ปญจ ปัญญาจารย์, บทที่ ปัญญาจารย์, บทที่ 5
จงทำตามคำปฏิญาณต่อพระเจ้า
5 ในฉบับภาษาฮีบรูข้อ 5:1 คือข้อ 4:17 และข้อ 5:2-20 คือข้อ 5:1-19 จงระมัดระวังแต่ละย่างก้าวเมื่อท่านไปยังบ้านของพระเจ้า เข้าไปฟังใกล้ๆ ก็ดีกว่าถวายเครื่องบูชาแบบคนโง่ ซึ่งไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดกจ 7:33; 1 ซมอ 15:22; ฮชย 6:6
อย่าปากไว
อย่าใจร้อนผลีผลาม
พลั้งปากต่อหน้าพระเจ้า
พระเจ้าอยู่ในฟ้าสวรรค์
ส่วนท่านอยู่บนโลก
ฉะนั้นจงพูดแต่น้อยคำยก 1:19; สภษ 10:19; มธ 6:7
ยิ่งกังวลมากก็เพ้อฝันมาก
ยิ่งพูดมากก็ยิ่งบ่งบอกว่าโง่
เมื่อปฏิญาณต่อพระเจ้าแล้ว จงรีบทำตามนั้น พระเจ้าไม่ชอบคนโง่ จงทำตามที่ปฏิญาณไว้ ฉธบ 23:21ไม่ปฏิญาณยังดีกว่าปฏิญาณแล้วไม่ทำตาม กจ 5:4อย่าให้ปากพาตัวหลงทำบาป และอย่าแก้ตัวกับผู้สื่อสารของพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าพลั้งปากปฏิญาณไป” จะทำให้พระเจ้าโกรธคำพูดของท่าน แล้วทำลายการงานจากมือของท่านทำไมเล่า เพ้อฝันมากและพูดมากก็อนิจจัง ดังนั้นจงเกรงกลัวพระเจ้าเถิด
ความร่ำรวยก็อนิจจัง
หากท่านเห็นคนยากจนถูกข่มเหงในเขตหนึ่ง และเห็นความยุติธรรมและสิทธิถูกลิดรอน ก็อย่าแปลกใจเลย เพราะเจ้าหน้าที่ก็ถูกนายจับตามอง และยังมีนายที่สูงกว่าพวกเขาไปอีก อฟ 6:9ทุกคนฉวยประโยชน์จากแผ่นดิน กษัตริย์เองได้ประโยชน์จากเรือกสวนไร่นา
คนรักเงินก็ไม่เคยพอ
คนรักความมั่งคั่งไม่เคยพอใจกับรายได้
นี่ก็อนิจจัง
เมื่อมีข้าวของเพิ่มขึ้น
คนบริโภคก็เพิ่มขึ้น
คนที่เป็นเจ้าของจะได้ประโยชน์อะไร
นอกจากชมเล่นเป็นขวัญตา1 ยน 2:16
กรรมกรนอนหลับสบาย
ไม่ว่าเขาได้กินมากหรือกินน้อย
แต่กับคนรวย ข้าวของที่มีเหลือเฟือ
ทำให้เขานอนไม่หลับ
ข้าพเจ้าได้เห็นสิ่งเลวร้ายน่าสลดใจภายใต้ดวงอาทิตย์คือ
ทรัพย์สมบัติที่สะสมไว้จนเป็นภัยแก่เจ้าของโยบ 20:20
หรือทรัพย์สมบัติที่สูญไปเนื่องจากโชคร้าย
ดังนั้นเมื่อพวกเขามีลูกหลาน
ก็ไม่เหลือมรดกตกทอดเลยมก 8:36
ทุกคนเกิดมาจากท้องแม่ตัวเปล่าอย่างไร
พวกเขาก็จะจากไปอย่างนั้น
เอาอะไรจากการตรากตรำ
ติดมือไปไม่ได้เลยโยบ 1:21; 1 ทธ 6:7
นี่ก็เป็นสิ่งเลวร้ายที่น่าสลดใจ
คือทุกคนมาอย่างไร ก็จะจากไปอย่างนั้น
แล้วพวกเขาได้ประโยชน์อะไร
ที่ได้ตรากตรำเพื่อสิ่งลมๆ แล้งๆ
ตลอดวันเวลาของเขา พวกเขากินอยู่ในความมืด
มีแต่ความหงุดหงิด ความทุกข์ใจและความโกรธเคืองอย่างมาก
สิ่งที่ข้าพเจ้าได้สังเกตว่าดี คือ สมควรที่คนจะกินดื่ม และพอใจในการตรากตรำทำงานภายใต้ดวงอาทิตย์ ตลอดช่วงชีวิตสั้นๆ ซึ่งพระเจ้ามอบให้ เพราะนี่เป็นส่วนของพวกเขา ปญจ 2:24ยิ่งกว่านั้น เมื่อพระเจ้ามอบความมั่งคั่ง ทรัพย์สมบัติ และความสามารถในการชื่นชมสิ่งเหล่านั้น ก็ยอมรับส่วนแบ่งของเขาและมีความสุขในการทำงาน นี่คือของขวัญจากพระเจ้า พวกเขาไม่ค่อยหวนคิดถึงวันคืนแห่งชีวิตของตน เพราะพระเจ้าทำให้เขามีแต่ความชื่นใจฟป 4:6