กท กาลาเทีย, บทที่ กาลาเทีย, บทที่ 2
อัครทูตยอมรับเปาโล
สิบสี่ปีต่อมา ข้าพเจ้าไปที่เยรูซาเล็มอีกพร้อมกับบารนาบัส และพาทิตัสไปด้วย ข้าพเจ้าไปตามการเปิดเผยของพระเจ้า และพบเป็นการส่วนตัวกับผู้ที่ดูเหมือนว่าเป็นผู้นำ เพื่อชี้แจงเรื่องข่าวประเสริฐ ซึ่งข้าพเจ้าประกาศแก่คนที่ไม่ใช่ยิวให้เขาฟัง เพราะเกรงว่า ที่ข้าพเจ้ากำลังวิ่งแข่ง หรือ ที่วิ่งไปแล้วจะเปล่าประโยชน์ ฟป 2:16แต่แม้ทิตัสซึ่งอยู่กับข้าพเจ้าจะเป็นชาวกรีก เขาก็ไม่ถูกบังคับให้เข้าสุหนัต กจ 16:3เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะมีพี่น้องจอมปลอมแทรกซึมเข้ามา เพื่อสืบดูเสรีภาพที่เรามีในพระเยซูคริสต์และเพื่อทำให้เราเป็นทาส กท 4:3แต่เราไม่อ่อนข้อให้เขาแม้สักขณะเดียว เพื่อความจริงของข่าวประเสริฐจะได้คงอยู่กับท่าน
ส่วนผู้ที่ดูเหมือนว่าเป็นคนสำคัญ เขาจะเป็นอย่างไรก็ไม่สำคัญอะไรสำหรับข้าพเจ้า เพราะพระเจ้าไม่เห็นแก่หน้าใคร พวกเขาไม่ได้เพิ่มเติมอะไรให้ถ้อยคำของข้าพเจ้าเลย ฉธบ 10:17; 2 พศด 19:7; โยบ 34:19; กจ 10:34; รม 2:11; อฟ 6:9ตรงกันข้ามพวกเขาตระหนักว่าข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้ประกาศข่าวประเสริฐแก่คนที่ไม่ได้เข้าสุหนัต2:7 นั่นคือ คนที่ไม่ใช่ยิว เช่นเดียวกับที่เปโตรประกาศแก่คนที่เข้าสุหนัต2:7 นั่นคือ คนยิว เช่นเดียวกับข้อ 8 และ 9 กจ 9:15เพราะพระเจ้าผู้ทำงานในเปโตรให้เป็นอัครทูตแก่คนที่เข้าสุหนัต ก็ทำงานในข้าพเจ้าด้วย ให้เป็นอัครทูตแก่คนที่ไม่ใช่ยิว เมื่อยากอบ เคฟาส2:9 คือ เปโตร เช่นเดียวกับข้อ 11 และ 14และยอห์นซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเสาหลัก เห็นถึงพระคุณที่มอบแก่ข้าพเจ้า ก็จับมือขวาของข้าพเจ้ากับบารนาบัส เพื่อแสดงว่าเราเป็นเพื่อนร่วมงานกัน พวกเขาตกลงกันว่าเราควรไปหาคนที่ไม่ใช่ยิว ส่วนพวกเขาไปหาคนที่เข้าสุหนัต เขาทั้งสามขอเพียงให้เราคิดถึงคนยากจนต่อไป ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพเจ้ากระตือรือร้นจะทำอยู่แล้วกจ 24:17; รม 15:26; 1 คร 16:1; 2 คร 9:1
เปาโลคัดค้านเคฟาส
เมื่อเคฟาสมาที่อันทิโอก ข้าพเจ้าคัดค้านเขาต่อหน้าเพราะเขาทำผิดอย่างชัดเจน คือก่อนที่คนของยากอบจะมาถึง เปโตรเคยกินอาหารร่วมกับคนที่ไม่ใช่ยิว แต่พอพวกนั้นมา เขาก็ถอยห่างและปลีกตัวจากคนที่ไม่ใช่ยิวเพราะกลัวพวกที่เข้าสุหนัต กจ 21:20ชาวยิวคนอื่นๆ ก็พลอยหน้าซื่อใจคดตามเขาไปด้วย และด้วยความหน้าซื่อใจคดของพวกเขา แม้บารนาบัสเองก็ยังถูกชักจูงให้หลงทำตาม
เมื่อข้าพเจ้าเห็นว่า พวกเขาทำตัวไม่สอดคล้องกับความจริงของข่าวประเสริฐ ข้าพเจ้าก็พูดกับเคฟาสต่อหน้าทุกคนว่า “ท่านเป็นยิวยังทำตัวเหมือนคนต่างชาติ ไม่เหมือนชาวยิว แล้วทำไมถึงบังคับคนต่างชาติให้ถือธรรมเนียมยิวเล่ากจ 10:28
เราที่เป็นคนยิวโดยกำเนิด ไม่ใช่คนบาปต่างชาติ ยังรู้ว่าไม่มีใครถูกนับเป็นผู้ชอบธรรมได้โดยทำตามกฎบัญญัติ แต่โดยความเชื่อในพระเยซูคริสต์ ดังนั้นพวกเราจึงเชื่อในพระเยซูคริสต์ เพื่อจะได้ถูกนับว่าเป็นผู้ชอบธรรมโดยความเชื่อใน2:16 หรือ แต่โดยความสัตย์ซื่อของ…ชอบธรรมโดยความสัตย์ซื่อของพระคริสต์ ไม่ใช่โดยทำตามกฎบัญญัติ เพราะไม่มีใครนับว่าชอบธรรมได้โดยการทำตามกฎบัญญัติเลยกจ 13:38; กท 3:11; ทต 3:7
แต่ถ้าขณะที่เรามุ่งจะเป็นผู้ชอบธรรมในพระคริสต์ เราชาวยิวพบว่าตัวเองเป็นคนบาปด้วย นั่นหมายความว่าพระคริสต์ส่งเสริมบาปหรือ ไม่ใช่อย่างแน่นอน! รม 3:19; รม 3:24ถ้าข้าพเจ้าสร้างสิ่งที่ตัวเองได้ทำลายลงแล้วขึ้นใหม่ ก็แสดงว่าข้าพเจ้าเป็นคนละเมิดกฎบัญญัติ
เพราะโดยทางกฎบัญญัตินั้น ข้าพเจ้าได้ตายต่อกฎบัญญัติแล้ว เพื่อจะได้มีชีวิตอยู่เพื่อพระเจ้า 1 ปต 4:2; รม 7:6; 2 คร 5:15ข้าพเจ้าถูกตรึงไว้กับพระคริสต์ ข้าพเจ้าจึงไม่ได้มีชีวิตอยู่อีกต่อไป แต่เป็นพระคริสต์ที่มีชีวิตอยู่ในข้าพเจ้า ชีวิตที่ข้าพเจ้าดำเนินอยู่ในร่างกายตอนนี้ ข้าพเจ้าอยู่ด้วยความเชื่อในพระบุตรของพระเจ้าผู้ที่รักข้าพเจ้าและสละพระองค์เองเพื่อข้าพเจ้า รม 6:6; ทต 2:14ข้าพเจ้าไม่ปฏิเสธพระคุณของพระเจ้า เพราะถ้าความชอบธรรมได้มาทางกฎบัญญัติแล้ว พระคริสต์ก็ตายโดยเปล่าประโยชน์”2:21 บางฉบับแปลจบคำกล่าวของเปาโลด้วยข้อ 14กท 5:2; ฮบ 7:11