา
ชื่อเสียงดีมีค่ายิ่งกว่าน้ำหอมราคาแพง
และวันตายก็ดีกว่าวันเกิดสภษ 22:1
ไปบ้านที่มีการไว้ทุกข์
ก็ดีกว่าไปบ้านที่มีงานเลี้ยง
เพราะความตายเป็นจุดหมายปลายทางของทุกคน
ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ควรใส่ใจในข้อนี้ยก 4:9
ความหงุดหงิดดีกว่าการหัวเราะ
เพราะใบหน้าโศกเศร้าเป็นผลดีสำหรับจิตใจ2 คร 7:10
ใจแบบคนฉลาดพบได้ในบ้านที่มีความโศกเศร้า
แต่ใจแบบคนโง่พบได้ในบ้านที่มีความรื่นเริง
ฟังคำตำหนิของคนฉลาด
ดีกว่าฟังคนโง่ร้องเพลงสภษ 15:31
เสียงหัวเราะของคนโง่
เหมือนเสียงแตกของหนามติดไฟใต้หม้อ
นี่ก็อนิจจัง
การกดขี่ข่มเหงเปลี่ยนคนฉลาดให้เป็นคนโง่
และสินบนทำให้จิตใจเสื่อมทราม
ตอนจบดีกว่าตอนเริ่ม
ความอดทนดีกว่าความจองหอง
อย่าปล่อยให้ใจของเจ้าโกรธเร็ว
เพราะความโกรธอยู่ในใจของคนโง่สภษ 14:17
อย่าถามว่า “ทำไมสมัยก่อนดีกว่าเดี๋ยวนี้”
เพราะนั่นไม่ใช่คำถามที่ฉลาดเลย
สติปัญญาเป็นสิ่งดีเช่นเดียวกับมรดก
เป็นประโยชน์แก่ผู้ที่เห็นตะวัน
สติปัญญาเป็นที่พึ่งพิง
เหมือนที่เงินเป็นพึ่งพิง
แต่ข้อดีของสติปัญญาความรู้ก็คือ
สติปัญญารักษาชีวิตผู้มีปัญญาไว้
จงพิเคราะห์ดูพระราชกิจของพระเจ้า
สิ่งที่พระองค์ทรงกระทำให้คด
ใครจะเหยียดให้ตรงได้ปญจ 1:15
จงสุขใจในยามดี
แต่ในยามทุกข์ ก็จงใคร่ครวญว่า
พระเจ้าสร้างทั้งยามดี
และยามร้าย
จึงไม่มีใครรู้
อนาคตของตนได้โยบ 2:10
ในชีวิตอนิจจังของข้าพเจ้า ได้เห็นทั้งสองสิ่งนี้ว่า
คนชอบธรรมต้องพินาศทั้งที่ชอบธรรม
และคนชั่วร้ายอายุยืนทั้งที่ชั่วร้าย
อย่าเป็นคนชอบธรรมเกินไป
หรือเป็นคนฉลาดเกินไป
จะทำลายตัวเองทำไมอสย 5:21; รม 11:20
อย่าชั่วร้ายเกินไป
และอย่าโง่เง่าเต่าตุ่น
เรื่องอะไรจะต้องตายก่อนกำหนดโยบ 15:32
เป็นเรื่องดีที่จะยึดถือสิ่งหนึ่งไว้
และไม่ปล่อยให้อีกสิ่งหลุดมือไป
ใครก็ตามที่เกรงกลัวพระเจ้าจะหลีกเลี่ยงความสุดโต่งทั้งหมด7:18 หรือ ติดตามทั้งสองสิ่งได้
สติปัญญาทำให้คนฉลาดมีอำนาจ
ยิ่งกว่าผู้มีอำนาจปกครองเมืองสิบคนปญจ 9:16
แท้จริงไม่มีสักคนในโลกนี้ที่ชอบธรรม
ทำแต่สิ่งที่ถูกต้อง และไม่เคยทำบาป1 พกษ 8:46; 2 พศด 6:36; สภษ 20:9; ยก 3:2; 1 ยน 1:8; รม 7:14
อย่าใส่ใจทุกคำที่คนอื่นพูด
ไม่เช่นนั้น ท่านอาจได้ยินคนใช้ของท่านแช่งด่าท่าน
เพราะท่านก็รู้แก่ใจว่า
ตนเองก็แช่งด่าคนอื่นหลายครั้ง
ทั้งหมดนี้ข้าพเจ้าได้ทดสอบด้วยสติปัญญา และข้าพเจ้าพูดว่า
“เราตั้งใจจะเป็นคนฉลาด”
แต่มันก็ไกลเกินเอื้อม
อะไรก็ตามที่มีอยู่นั้น ช่างไกลและลึกซึ้งที่สุด
ใครเล่าจะค้นพบได้รม 11:33
ข้าพเจ้าจึงมุ่งหาความเข้าใจ
สืบและเสาะหาสติปัญญากับมูลเหตุของสิ่งต่างๆ
และเข้าใจความโง่ของความชั่วร้าย
และความบ้าของความเขลาปญจ 1:17; ยน 10:8
ข้าพเจ้าพบสิ่งที่ขมขื่นยิ่งกว่าความตาย
คือผู้หญิงที่เป็นบ่วง
ซึ่งมีหัวใจเป็นกับดัก
และมือเป็นโซ่ตรวน
คนที่พระเจ้าพอใจจะพ้นจากเธอ
แต่เธอจะดักคนบาปไว้สภษ 5:4; สภษ 22:4
ปัญญาจารย์7:27 หรือ ผู้นำของชุมชนกล่าวว่า “ดูสิ ข้าพเจ้าค้นพบสิ่งนี้คือ
การเอาสิ่งหนึ่งมาปะติดปะต่อกับอีกสิ่งเพื่อหามูลเหตุ
ขณะที่ค้นหาอยู่
แต่ยังไม่พบ
ข้าพเจ้าก็พบว่า ในพันคนจะมีผู้ชายซื่อตรงคนหนึ่ง
แต่ไม่มีผู้หญิงซื่อตรงสักคนรม 5:15; รม 7:4
ข้าพเจ้าพบแต่เพียงว่า
พระเจ้าสร้างมนุษย์ให้ซื่อตรง