สดด สดุดี, บทที่ สดุดี, บทที่ 78
(มัสคิล78:0 เป็นไปได้ว่าคือศัพท์ทางวรรณกรรมหรือทางดนตรีของอาสาฟ)
ประชาชนของข้าพเจ้า จงฟังคำสอนของข้าพเจ้าเถิด
จงฟังถ้อยคำจากปากข้าพเจ้า
ข้าพเจ้าจะเอื้อนเอ่ยเป็นอุปมา
ข้าพเจ้าจะเผยสิ่งที่ซ่อนเร้นตั้งแต่โบราณกาลสดด 49:4; มธ 13:35
สิ่งที่เราได้ยินและรับรู้
สิ่งที่บรรพบุรุษของเราบอกต่อกันมาสดด 44:1
เราจะไม่ซ่อนไว้จากเชื้อสายของพวกเขา
เราจะบอกคนรุ่นต่อไป
ถึงการกระทำอันน่าสรรเสริญของพระยาห์เวห์
ถึงฤทธิ์เดชและการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำ
พระองค์วางกฎเกณฑ์สำหรับยาโคบ
และตั้งกฎบัญญัติในอิสราเอล
ซึ่งพระองค์สั่งบรรพบุรุษของเราไว้
ให้สอนลูกหลานของเขาฉธบ 4:9
เพื่อชนรุ่นหลังจะได้รู้
แม้แต่ลูกหลานที่ยังไม่เกิด
และก็จะถึงคราวที่เขาต้องบอกลูกหลานของตนต่อไป
แล้วพวกเขาจะวางใจในพระเจ้า
ไม่ลืมสิ่งที่พระองค์กระทำ
และจะทำตามคำสั่งของพระองค์
พวกเขาจะได้ไม่เป็นเหมือนบรรพบุรุษ
ซึ่งดื้อดึงและชอบกบฏ
จิตใจไม่จงรักภักดีต่อพระเจ้า
จิตวิญญาณไม่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์ฉธบ 32:5; อสค 2:3
แม้ชนเผ่าเอฟราอิมมีธนูเป็นอาวุธครบครัน
ก็ยังหันหลังวิ่งหนีไปในยามสงครามวนฉ 8:2; วนฉ 12:1; อสย 7:2; ฮชย 7:11
เพราะเขาไม่รักษาพันธสัญญาของพระเจ้า
ไม่ยอมดำเนินชีวิตตามกฎบัญญัติของพระองค์2 พกษ 17:15
เขาลืมสิ่งที่พระองค์ได้กระทำ
ลืมการอัศจรรย์ที่แสดงให้เขาเห็น
พระองค์ทำการอัศจรรย์ต่อหน้าต่อตาบรรพบุรุษของเขา
ในดินแดนอียิปต์ ในเขตแดนโศอัน
พระองค์แยกทะเลและนำพวกเขาเดินข้ามไป
พระองค์ทำให้น้ำตั้งขึ้นเหมือนกำแพงอพย 14:21
พระองค์นำเขาด้วยเมฆในยามกลางวัน
และด้วยแสงจากไฟในยามกลางคืนอพย 13:21; สดด 105:39
พระองค์แยกหินออกจากกันในถิ่นทุรกันดาร
ให้น้ำพุ่งขึ้นมากมายเหมือนทะเลให้เขาดื่มอพย 17:6; กดว 20:11; 1 คร 10:4
พระองค์ทำให้ธารน้ำไหลออกมาจากศิลา
และให้น้ำไหลรินดั่งแม่น้ำ
ถึงกระนั้นพวกเขาก็ยังคงทำบาปต่อพระองค์
กบฏต่อองค์ผู้สูงสุดในถิ่นทุรกันดาร
พวกเขาจงใจลองดีกับพระเจ้า
เรียกร้องอาหารที่อยากกินกดว 11:4; สดด 106:14; 1 คร 10:9
พวกเขาต่อว่าพระเจ้าว่า
“พระเจ้าจัดสำรับ
ในถิ่นทุรกันดารได้จริงๆ หรือ
ใช่แล้ว พระองค์ตีหิน
และน้ำก็พุ่งออกมา
ลำธารก็มีน้ำไหลล้น
แต่พระองค์จะให้ขนมปังพวกเราได้ด้วยหรือ
พระองค์ให้เนื้อกับคนของพระองค์ได้หรือ”
เมื่อพระยาห์เวห์ได้ยินก็กราดเกรี้ยว
เพลิงของพระองค์เผาผลาญยาโคบ
และความโกรธเกรี้ยวพลุ่งขึ้นต่ออิสราเอลกดว 11:1
เพราะพวกเขาไม่ได้เชื่อในพระเจ้า
หรือไว้วางใจว่าพระองค์จะช่วยกู้ได้
