ยรม เยเรมียาห์, บทที่ เยเรมียาห์, บทที่ 50
ถ้อยคำเกี่ยวกับบาบิโลน
(ยรม.10:12-16)
ถ้อยคำของพระยาห์เวห์ซึ่งพูดผ่านผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์เกี่ยวกับบาบิโลนและดินแดนของชาวบาบิโลน50:1 หรือ ชาวเคลเดีย เช่นเดียวกับข้อ 8,25,35 และ 45 ความว่าอสย 13:1; อสย 14:4
“จงป่าวร้องและประกาศในหมู่ชนชาติ
จงชูธงขึ้นประกาศออกไป
อย่าปิดบังเลย แต่จงกล่าวว่า
‘บาบิโลนจะถูกยึด
พระเบลจะอับอาย
มาร์ดุคจะหวั่นกลัว
เทวรูปของบาบิโลนจะอัปยศอดสู
และอกสั่นขวัญแขวน’อสย 46:1
ชนชาติหนึ่งจากทางเหนือจะมาโจมตีบาบิโลน
ทำให้ดินแดนนั้นถูกทิ้งร้าง
ไม่มีใครอาศัยอยู่
ทั้งผู้คนและสัตว์จะหนีไปหมด”ยรม 4:25; ยรม 9:10
พระยาห์เวห์ประกาศว่า
“ในเวลานั้น ชนอิสราเอลและยูดาห์
จะร่วมกันแสวงหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าของพวกเขาด้วยน้ำตานองหน้าอสย 55:6; ฮชย 3:5; ฮชย 6:1
พวกเขาจะถามทาง
และมุ่งหน้ามายังศิโยน
พวกเขาจะเข้ามาผูกพันกับพระยาห์เวห์
โดยพันธสัญญานิรันดร์
ซึ่งจะไม่ถูกลืมเลือน
ประชาชนของเราเป็นแกะหลงทาง
คนเลี้ยงของพวกเขาได้พาพวกเขาให้หลงเตลิดไป
และเป็นเหตุให้พวกเขาร่อนเร่อยู่บนภูเขา
พวกเขาซัดเซพเนจรไปเหนือภูเขาและเนินเขา
และลืมถิ่นที่พำนักของตนยรม 2:8; ยรม 10:21; อสค 34:1
ผู้ใดพบพวกเขาก็ขย้ำกิน
ศัตรูของพวกเขากล่าวว่า ‘เราไม่ผิด
เพราะพวกเขาทำบาปต่อพระยาห์เวห์ผู้เป็นทุ่งหญ้าเขียวขจีของพวกเขา
พระยาห์เวห์ผู้เป็นความหวังของบรรพบุรุษของพวกเขา’
จงหนีจากบาบิโลน
จงออกจากดินแดนของชาวบาบิโลนเถิด
และจงเป็นเหมือนแพะนำฝูงอสย 48:20; ยรม 51:6; วว 18:4
เพราะเราจะเร่งกองทัพพันธมิตรของชนชาติใหญ่จากทางเหนือ
มาสู้รบกับบาบิโลน
พวกเขาจะเข้าประจำที่ต่อสู้กับมัน
บาบิโลนจะถูกคนจากทางเหนือยึด
ลูกศรของพวกเขาเหมือนนักรบชำนาญศึก
ผู้ไม่เคยกลับไปมือเปล่า
ดังนั้นบาบิโลนจะถูกปล้น
และโจรทุกคนได้ของมากมาย”
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
“เพราะเจ้าผู้ปล้นกรรมสิทธิ์ของเรา
กระหยิ่มลิงโลด
เพราะเจ้าร่าเริงอย่างวัวสาวย่ำนวดเมล็ดข้าว
และส่งเสียงร้องอย่างม้าตัวผู้อสค 34:18; อสค 34:21
แม่ของเจ้าจะอับอายนัก
ผู้ให้กำเนิดเจ้าจะอัปยศอดสู
กลายเป็นผู้ต่ำต้อยที่สุดในหมู่ชนชาติ
เป็นถิ่นทุรกันดาร เป็นทะเลทรายอันแห้งผาก
เนื่องด้วยความโกรธของพระยาห์เวห์
บาบิโลนจะกลายเป็นถิ่นร้างไร้คนอาศัย
ทุกคนที่ผ่านไปจะตะลึงและเย้ยหยัน
เนื่องจากบาดแผลทั้งหมดของเธอยรม 18:16; ยรม 49:17
พวกเจ้าผู้โก่งธนู
จงเข้าประจำที่ล้อมรอบบาบิโลน
ระดมยิงเธอ! ไม่ต้องออมลูกศร
เพราะเธอได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์
จงโห่ร้องเข้าใส่บาบิโลนทุกด้าน!
