Rdz Rodzaju, rozdział Księga Rodzaju, rozdział 21
A PAN nawiedził Sarę, jak powiedział, i uczynił PAN Sarze, jak zapowiedział.Rdz 17:19; Rdz 18:10; Hbr 11:11
Sara poczęła bowiem i urodziła Abrahamowi syna w jego starości w tym czasie, który przepowiedział mu Bóg.Ga 4:22
Abraham nadał swemu synowi, który mu się urodził, którego mu urodziła Sara, imię Izaak.Mt 1:2
I Abraham obrzezał swego syna Izaaka, gdy ten miał osiem dni, jak Bóg mu rozkazał.Dz 7:8; Rdz 17:10
A Abraham miał sto lat, gdy mu się urodził jego syn Izaak.
Wtedy Sara powiedziała: Bóg dał mi powód do śmiechu; ktokolwiek o tym usłyszy, będzie się śmiał ze mną.
I dodała: Kto by powiedział Abrahamowi, że Sara będzie karmiła piersią dzieci? Gdyż urodziłam mu syna w jego starości.
Dziecko rosło i zostało odstawione od piersi. I Abraham wyprawił wielką ucztę w dniu odstawienia Izaaka.
Gdy Sara zobaczyła syna Egipcjanki Hagar, którego ta urodziła Abrahamowi, szydzącego;
Powiedziała do Abrahama: Wyrzuć tę niewolnicę i jej syna, bo syn tej niewolnicy nie będzie dziedziczyć z moim synem Izaakiem.Ga 4:30
Słowa te wydały się Abrahamowi bardzo przykre ze względu na jego syna.Rdz 17:18
Wtedy Bóg powiedział do Abrahama: Niech ci nie będzie przykro z powodu chłopca i twojej niewolnicy. Posłuchaj wszystkiego, co Sara mówi do ciebie, bo w Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo.Rz 9:7; Hbr 11:18
Syna zaś tej niewolnicy również uczynię narodem, bo jest on twoim potomstwem.Rdz 16:10; Rdz 17:20; Rdz 25:16
Abraham wstał więc wcześnie rano, wziął chleb i bukłak wody i dał Hagar, wkładając jej to na ramię, oraz wziął dziecko i odprawił ją. Ona zaś odeszła i błąkała się po pustyni Beer-Szeby.
A gdy skończyła się woda w bukłaku, porzuciła dziecko pod jednym z krzewów.
Potem odeszła i usiadła naprzeciw niego w odległości strzału z łuku. Mówiła bowiem: Nie będę patrzyła na śmierć dziecka. Usiadła więc naprzeciw niego i zaczęła głośno płakać.
I Bóg usłyszał głos chłopca, i Anioł Boga zawołał na Hagar z nieba: Co ci jest, Hagar? Nie bój się, bo Bóg usłyszał głos chłopca tam, gdzie jest.
Wstań, podnieś chłopca i weź go za rękę, bo uczynię go wielkim narodem.Rdz 17:20
Wtedy Bóg otworzył jej oczy i zobaczyła studnię z wodą. Poszła więc, napełniła bukłak wodą i dała chłopcu pić.
I Bóg był z chłopcem. Urósł i mieszkał na pustyni, i stał się łucznikiem.
A mieszkał na pustyni Paran. I jego matka wzięła dla niego żonę z ziemi Egiptu.Rdz 14:6
W tym czasie Abimelek wraz z dowódcą swego wojska Pikolem powiedział do Abrahama: Bóg jest z tobą we wszystkim, co czynisz.Rdz 20:2
Teraz więc przysięgnij mi tu na Boga, że nie postąpisz zdradliwie wobec mnie ani mego syna, ani mego wnuka. Ale według miłosierdzia, które ci okazałem, postąpisz ze mną i z ziemią, w której jesteś przybyszem.Rdz 26:11
Abraham odpowiedział: Przysięgam.
I Abraham poskarżył się Abimelekowi z powodu studni z wodą, którą mu przemocą zabrali słudzy Abimeleka.Rdz 26:15; Rdz 26:18
Abimelek powiedział: Nie wiem, kto to uczynił. Ani nie powiedziałeś mi o tym, ani nie słyszałem o tym aż dopiero dziś.
Abraham wziął więc owce i woły i dał je Abimelekowi, i obaj zawarli przymierze.
I Abraham wydzielił z trzody siedmioro jagniąt.
Abimelek zapytał Abrahama: Po co te siedmioro jagniąt, które postawiłeś osobno?
A on odpowiedział: Te siedem owiec weźmiesz z moich rąk, aby były świadectwem, że wykopałem tę studnię.
Dlatego nazwano to miejsce Beer-Szeba, bo tam obaj sobie przysięgli.Rdz 26:33; Joz 15:28; Joz 19:2
Tak zawarli przymierze w Beer-Szebie. Potem Abimelek i Pikol, dowódca jego wojska, wstali i wrócili do ziemi Filistynów.
Abraham zaś zasadził drzewa w Beer-Szebie i wzywał tam imienia PANA, Boga wiecznego.Rdz 13:4; Iz 57:15
I Abraham gościł w ziemi Filistynów przez wiele dni.