อพย อพยพ, บทที่ อพยพ, บทที่ 21
“ต่อไปนี้เป็นกฎบัญญัติที่เจ้าต้องตั้งไว้ต่อหน้าพวกเขา คือ
ทาสฮีบรู
(ลนต.25:39-55; ฉธบ.15:12-18)
หากเจ้าซื้อทาสฮีบรูมาคนหนึ่ง เขาจะรับใช้เจ้าเป็นเวลาหกปี แต่ในปีที่เจ็ดเขาจะเป็นอิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ใดๆ ฉธบ 15:12; ยรม 34:14ถ้าเขามาคนเดียวก็เป็นอิสระคนเดียว แต่หากเขามีภรรยามาด้วย ภรรยาของเขาจะเป็นอิสระพร้อมกับเขา หากว่านายหาภรรยาให้ แล้วเธอคลอดลูกชายหรือลูกสาวให้เขา ทั้งหญิงนั้นและลูกๆ จะยังคงเป็นของนาย ส่วนตัวเขาจะเป็นอิสระแต่ผู้เดียวลนต 25:44; ปฐม 21:10; กท 4:24
แต่ถ้าทาสคนนั้นประกาศว่า ‘ข้าพเจ้ารักนายและลูกเมียของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อยากเป็นอิสระ’ ฉธบ 15:16นายต้องพาเขามาหาตุลาการ21:6 หรือ มาต่อหน้าพระเจ้า และนำเขาไปที่ประตูหรือวงกบประตู แล้วใช้เหล็กแหลมเจาะหูเขา จากนั้นเขาจะเป็นทาสของนายไปตลอดชีวิตลนต 25:39
ชายใดขายลูกสาวของตนไปเป็นทาส เธอจะไม่ได้รับอิสระเหมือนทาสชาย หากเธอไม่เป็นที่พอใจของนาย ผู้ได้เลือกเธอไว้สำหรับตัวเขาเอง21:8 หรือ เธอไม่เป็นที่พอใจของนาย เขาจึงไม่ได้เลือกเธอ นายจะต้องยอมให้เธอได้รับการไถ่ตัว โดยไม่มีสิทธิ์ขายเธอให้คนต่างชาติเพราะเขาได้ผิดสัญญาต่อเธอ หากเขาเลือกเธอไว้ให้ลูกชายของตัวเอง เขาต้องให้สิทธิ์ในฐานะลูกสาวแก่เธอ อพย 22:16หากเขาแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน เขาต้องไม่ลดอาหารของภรรยาคนแรก ทั้งเครื่องนุ่งห่มหรือสิทธิ์ในการเป็นภรรยาของเธอ ถ้าเขาไม่ให้สามสิ่งนี้ เธอก็จะเป็นอิสระโดยไม่ต้องเสียค่าไถ่ใดๆ
การทำร้ายร่างกาย
ใครทุบตีคนอื่นให้บาดเจ็บสาหัสจะต้องมีโทษถึงตาย ลนต 24:17หากพวกเขาทำไปโดยไม่เจตนาแต่พระเจ้าอนุญาตให้เกิดขึ้น เราจะกำหนดสถานที่แห่งหนึ่งให้พวกเขาหนีไปลี้ภัย ฉธบ 19:2แต่หากใครวางแผนฆ่าคนโดยเจตนา จงนำตัวคนนั้นออกไปจากแท่นบูชาของเราและประหารเขาฉธบ 19:11; 1 พกษ 2:29; 1 พกษ 2:31
ใครทำร้าย21:15 หรือ ฆ่าพ่อหรือแม่ของตนจะต้องมีโทษถึงตาย
ใครลักพาตัวผู้อื่นจะต้องมีโทษถึงตาย ไม่ว่าผู้เป็นเหยื่อจะถูกขายไปเป็นทาสหรือยังอยู่ในการกักขังของคนที่ลักพาตัวก็ตาม
ใครแช่งด่าพ่อหรือแม่ของเขาจะต้องมีโทษถึงตายลนต 20:9; สภษ 20:20; มธ 15:4; มก 7:10
