พรท บทเพลงร้องทุกข์, บทที่ บทเพลงร้องทุกข์, บทที่ 2
2 บทนี้เป็นกลอนฮีบรูแบบกลบทอักษร ซึ่งแต่ละวรรคเริ่มต้นด้วยตัวอักษรฮีบรูเรียงตามลำดับ อนิจจา องค์พระผู้เป็นเจ้าปกคลุมธิดาแห่งศิโยน!
ด้วยเมฆหมอกแห่งความโกรธของพระองค์!2:1 หรือ ด้วยความโกรธพระยาห์เวห์ได้ทำต่อธิดาแห่งศิโยนด้วยความดูหมิ่น
พระองค์เหวี่ยงความรุ่งโรจน์ของอิสราเอล
จากฟ้าลงสู่ดิน
พระองค์ไม่ได้ระลึกถึงแท่นรองเท้าของพระองค์
ในวันแห่งความโกรธของพระองค์อสค 7:8; พรท 4:1; อบด 1:4
พระยาห์เวห์ทำลายที่อาศัยทั้งหมดของยาโคบ
อย่างไร้ความปรานี
พระองค์ทลายที่มั่นทั้งหลายของธิดาแห่งยูดาห์
ด้วยความโกรธเกรี้ยว
พระองค์นำอาณาจักรและเจ้านายของยูดาห์
ให้ต่ำลงมาถึงดินอย่างน่าอดสูยรม 5:17; อสย 47:6
พระองค์ตัดเขาสัตว์2:3 หรือ ตัดกำลัง หรือ กษัตริย์ ทั้งสิ้นทั้งสิ้น2:3 เขาสัตว์ ที่นี่เป็นสัญลักษณ์ถึงกำลัง เช่นเดียวกับข้อ 17ของอิสราเอล
ด้วยความโกรธอันรุนแรง
พระองค์เพิกถอนการปกป้อง
เมื่อศัตรูเข้ามาโจมตี
พระองค์เผายาโคบเหมือนไฟลุกโชน
ซึ่งแผดเผาทุกสิ่งที่อยู่รอบข้างยรม 48:25
พระองค์น้าวคันธนูเหมือนเป็นศัตรู
มือขวาของพระองค์พร้อมยิง
สังหารทุกคนผู้น่าเจริญตาเจริญใจ
เหมือนกับเป็นศัตรู
พระองค์ระบายความโกรธเกรี้ยวดุจไฟ
แผดเผาเต็นท์ของธิดาแห่งศิโยนสดด 7:12; พรท 3:12
พระยาห์เวห์เป็นเหมือนศัตรู
พระองค์กลืนกินอิสราเอลเสียแล้ว
กลืนกินปราสาทราชวัง
และทำลายบรรดาที่มั่นของอิสราเอล
พระองค์ทวีความทุกข์โศกและการคร่ำครวญ
สำหรับธิดาแห่งยูดาห์
พระองค์ทิ้งที่พำนักของพระองค์ดั่งสวนร้าง
ทำลายสถานนมัสการของพระองค์
พระยาห์เวห์ทำให้ศิโยนหลงลืม
เทศกาลและวันสะบาโตตามกำหนด
พระองค์เขี่ยทั้งกษัตริย์และปุโรหิตทิ้ง
ด้วยความโกรธอันรุนแรงของพระองค์สดด 80:12; อสย 5:5
พระยาห์เวห์ปฏิเสธแท่นบูชา
และละทิ้งสถานนมัสการของพระองค์
พระองค์มอบกำแพงปราสาทราชวัง
ไว้ในมือของศัตรู
พวกศัตรูโห่ร้องในบ้านของพระยาห์เวห์
ราวกับวันเทศกาลตามกำหนดยรม 2:15; ยรม 7:14
พระยาห์เวห์ตั้งใจที่จะทลาย
กำแพงรอบธิดาแห่งศิโยน
พระองค์วัดโทษไว้อย่างถี่ถ้วน
และไม่ได้ยั้งมือจากการทำลาย
ทำให้เนินดินและกำแพงคร่ำครวญ
พังทลายไปด้วยกัน2 พกษ 21:13; อสย 34:11
บรรดาประตูของเยรูซาเล็มทรุดจมดิน
ดาลประตูของมัน พระองค์ก็หักทำลายเสีย
กษัตริย์และพวกเจ้านายตกเป็นเชลยในชาติต่างๆ
กฎบัญญัติสูญสิ้นไปแล้ว
และพวกผู้เผยพระวจนะไม่ได้รับนิมิต
จากพระยาห์เวห์อีกต่อไปสดด 74:9
พวกผู้อาวุโสของธิดาศิโยน
นั่งซึมอยู่ที่พื้นในความเงียบ
โปรยฝุ่นธุลีบนศีรษะ
และนุ่งห่มผ้ากระสอบ
พวกหญิงสาวแห่งเยรูซาเล็ม
ซบหน้าลงกับพื้นด้วยความอับอายพรท 1:19
นัยน์ตาของข้าหมองช้ำเพราะร่ำไห้
