วว วิวรณ์, บทที่ วิวรณ์, บทที่ 18
เสียงคร่ำครวญเหนือบาบิโลนที่ล่มสลาย
หลังจากนั้นข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งลงมาจากฟ้าสวรรค์ซึ่งมีสิทธิอำนาจยิ่งใหญ่ และรัศมีของท่านทำให้โลกสว่างไสว อสค 43:2ท่านประกาศด้วยเสียงกึกก้องว่า
“ล่มแล้ว! บาบิโลนนครยิ่งใหญ่ล่มสลายแล้ว!18:2 อสย.21:9
เธอได้กลายเป็นเรือนปีศาจ
และเป็นที่สิงสู่ของวิญญาณโสโครก
เป็นที่สิงสู่ของนกที่เป็นมลทินทุกชนิด
เป็นที่สิงสู่ของสัตว์ทุกชนิดที่เป็นมลทินและน่าชิงชังอสย 13:19; อสย 21:9; ยรม 50:1; ยรม 51:8
เพราะชนชาติทั้งสิ้นดื่มเหล้าองุ่น
แห่งความลุ่มหลงในการคบชู้ของเธอ
บรรดากษัตริย์ของโลกคบชู้กับเธอ
และพ่อค้าทั้งหลายของโลกร่ำรวยขึ้นด้วยความฟุ้งเฟ้อของเธอ”วว 17:2
คำเตือนให้หนีจากการพิพากษาบาบิโลน
แล้วข้าพเจ้าได้ยินอีกเสียงหนึ่งดังมาจากฟ้าสวรรค์ ว่า
“ ‘บรรดาคนของเรา จงออกมาจากนครนั้น’18:4 ยรม.51:45
เพื่อเจ้าจะไม่มีส่วนร่วมในบาปผิดของเธอ
เพื่อเจ้าจะไม่ต้องรับภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้นกับเธออสย 48:20; อสย 52:11; ศคย 2:7
เพราะบาปของเธอกองสูงขึ้นถึงสวรรค์
พระเจ้าจดจำความชั่วช้าของเธอได้ยรม 51:49
จงคืนให้เธอเหมือนที่เธอได้ให้
จงเอาคืนเป็นสองเท่าของสิ่งที่เธอได้ทำ
จงเทคืนเป็นสองเท่าของถ้วยที่เธอผสมไว้
เธอฟุ้งเฟ้อบำเรอตัวเองมากเท่าใด
จงให้เธอทรมานและโศกเศร้ามากเท่านั้น
เธอลำพองใจว่า
‘ข้านั่งบัลลังก์เป็นราชินี
ข้าไม่ใช่หญิงม่าย18:7 ดู อสย.47:7,8
ข้าจะไม่มีวันทุกข์โศก’ศฟย 2:15
ดังนั้นภายในวันเดียว ภัยพิบัติต่างๆ จะจู่โจมเธอ
คือความตาย ความทุกข์โศก และความอดอยาก
เธอจะถูกไฟเผาวอดวาย
เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้พิพากษาเธอนั้นมีฤทธิ์เดช
วิบัติสามอย่างเหนือการล่มสลายของบาบิโลน
เมื่อบรรดากษัตริย์ของโลกที่คบชู้และร่วมฟุ้งเฟ้อกับเธอ เห็นควันไฟที่เผาเธอ พวกเขาจะร่ำไห้และคร่ำครวญ ความทุกข์ทรมานของเธอทำให้พวกเขากลัว จึงยืนอยู่ห่างๆ และร้องว่า
‘วิบัติ! วิบัติแก่เจ้า นครยิ่งใหญ่
บาบิโลน นครซึ่งเรืองอำนาจ
เพียงชั่วโมงเดียวการพิพากษาก็มาถึงเจ้า!’อสค 27:27; อสค 27:30; วว 14:8
