ยรม เยเรมียาห์, บทที่ เยเรมียาห์, บทที่ 12
คำร้องทุกข์ของเยเรมีย์
พระยาห์เวห์ พระองค์ชอบธรรมเสมอ
เมื่อข้าพเจ้านำคดีความมาต่อหน้าพระองค์
แต่ข้าพเจ้าก็ขอพูดเรื่องความยุติธรรมของพระองค์
เหตุใดหนทางของคนชั่วจึงเจริญรุ่งเรือง
เหตุใดคนอธรรมจึงอยู่สุขสบายโยบ 21:7; สดด 73:3; ฮบก 1:13
พระองค์ปลูกพวกเขา แล้วเขาก็หยั่งราก
เจริญงอกงามและเกิดผล
ปากพวกเขามักพูดถึงพระองค์
แต่ใจพวกเขาห่างไกลพระองค์
แต่พระยาห์เวห์พระองค์รู้จักข้าพเจ้า
เห็นและทดสอบความคิดของข้าเกี่ยวกับพระองค์
ขอลากพวกเขาออกไปเหมือนแกะที่จะถูกเชือด!
ขอแยกเขาออกไว้สำหรับวันประหาร!สดด 17:3
ดินแดนนี้จะแห้งแล้งไปนานเท่าใด
และทุ่งหญ้าทุกแห่งจะเหี่ยวเฉานานแค่ไหน
เพราะคนที่อาศัยอยู่ในนั้นชั่วร้าย
สัตว์และนกจึงพินาศไป
ยิ่งกว่านั้น ประชาชนพูดกันว่า
“พระองค์ไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราหรือยรม 4:25; ยรม 14:6; ยรม 23:10
คำตอบจากพระเจ้า
หากเจ้าวิ่งแข่งกับมนุษย์
แล้วเขาทำให้เจ้าหมดแรง
แล้วเจ้าจะวิ่งแข่งกับม้าได้อย่างไร
หากเจ้าสะดุดล้ม12:5 หรือ ถ้าเจ้ารู้สึกมั่นคงแต่เฉพาะในดินแดนที่ปลอดภัย
เจ้าจะทำอย่างไรในป่าริมแม่น้ำจอร์แดน12:5 หรือ แม่น้ำจอร์แดนท่วม
แม้แต่ญาติและสมาชิกในครอบครัวของเจ้าเอง
ก็ยังทรยศเจ้า
พวกเขาร้องเสียงดังใส่เจ้า
อย่าเชื่อใจเขา
แม้เขาจะพูดดีกับเจ้ายรม 9:4; มก 14:68
เราจะทิ้งบ้านของเรา
และละทิ้งมรดกของเรา
เราจะปล่อยผู้ที่เรารัก
ไว้ในมือของศัตรูมธ 23:38
มรดกของเรากลายเป็น
สิงโตในป่าสำหรับเรา
เธอคำรามใส่เรา
ดังนั้นเราจึงเกลียดเธอสดด 79:1
มรดกของเรากลายเป็น
นกสีสันสะดุดตา
ที่นกอื่นล้อมเล่นงานมันไม่ใช่หรือ
ไปเถิด ไปรวบรวมสัตว์ป่าทั้งหมด
มาเขมือบกินมันพรท 3:52; วว 9:17
คนเลี้ยงแกะมากมายจะทำลายสวนองุ่นของเรา
เหยียบย่ำท้องทุ่งของเรา
พวกเขาจะทำให้ทุ่งอันรื่นรมย์ของเรา
กลายเป็นที่รกร้างยรม 6:3
มันจะกลายเป็นถิ่นรกร้าง
แห้งแล้งและทิ้งร้างต่อหน้าเรา
แผ่นดินทั้งสิ้นถูกทิ้งร้าง
เพราะไม่มีใครสนใจ
ผู้ทำลายกรูกันมาเหนือที่สูง
อันแห้งแล้งในทะเลทราย
เพราะดาบของพระยาห์เวห์จะทำลายล้าง
จากสุดเขตแดนด้านหนึ่งจดอีกด้านหนึ่ง
จะไม่มีใครหนีรอดปลอดภัย
พวกเขาจะหว่านข้าวสาลีแต่เกี่ยวหนาม
จะตรากตรำหมดแรงแต่ไม่ได้อะไร
พวกเขาจะเก็บเกี่ยวแต่ความอับอาย
เนื่องจากความโกรธอันรุนแรงของพระยาห์เวห์”ลนต 26:16; ฉธบ 28:38; มคา 6:15; ฮกก 1:6
พระยาห์เวห์พูดว่า “สำหรับเพื่อนบ้านผู้ชั่วร้ายของเราทุกคน ผู้ซึ่งยึดสมบัติที่เราให้ประชาชนอิสราเอลของเรา เราจะถอนรากถอนโคนพวกเขาจากแผ่นดิน และถอนรากถอนโคนชาวยูดาห์จากหมู่พวกเขา ยรม 32:37แต่หลังจากที่เราถอนรากพวกเขาแล้ว เราจะเมตตาและจะพาเขาแต่ละคนกลับไปยังมรดกและดินแดนของเขาอีกครั้ง และหากพวกเขาตั้งใจเรียนรู้วิถีทางของประชาชนของเรา และปฏิญาณด้วยนามของเราว่า ‘พระยาห์เวห์มีชีวิตอยู่แน่ฉันใด’ เหมือนที่เขาเคยสอนคนของเราให้ปฏิญาณโดยอ้างพระบาอัล เมื่อนั้นเขาจะได้รับการสถาปนาไว้ในหมู่ประชาชนของเรา ฉธบ 6:13; ฉธบ 10:20; ยรม 4:2แต่หากชนชาติใดไม่ฟัง เราจะกำจัดและทำลายเขาให้สิ้นซาก” พระยาห์เวห์ประกาศดังนี้อสย 60:12