ถึงกระนั้นพระองค์สั่งฟ้าเบื้องบน
และเปิดประตูสวรรค์
พระองค์ให้มานาลงมาเป็นอาหาร
พระองค์ให้ธัญญาหารจากฟ้าสวรรค์แก่พวกเขาอพย 16:14; กดว 11:7; ยน 6:31; 1 คร 10:3
มนุษย์ได้กินอาหารของทูตสวรรค์
พระองค์ให้อาหารแก่พวกเขาจนอิ่มหนำ
พระองค์ให้ลมตะวันออกมาจากฟ้าสวรรค์
และโดยฤทธิ์เดชพระองค์ให้ลมใต้พัดมาอพย 16:13; กดว 11:31; สดด 105:40
พระองค์ให้เนื้อตกลงมามากมายดั่งฝุ่น
คือฝูงนกคลาคล่ำดั่งเม็ดทรายที่ชายทะเลอพย 16:13; กดว 11:31; สดด 105:40
พระองค์ทำให้นกเหล่านั้นลงมาที่ค่ายพักแรม
รอบๆ เต็นท์ของพวกเขา
พวกเขากินจนอิ่มหนำ
พระองค์ให้จนสมอยาก
แต่ก่อนที่พวกเขาจะละจากสิ่งที่อยากกิน
แม้อาหารยังคาปากอยู่กดว 11:33
ความโกรธเกรี้ยวของพระเจ้าก็พลุ่งขึ้น
พระองค์ประหารคนกำยำล่ำสันที่สุดในพวกเขา
และสังหารคนหนุ่มของอิสราเอล
ทั้งๆ ที่เห็นทั้งหมดนี้แล้ว พวกเขาก็ยังทำบาปต่อไป
ทั้งๆ ที่เห็นการอัศจรรย์ของพระองค์ เขาก็ยังไม่เชื่อฉธบ 1:32
ดังนั้นพระองค์จึงจบวันคืนของพวกเขาอย่างสูญเปล่า
และปีเดือนของพวกเขาด้วยความหวาดกลัว
เมื่อใดก็ตามที่พระเจ้าประหารพวกเขา พวกเขาจะแสวงหาพระองค์
จะกระตือรือร้นกลับมาหาพระองค์อีกครั้ง
พวกเขาระลึกได้ว่าพระเจ้าเป็นศิลา
ระลึกได้ว่าพระเจ้าผู้สูงสุดเป็นพระผู้ไถ่ของพวกเขา
แต่แล้ว พวกเขาก็ยกยอพระองค์ด้วยลมปาก
โกหกพระองค์ด้วยลิ้นของตน
จิตใจเขาไม่ได้จงรักภักดีต่อพระองค์
ไม่ได้ซื่อสัตย์ต่อพันธสัญญาของพระองค์
ถึงกระนั้นพระองค์ยังเมตตากรุณา
พระองค์อภัยความชั่วช้าของเขา
และไม่ทำลายล้างพวกเขาเสียหมด
หลายครั้งพระองค์ยับยั้งความโกรธ
ไม่ให้ความโกรธเกรี้ยวพลุ่งขึ้นเต็มที่
พระองค์ระลึกว่าเขาเป็นเพียงมนุษย์
เป็นแค่ลมวูบหนึ่ง ผ่านแล้วก็ผ่านไปยก 4:14
พวกเขากบฏต่อพระองค์ในถิ่นทุรกันดาร
และทำให้พระองค์เศร้าใจในดินแดนร้างบ่อยเหลือเกิน!กดว 14:22
พวกเขาลองดีกับพระเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า
พวกยั่วยุองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล
พวกเขาไม่ได้นึกถึงฤทธิ์เดช
ในวันที่พระองค์ช่วยตนจากคนกดขี่ข่มเหง
ในวันที่พระองค์แสดงบรรดาหมายสำคัญในอียิปต์
และปาฏิหาริย์ในดินแดนโศอัน
พระองค์เปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นเลือด
จนไม่มีใครดื่มจากธารน้ำได้อพย 7:20; สดด 105:29
พระองค์ส่งฝูงเหลือบมาเล่นงาน
และฝูงกบมาทำลายล้างพวกเขาอพย 8:24; สดด 105:31
พระองค์ยกพืชผลของเขาแก่ตั๊กแตน
ยกผลิตผลแก่ฝูงตั๊กแตนอพย 10:13
พระองค์ให้ลูกเห็บทำลายเถาองุ่น
และน้ำค้างแข็งทำลายต้นมะเดื่อของเขาอพย 9:23; อพย 9:25; สดด 105:33
พระองค์ให้ลูกเห็บจัดการกับฝูงวัว