พวกพ่อค้าของโลกจะร่ำไห้คร่ำครวญถึงเธอ เพราะไม่มีใครซื้อสินค้าของเขาอีกแล้ว สินค้าคือทองคำ เงิน เพชรพลอยและไข่มุก ผ้าลินินเนื้อดี ผ้าสีม่วง ผ้าไหมและผ้าสีแดงเข้ม ไม้หอมทุกชนิดและผลิตภัณฑ์จากงาช้าง ไม้ราคาแพง ทองสัมฤทธิ์ เหล็กและหินอ่อน สินค้าอื่นๆ คืออบเชย เครื่องเทศ เครื่องหอม มดยอบ กำยาน เหล้าองุ่น น้ำมันมะกอก แป้งละเอียด ข้าวสาลี วัว แกะ ม้า รถม้า และมนุษย์ที่ถูกขายเป็นทาส
พวกเขาจะกล่าวว่า ‘ผลที่เจ้าใฝ่หาได้หลุดมือเจ้าไปแล้ว ความฟุ้งเฟ้อหรูหราทั้งปวงของเจ้าสูญสิ้นไปโดยไม่มีวันฟื้นตัวได้อีก’ พวกพ่อค้าที่ร่ำรวยจากการขายสินค้าให้เมืองนั้นจะยืนอยู่ห่างๆ เพราะความทุกข์ทรมานของเธอทำให้พวกเขากลัว พวกเขาจะร่ำไห้คร่ำครวญ และร้องว่า
‘วิบัติ! วิบัติแก่เจ้า นครยิ่งใหญ่
เจ้าสวมใส่ผ้าลินินเนื้อดี ผ้าสีม่วง และผ้าสีแดงเข้ม
แพรวพราวด้วยทองคำ เพชรพลอย และไข่มุก
เพียงชั่วโมงเดียวความมั่งคั่งอลังการก็ถูกทำลายย่อยยับไป!’
นายเรือทุกคน ผู้โดยสาร ลูกเรือ และคนทั้งปวงที่หาเลี้ยงชีพจากทะเลจะยืนอยู่ห่างๆ ยรม 50:23; ยรม 51:13เมื่อเห็นควันที่เผานครนั้นพวกเขาจะร้องว่า ‘เคยมีนครไหนเหมือนนครอันยิ่งใหญ่นี้’ พวกเขาจะซัดขี้เถ้าใส่ศีรษะของตน ร่ำไห้คร่ำครวญว่า
‘วิบัติ! วิบัติแก่เจ้า นครยิ่งใหญ่
นครที่ทำให้ทุกคนผู้มีเรือเดินทะเล
ร่ำรวยด้วยความมั่งคั่งของเธอ
เพียงชั่วโมงเดียวเธอก็ถูกทำลายจนย่อยยับ!’
ฟ้าสวรรค์ จงชื่นชมยินดีเหตุเพราะเมืองนี้
คนของพระเจ้า อัครทูต
และผู้เผยพระวจนะ จงยินดีเถิด!
เพราะพระเจ้าพิพากษา
ลงโทษนครนี้ให้ท่านแล้ว”อสย 44:23; อสย 49:13; ยรม 51:48
หายนะสุดท้ายของบาบิโลน
จากนั้นทูตสวรรค์ผู้มีฤทธิ์องค์หนึ่งยกหินก้อนขนาดเท่าหินโม่ใหญ่ทุ่มลงในทะเลแล้วกล่าวว่า
“บาบิโลนนครยิ่งใหญ่จะถูกทุ่มลง
ด้วยความรุนแรงเช่นนี้แหละ
จะไม่มีใครพบเห็นมันอีกเลยยรม 51:63
จะไม่มีใครได้ยินเสียงดนตรีจากนักพิณและนักดนตรี
คนเป่าขลุ่ยและคนเป่าแตรในนครนี้อีกเลย
จะไม่พบช่างสาขาใดๆ
ในนครนี้อีกแล้ว
จะไม่มีเสียงโม่แป้งให้ได้ยิน
ในนครนี้อีกต่อไปอสค 26:13
จะไม่มีแสงตะเกียง
ในนครนี้อีก
จะไม่ได้ยินเสียงของบ่าวสาว
ในนครนี้แล้ว
พ่อค้าทั้งหลายของเจ้าได้เป็นบุคคลสำคัญในโลก
เจ้าใช้มนต์สะกดทุกชนชาติให้หลงผิดยรม 7:34; วว 17:2
ในนครนี้เขาได้พบเลือดของเหล่าผู้เผยพระวจนะกับเลือดของบรรดาคนของพระเจ้า
และของทุกคนที่ถูกฆ่าบนแผ่นดินโลก”วว 17:6