เธอยอมแพ้ หอคอยต่างๆ พังทลาย
กำแพงพังลง
เพราะนี่เป็นการแก้แค้นของพระยาห์เวห์
จงแก้แค้นบาบิโลน
จงทำกับบาบิโลนเหมือนที่เธอเคยทำชนชาติอื่นๆฉธบ 32:35; รม 12:19
จงตัดผู้หว่าน
และผู้เก็บเกี่ยวซึ่งถือเคียวออกจากบาบิโลน
ให้ทุกคนกลับไปหาชนชาติของตน
ให้ทุกคนหนีไปยังเมืองของตน
เพราะดาบของผู้กดขี่ข่มเหง
อิสราเอลเป็นฝูงแกะที่กระจัดกระจาย
ซึ่งสิงโตได้ไล่หนีกระเจิง
รายแรกที่ขย้ำพวกเขา
คือกษัตริย์อัสซีเรีย
ล่าสุดผู้ที่บดขยี้กระดูกของพวกเขา
คือกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์แห่งบาบิโลน”2 พกษ 15:19; 2 พกษ 16:7; 2 พกษ 17:3
ดังนั้นพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลพูดว่า
“เราจะลงโทษกษัตริย์บาบิโลนและดินแดนของเขา
เหมือนที่เราลงโทษกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย2 พกษ 19:35; อสย 37:36
แต่เราจะนำอิสราเอลกลับสู่ทุ่งหญ้าของพวกเขา
พวกเขาจะกินหญ้าบนภูเขาคารเมลและบาชาน
พวกเขาจะอิ่มเอม
บนเนินเขาเอฟราอิมและในกิเลอาด”1 พกษ 18:19; ฉธบ 32:14
พระยาห์เวห์ประกาศว่า “ในวันเวลานั้น
จะมีการเสาะหาความผิดของอิสราเอล
แต่ไม่พบเลย
และจะมีการเสาะหาบาปของยูดาห์
แต่ไม่พบเลย
เพราะเราจะอภัยโทษคนที่เหลือซึ่งเราไว้ชีวิตยรม 31:34; ยรม 33:8; ดนล 9:24
จงโจมตีดินแดนเมราธาอิม
และผู้คนในเปโขด
ตามล่า ฆ่าทิ้ง และทำลายล้าง50:21 คำศัพท์ภาษาฮีบรูนี้หมายถึงสิ่งของหรือบุคคลที่ถวายแด่พระยาห์เวห์ แล้วไม่อาจเรียกคืนได้ มักจะต้องทำลายให้หมดสิ้นไป เช่นเดียวกับข้อ 26ให้หมด”
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
“จงทำทุกสิ่งตามที่เราสั่งไว้
มีเสียงโห่ร้องออกศึกในดินแดน
เสียงหายนะใหญ่หลวง!
ค้อนซึ่งทุบโลกทั้งโลก
ก็แหลกลาญป่นปี้
บาบิโลนถูกทิ้งร้างอย่างสิ้นเชิง
ท่ามกลางชนชาติ!อสย 13:19; อสย 14:4; วว 18:17
บาบิโลน เราวางกับดักเจ้าไว้
และเจ้าก็ติดกับก่อนจะรู้ตัว
เจ้าถูกจับได้
เพราะเจ้าต่อสู้ขัดขืนพระยาห์เวห์
พระยาห์เวห์ได้เปิดคลังอาวุธของพระองค์
และนำอาวุธแห่งความโกรธออกมา
เพราะพระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ยิ่งใหญ่สูงสุดมีงานที่จะทำ
ในดินแดนของชาวบาบิโลนฉธบ 32:34; อสย 13:5; รม 2:5
จงยกกำลังต่อสู้บาบิโลนจากแดนไกล
จงทำลายยุ้งฉางของเธอเสีย
จงกองเธอไว้เหมือนกองเมล็ดข้าว
จงทำลายล้างเธออย่างสิ้นเชิง
และอย่าให้มีใครหลงเหลืออยู่
จงฆ่าวัวหนุ่มของเธอให้หมด
ต้อนพวกมันไปโรงเชือด!
