ลนต เลวีนิติ, บทที่ เลวีนิติ, บทที่ 24
น้ำมันมะกอกและขนมปังเบื้องหน้าพระยาห์เวห์
(อพย.27:20-21)
พระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงสั่งชาวอิสราเอลให้นำน้ำมันบริสุทธิ์สกัดจากมะกอกมาให้เจ้าสำหรับใช้จุดตะเกียง เพื่อตะเกียงจะได้ลุกอยู่เสมอตลอดเวลา อพย 27:20ส่วนด้านนอกม่านที่กั้นหีบพันธสัญญาในเต็นท์นัดพบนั้น อาโรนต้องคอยดูแลตะเกียงให้ไฟลุกอยู่เสมอต่อหน้าพระยาห์เวห์ตั้งแต่เย็นจนถึงรุ่งเช้า นี่เป็นข้อปฏิบัติถาวรสืบไปทุกชั่วอายุ 1 ซมอ 3:3; อพย 27:21จงดูแลตะเกียงที่อยู่บนเชิงตะเกียงทองคำบริสุทธิ์ต่อหน้าพระยาห์เวห์อยู่เสมออพย 25:31; ยน 1:7
จงใช้แป้งละเอียดทำขนมปังสิบสองก้อน แต่ละก้อนใช้แป้งประมาณ 1 เอฟาห์24:5 นั่นคือ ประมาณ 3.2 กิโลกรัม อพย 25:30; มธ 12:4; ลก 6:4วางขนมปังนี้บนโต๊ะทองคำบริสุทธิ์ต่อหน้าพระยาห์เวห์ โดยวางเป็นสองแถว แต่ละแถวมีหกก้อน อพย 25:30จงใส่เครื่องหอมบริสุทธิ์ไว้ทุกแถว เพื่อเป็นส่วนอนุสรณ์24:7 หรือ ตัวแทน เป็นสิ่งที่ใช้แทนขนมปัง และเพื่อเป็นโภชนบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์ ยน 6:35จงวางขนมปังนี้ไว้ต่อหน้า พระยาห์เวห์สม่ำเสมอทุกสะบาโตในนามของชาวอิสราเอล เป็นพันธสัญญายืนยงถาวร มธ 12:5อาโรนกับพวกลูกชายจะกินขนมปังเหล่านี้ในบริเวณสถานนมัสการ เพราะเป็นของบริสุทธิ์ที่สุด เป็นส่วนที่ปุโรหิตได้รับอย่างถาวรจากโภชนบูชาถวายแด่พระยาห์เวห์”ลนต 8:31; อพย 29:32; มธ 12:4; มก 2:26
การประหารผู้หมิ่นประมาท
มีลูกชายของแม่ชาวอิสราเอลและพ่อชาวอียิปต์ เขาออกไปในหมู่คนอิสราเอล และทะเลาะวิวาทกับชายอิสราเอลคนหนึ่งในค่ายพักแรม ลูกชายของหญิงชาวอิสราเอลนั้นพูดลบหลู่นามของพระเจ้าด้วยคำสาปแช่ง เขาจึงถูกนำตัวมาให้โมเสสตัดสิน (แม่ของเขาคือเชโลมิธ ลูกสาวของดิบรีแห่งเผ่าดาน) ฉธบ 28:58; มธ 9:3เขาถูกคุมตัวไว้จนกว่าพวกเขาจะรู้ความประสงค์ของพระยาห์เวห์ชัดเจนกดว 15:34
แล้วพระยาห์เวห์พูดกับโมเสสว่า “จงนำตัวคนที่หมิ่นประมาทนั้นออกไปนอกค่ายพัก และให้ทุกคนที่ได้ยินเขากล่าวหมิ่นประมาทวางมือบนศีรษะของเขา จากนั้นชุมนุมชนทั้งหมดจงเอาหินขว้างเขา จงแจ้งชาวอิสราเอลว่า ‘ถ้าผู้ใดแช่งด่าพระเจ้า เขาจะต้องรับผิดชอบ ผู้ใดหมิ่นประมาทนามพระยาห์เวห์ จะต้องถูกประหาร ชุมนุมชนทั้งหมดจะต้องเอาหินขว้างเขา ไม่ว่าคนต่างชาติหรือคนอิสราเอลโดยกำเนิด ผู้ใดหมิ่นประมาทนามพระเจ้าจะต้องถูกประหารอพย 20:7; มธ 26:65
ผู้ใดฆ่าคนจะต้องถูกฆ่า อพย 21:12ผู้ใดฆ่าสัตว์ของคนอื่นจะต้องชดใช้ ชีวิตแลกชีวิต ผู้ใดทำให้เพื่อนบ้านของเขาบาดเจ็บจะต้องถูกทำให้บาดเจ็บอย่างเดียวกัน อพย 21:24; ฉธบ 19:21กระดูกต้องชดใช้ด้วยกระดูก ตาต้องชดใช้ด้วยตา ฟันด้วยฟัน เขาทำร้ายคนอื่นอย่างไรก็จะถูกทำร้ายอย่างนั้น อพย 21:24; ฉธบ 19:21; มธ 5:38ผู้ใดฆ่าสัตว์จะต้องชดใช้สำหรับสัตว์ตัวนั้น ผู้ใดฆ่าคนจะต้องถูกฆ่า กฎบัญญัตินี้สำหรับทั้งคนต่างชาติและคนอิสราเอลโดยกำเนิด เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้า’ ”อพย 12:49; ฉธบ 1:16
โมเสสจึงแจ้งชาวอิสราเอล พวกเขาก็นำตัวชายที่หมิ่นประมาทออกไปนอกค่ายพัก เอาหินขว้างเขา ชาวอิสราเอลได้ทำตามที่พระยาห์เวห์สั่งโมเสส