ให้ฟ้าผ่าจัดการฝูงปศุสัตว์ของเขา
พระองค์ระบายความเกรี้ยวกราด
ความโกรธเกรี้ยว ความขุ่นเคือง และความโกรธแค้น
ส่งเหล่าทูตสวรรค์ผู้ทำลายมาลงโทษเขา
พระองค์เตรียมทางสำหรับความโกรธของพระองค์
พระองค์ไม่ไว้ชีวิตพวกเขา
แต่มอบเขาแก่โรคระบาดอพย 9:6
พระองค์ประหารลูกหัวปีทั้งสิ้นในอียิปต์
คือผลแรกแห่งวัยฉกรรจ์ในเต็นท์ของฮามอพย 12:29
แต่พระองค์นำคนของพระองค์ออกมาดั่งฝูงแกะ
พระองค์นำเขาเหมือนแกะผ่านถิ่นทุรกันดารอพย 12:37
พระองค์นำพวกเขามาอย่างปลอดภัย พวกเขาจึงไม่หวาดหวั่น
แต่น้ำทะเลซัดท่วมศัตรูของเขา
และพระองค์ก็นำเขามายังเขตแดนบริสุทธิ์ของพระองค์
ดินแดนเทือกเขาซึ่งได้มาโดยมือขวาของพระองค์
พระองค์ขับไล่ชนชาติต่างๆ ไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา
และแบ่งสรรปันส่วนดินแดนให้เป็นมรดก
พระองค์ให้เผ่าต่างๆ ของอิสราเอลตั้งถิ่นฐานในบ้านของคนเหล่านั้นยชว 12:7
แต่พวกเขาก็ยังลองดีกับพระเจ้า
และกบฏต่อองค์ผู้สูงสุด
ไม่ยอมทำตามกฎเกณฑ์ของพระองค์
เหมือนกับบรรพบุรุษ พวกเขาไม่รักภักดีและไม่ซื่อสัตย์
เหมือนคันธนูบิดที่ไว้ใจไม่ได้
พวกเขาทำให้พระองค์โกรธด้วยสถานบูชาบนที่สูงเหล่านั้น
ยั่วยุให้พระองค์หึงหวงด้วยรูปเคารพต่างๆฉธบ 32:16
เมื่อพระเจ้าได้ยิน พระองค์กราดเกรี้ยว
พระองค์ไม่ยอมรับอิสราเอลเลย
พระองค์ละทิ้งพลับพลาแห่งชิโลห์
ที่ซึ่งพระองค์พำนักท่ามกลางมนุษย์1 ซมอ 4:11
และยินยอมให้หีบพันธสัญญาของพระองค์ถูกยึดไป
และหยิบยื่นสง่าราศีของพระองค์ในมือศัตรู
พระองค์ให้คนของพระองค์ตกเป็นเหยื่อคมดาบ
พระองค์กราดเกรี้ยวคนที่เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์
ไฟเผาผลาญหนุ่มฉกรรจ์
ส่วนหญิงสาวไม่มีเพลงสมรส
เหล่าปุโรหิตถูกประหารด้วยดาบ
และภรรยาม่ายของพวกเขาก็ไม่อาจร้องไห้1 ซมอ 4:11
แล้วองค์เจ้านายลุกขึ้นดั่งตื่นนอน
เหมือนนักรบสร่างจากฤทธิ์เหล้าองุ่น
พระองค์รุกไล่ศัตรูของพระองค์ให้ล่าถอย
และส่งไปสู่ความอัปยศนิรันดร์1 ซมอ 5:6; 1 ซมอ 6:4
แล้วพระองค์ปฏิเสธเต็นท์ของโยเซฟ
พระองค์ไม่ได้เลือกชนเผ่าเอฟราอิม
แต่พระองค์เลือกเผ่ายูดาห์
และภูเขาศิโยนที่พระองค์รัก
พระองค์สร้างสถานนมัสการของพระองค์ให้สูงตระหง่านและยืนยง
ดั่งแผ่นดินโลกที่พระองค์ตั้งไว้เป็นนิตย์
พระองค์เลือกดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์
และนำเขาออกมาจากคอกแกะ1 ซมอ 16:11; 2 ซมอ 7:8
นำเขาออกจากการเลี้ยงแกะ
มาเป็นผู้เลี้ยงดูยาโคบ ประชาชนของพระองค์
เลี้ยงดูอิสราเอล กรรมสิทธิ์ของพระองค์2 ซมอ 5:2; 1 พศด 11:2
และดาวิดเลี้ยงดูคนเหล่านั้นด้วยใจสุจริต
นำพวกเขาไปในมืออันเชี่ยวชาญ