วิบัติแก่พวกเขา! เพราะถึงเวลาของพวกเขาแล้ว
เวลาที่พวกเขาจะถูกลงโทษยรม 46:21; 2 พกษ 25:9
จงฟังเสียงผู้ลี้ภัยและผู้อพยพจากบาบิโลน
ที่ป่าวร้องในศิโยน
ว่าพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราแก้แค้นอย่างไร
แก้แค้นให้วิหารของพระองค์อย่างไร
จงเรียกพลธนูมาต่อสู้กับบาบิโลน
บรรดาผู้โก่งคันศร
จงมาตั้งค่ายล้อมบาบิโลนไว้
อย่าให้มีใครหนีรอดไปได้
จงตอบแทนเธอให้สาสม
จงทำเหมือนที่เธอเคยทำไว้
เพราะบาบิโลนได้ลบหลู่พระยาห์เวห์
องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลวว 17:16; วว 18:6
ฉะนั้น ชายหนุ่มของบาบิโลนจะล้มลงกลางถนน
และทหารทุกคนจะถูกทำให้เงียบในวันนั้น”
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้นยรม 49:26
“ดูเถิด เราสู้กับเจ้า คนหยิ่งจองหอง”
พระยาห์เวห์พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์ประกาศดังนั้น
“เพราะวันเวลาของเจ้านั้นได้มาถึงแล้ว
เวลาที่เจ้าจะถูกลงโทษยรม 46:10; วว 18:8
คนหยิ่งจองหองจะสะดุดล้มลง
และจะไม่มีใครพยุงเขาขึ้นมา
เราจะจุดไฟในเมืองต่างๆ ของบาบิโลน
ไฟนี้จะเผาผลาญทุกคนที่อยู่รอบเมือง”ยรม 11:16
พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์พูดว่า
“ชาวอิสราเอลถูกกดขี่ข่มเหง
และชาวยูดาห์ก็เช่นกัน
พวกที่จับพวกเขาเป็นเชลยก็กักเขาไว้แน่น
ไม่ปล่อยให้พวกเขาไป
แต่พระผู้ไถ่ของพวกเขานั้นเข้มแข็ง
นามของพระองค์คือ พระยาห์เวห์ผู้มีฤทธิ์
พระองค์จะแก้คดีของเขาอย่างแข็งขัน
เพื่อจะนำการพักสงบมาสู่ดินแดนของเขา
และนำความวุ่นวายมาให้ชาวบาบิโลน”
พระยาห์เวห์ประกาศว่า
“ให้ดาบฟาดฟันชาวบาบิโลน
ฟาดฟันผู้คนในบาบิโลน
และฟาดฟันข้าราชการและปราชญ์ของบาบิโลน!
ให้ดาบฟาดฟันผู้เผยพระวจนะเท็จ!
พวกเขาจะกลายเป็นคนโง่เขลา
ให้ดาบฟาดฟันนักรบ!
พวกเขาจะเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ให้ดาบฟาดฟันม้าและรถม้าศึก
และคนต่างชาติทุกคนในกองทัพของเธอ!
พวกเขาจะกลายเป็นคนอ่อนแอ
ให้ดาบฟาดฟันทรัพย์สมบัติของบาบิโลน!
สิ่งเหล่านั้นจะถูกปล้นชิงยรม 51:30
ให้ความแห้งแล้งมาเหนือ50:38 หรือ ให้ดาบฟาดฟันห้วงน้ำของเธอ!
พวกมันจะได้เหือดแห้ง
เพราะดินแดนนั้นเต็มไปด้วยรูปเคารพ
และพวกรูปเคารพก็กลัวจนบ้าคลั่ง
สัตว์ทะเลทรายและไฮยีน่าจะอยู่ที่นั่น
และนกเค้าแมวจะอาศัยอยู่ที่นั่น
จะไม่มีผู้คนอาศัยอยู่อีก
ตลอดทุกชั่วอายุอสย 13:21; วว 18:2
ดังที่เราได้ล้มล้างโสโดมและโกโมราห์
พร้อมทั้งเมืองใกล้เคียง”
พระยาห์เวห์ประกาศดังนั้น
“ดังนั้นจะไม่มีใครอยู่ที่นั่น
จะไม่มีผู้คนตั้งถิ่นฐานในเมืองนั้นปฐม 19:25; ยรม 49:18
ดูเถิด กองทัพจะมาจากทางเหนือ
ชนชาติยิ่งใหญ่และกษัตริย์หลายองค์
กำลังถูกเร่งเร้าจากทุกมุมโลกยรม 6:22; มคา 5:5
พวกเขามีทั้งธนูและหอก
โหดเหี้ยมและไร้ความเมตตา
เสียงควบม้าของพวกเขา
เหมือนเสียงทะเลคำราม
พวกเขายกทัพมาเพื่อโจมตีเจ้า
ธิดาบาบิโลน
กษัตริย์บาบิโลนได้ยินรายงานข่าว
มือก็หมดแรง
ความทุกข์ร้าวรานจู่โจมจับใจ
เจ็บปวดดั่งผู้หญิงที่กำลังคลอดลูกดนล 5:5
เราจะไล่ล่าบาบิโลนจากดินแดนของมันทันที
ดุจสิงโตที่ออกจากป่าทึบแห่งแม่น้ำจอร์แดน
ไปสู่ทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์
ใครคือผู้ที่เราเลือกสรรแต่งตั้งเพื่อการนี้
ใครจะเสมอเหมือนเราและใครจะท้าทายเราได้
คนเลี้ยงแกะหน้าไหนจะยืนต้านเราได้”ยรม 49:19; โยบ 41:9
ฉะนั้น จงฟังแผนการที่พระยาห์เวห์จะจัดการบาบิโลน
สิ่งที่พระองค์คิดไว้สำหรับดินแดนของชาวบาบิโลน
ลูกอ่อนในฝูงจะถูกลากไป
ทุ่งหญ้าของพวกเขาจะตะลึงเพราะชะตากรรมของเขายรม 49:20; ยรม 49:29
โลกจะสั่นสะท้าน เมื่อได้ยินเสียงบาบิโลนล่มสลาย
เสียงร้องของชาวบาบิโลนจะดังก้องในหมู่ชนชาติยรม 49:21; ยรม 51:29; วว 18:15