หากเกิดการทะเลาะวิวาท ฝ่ายหนึ่งใช้หินทำร้ายหรือชก21:18 หรือ ใช้เครื่องมือทำร้ายอีกฝ่ายให้บาดเจ็บ จนผู้เป็นเหยื่อต้องนอนซมแต่ไม่ตาย ภายหลังผู้เป็นเหยื่อนั้นสามารถลุกเดินได้อีกโดยมีไม้เท้ายันกาย คนที่ทำร้ายย่อมพ้นผิด แต่เขาต้องชดใช้ค่ารักษาพยาบาลและค่าเสียเวลาจนกว่าผู้เป็นเหยื่อจะหายเป็นปกติ2 ซมอ 3:29
ใครเฆี่ยนตีทาสชายหญิงด้วยไม้จนถึงแก่ความตาย คนนั้นจะต้องถูกลงโทษ ลนต 25:39แต่หากทาสลุกขึ้นได้ภายในหนึ่งหรือสองวัน นายก็ไม่ต้องถูกลงโทษ เพราะทาสเป็นสมบัติของนาย
หากมีคนต่อสู้กัน แล้วเผอิญหญิงมีครรภ์ถูกลูกหลง ทำให้เธอต้องคลอดก่อนกำหนด21:22 หรือ แท้ง แต่ไม่บาดเจ็บสาหัส คนที่ทำร้ายเธอจะต้องถูกปรับตามแต่สามีของเธอจะเรียกร้องและตามที่ศาลอนุญาต แต่ถ้าเธอบาดเจ็บสาหัส ชีวิตต้องชดใช้ด้วยชีวิต ตาต้องชดใช้ด้วยตา ฟันด้วยฟัน มือด้วยมือ เท้าด้วยเท้า ลนต 24:20; ฉธบ 19:21; มธ 5:38รอยไหม้ด้วยรอยไหม้ บาดแผลด้วยบาดแผล รอยฟกช้ำด้วยรอยฟกช้ำ
หากนายทำร้ายทาสชายหรือหญิงจนตาบอด เขาต้องปล่อยทาสนั้นให้เป็นอิสระเพื่อชดใช้แทนดวงตาของทาสนั้น และหากนายทำให้ฟันของทาสชายหรือหญิงหัก เขาต้องปล่อยทาสนั้นเป็นอิสระเพื่อชดใช้แทนฟัน
หากวัวตัวใดขวิดคนไม่ว่าชายหรือหญิงถึงแก่ความตาย จงเอาหินขว้างวัวให้ตาย และอย่ากินเนื้อมัน แต่เจ้าของวัวไม่ต้องรับผิดชอบ ปฐม 9:5แต่หากเป็นที่รู้กันว่าวัวนั้นมีนิสัยชอบขวิดคนและมีคนเตือนเจ้าของแล้ว แต่เจ้าของยังไม่ขังวัวของตนให้ดี ถ้ามันไปขวิดคนตายไม่ว่าชายหรือหญิง จงเอาหินขว้างวัวให้ตายและประหารเจ้าของวัวด้วย อย่างไรก็ตามหากมีการเรียกร้องค่าปรับ เจ้าของวัวจะไถ่ชีวิตตัวเองโดยยอมจ่ายค่าปรับตามที่ถูกเรียกร้องก็ได้ กฎข้อนี้ใช้ในกรณีที่วัวขวิดลูกชายหรือลูกสาวด้วย แต่ถ้าขวิดทาส ไม่ว่าหญิงหรือชาย ก็ให้เจ้าของวัวจ่ายเงินหนัก 30 เชเขล21:32 นั่นคือ ประมาณ 345 กรัม ให้กับเจ้าของทาส และจงเอาหินขว้างวัวให้ตาย
ถ้าผู้ใดเปิดบ่อหรือขุดบ่อและไม่ปิดฝาบ่อ แล้วมีวัวหรือลาตกลงไป คนที่เปิดบ่อจะต้องจ่ายค่าเสียหายให้เจ้าของสัตว์ และแลกเปลี่ยนเอาสัตว์ที่ตายมาเป็นของตน
หากวัวของใครไปขวิดวัวของคนอื่นตาย เจ้าของวัวทั้งสองฝ่ายจะขายวัวที่ยังมีชีวิต แล้วนำเงินที่ได้นั้นกับวัวที่ตายมาแบ่งเท่าๆ กัน แต่หากเป็นที่รู้กันว่าวัวนั้นมีนิสัยชอบขวิดแต่เจ้าของไม่ขังให้ดี ก็ให้เจ้าของวัวชดใช้โดยยกวัวตัวนั้นให้อีกฝ่าย แล้วแลกเปลี่ยนเอาวัวตัวที่ตายไปเป็นของตน”