ข้าทุกข์ระทมอยู่ภายใน
ดวงใจของข้าแหลกสลาย
เพราะชนชาติของข้าถูกทำลาย
เพราะลูกเล็กเด็กแดงเป็นลม
อยู่ตามถนนหนทางในเมืองพรท 1:16; ฉธบ 32:25; ยรม 44:7
“แม่จ๋า ไหนล่ะอาหาร”
พวกเด็กๆ ถามแม่
ขณะหมดแรง
เหมือนคนบาดเจ็บกลางถนนในเมือง
ขณะชีวิตหลุดลอยไป
จากอ้อมอกแม่อสค 4:17
ธิดาแห่งเยรูซาเล็ม
เราจะพูดอะไรเพื่อเจ้าได้
เราจะเปรียบเจ้ากับอะไรหนอ
ธิดาพรหมจารีแห่งศิโยน
เราจะเทียบเจ้ากับสิ่งใดดี
เพื่อจะปลอบโยนเจ้าได้
บาดแผลของเจ้าลึกดั่งทะเล
ใครเล่าจะเยียวยารักษาเจ้าได้ยรม 15:18
นิมิตที่ผู้เผยพระวจนะของเจ้าเห็น
ล้วนจอมปลอมและไร้ค่า
พวกเขาไม่ได้เปิดเผยบาปของเจ้า
ทำให้เจ้าต้องเป็นเชลยต่อไป
คำพยากรณ์ที่พวกเขาให้เจ้าก็
จอมปลอมและพาให้หลงผิดยรม 2:8
คนทั้งหมดที่ผ่านไปมา
ตบมือเยาะเย้ยเจ้า
พวกเขาถากถางและส่ายหัว
สมเพชธิดาแห่งเยรูซาเล็มว่า
“นี่น่ะหรือเมืองที่ได้รับการขนานนาม
ว่างามเพียบพร้อม
เป็นความชื่นชมยินดีของคนทั้งโลก”อสค 5:14; มก 15:29
ศัตรูทั้งหมดของเจ้า
อ้าปากเย้ยหยันเจ้า
ส่งเสียงเยาะเย้ย ยิงฟันใส่
และกล่าวว่า “ในที่สุดเราก็ทำลายเจ้าลงได้
นี่เป็นวันที่เรารอคอยมานาน
เราอยู่มาจนได้เห็นสิ่งนี้เกิดขึ้น”พรท 1:5; พรท 3:46
พระยาห์เวห์ทำตามที่วางแผนไว้
ทำให้สำเร็จตามถ้อยคำ
ซึ่งพระองค์มีประกาศิตไว้นานมาแล้ว
พระองค์ล้มเจ้าลงโดยไม่ปรานี
พระองค์ยอมให้ศัตรูลิงโลดอยู่เหนือเจ้า
พระองค์เชิดชูพลังของศัตรูของเจ้าลนต 26:17; ฉธบ 28:15
จิตใจของพวกเขา
ร้องเรียกพระยาห์เวห์
ปราการของธิดาแห่งศิโยน
ให้น้ำตาของเจ้าหลั่งไหลดั่งแม่น้ำ
ตลอดทั้งวันทั้งคืน
จงอย่าได้หยุดพัก
อย่าให้ตาของเจ้าได้พักเลยยรม 9:1; ยรม 14:17; พรท 1:16
จงลุกขึ้นร่ำไห้ในยามค่ำคืน
ตั้งแต่เริ่มมืด
จงระบายความในใจของเจ้าออกมาเหมือนสายน้ำ
ต่อหน้าพระยาห์เวห์
จงชูมือขึ้นอ้อนวอนพระองค์
เพื่อชีวิตลูกเล็กเด็กแดงของเจ้า
ซึ่งเป็นลมไปเพราะความหิวโหย
อยู่ทุกมุมถนนโยบ 30:16
“พระยาห์เวห์โปรดมองและใคร่ครวญเถิด
พระองค์เคยทำเช่นนี้แก่ใครบ้าง
ควรหรือที่ผู้หญิงจะกินลูกของตน
ลูกในไส้ที่ได้ฟูมฟักเลี้ยงดูมา
ควรหรือที่ปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะจะถูกฆ่า
ในสถานนมัสการของพระยาห์เวห์ฉธบ 28:53; ยรม 19:9
ทั้งคนหนุ่มและคนแก่
นอนคลุกฝุ่นอยู่ด้วยกันกลางถนน
คนหนุ่มสาวของข้า
ล้มตายด้วยคมดาบ
พระองค์ประหารพวกเขาในวันแห่งความโกรธเกรี้ยว
เข่นฆ่าพวกเขาโดยไม่ปรานีพรท 3:42
พระองค์ระดมความน่าสะพรึงกลัวจากทุกด้านมาใส่ข้า
เหมือนเกณฑ์คนมาวันงานเลี้ยงตามเทศกาล
ในวันแห่งความโกรธเกรี้ยวของพระยาห์เวห์
ไม่มีใครหนีรอดหรือรอดชีวิตไปได้เลยแม้สักคนเดียว
ศัตรูของข้าได้ทำลายล้าง
บรรดาคนที่ข้าฟูมฟักเลี้ยงดูมา”พรท 1:15