สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 8
สติปัญญาเล่าเรื่องของเธอให้ฟัง
สติปัญญากำลังส่งเสียงร้องเรียกอยู่
ความรู้ความเข้าใจเปล่งเสียงของเธอ
เธอยืนอยู่ทั้งบนยอดเขา
ตามถนนหนทางและตามทางแยกถนน
เธอส่งเสียงร้องอยู่ที่ข้างประตู
และที่ทางเข้าเมือง
สติปัญญาร้องว่า “ท่านทั้งหลาย ข้าส่งเสียงเรียกพวกท่าน
เสียงของข้าพูดกับมนุษย์ทุกคน”
คนทั้งหลายที่ขาดความเข้าใจ ให้เรียนรู้ที่จะเป็นคนฉลาดหลักแหลมเถิด
คนโง่ทั้งหลาย หัดใช้สมองเสียบ้าง
ฟังให้ดี เพราะเรามีเรื่องสำคัญบางอย่างจะบอก
เราจะสอนเจ้าในสิ่งที่ถูกต้อง
ด้วยว่าปากของเรานั้นพูดความจริง
ริมฝีปากของเรานั้นเกลียดชังความชั่ว
คำพูดทุกคำที่ออกจากปากของเรานั้นล้วนสัตย์ซื่อ
ไม่มีคำพูดใดที่บิดเบือนหรือทำให้หลงผิดเลย
ถ้อยคำทุกคำล้วนแต่ชัดแจ้งอยู่แล้วสำหรับคนที่มีความเข้าใจ
และตรงไปตรงมาสำหรับคนที่มีความรู้
ให้ยอมรับการตักเตือนของเรา มันดีกว่าเงินเสียอีก
ยอมรับความรู้ของเรา มันดีกว่าทองคำบริสุทธิ์
เพราะสติปัญญานั้นดีกว่าทับทิม
สิ่งทั้งหลายที่เจ้าอยากได้ไม่อาจจะเทียบได้กับสติปัญญา
“เราเป็นสติปัญญา เราอยู่ร่วมชายคาเดียวกับความเฉลียวฉลาด
และเรารู้ว่าจะหาความรู้และความคิดรอบคอบได้ที่ไหน
ความยำเกรงพระยาห์เวห์นั้น คือการเกลียดชังความชั่ว
และเราก็เกลียดชังความหยิ่งจองหอง
การกระทำชั่วร้ายและคำพูดหลอกลวง
เรามีคำแนะนำดีๆและวิธีการแก้ปัญหา
เราเป็นความเข้าใจ และเรามีพลัง
เราช่วยพวกกษัตริย์ในการปกครอง
และเราช่วยพวกผู้นำให้ออกกฎหมายที่ยุติธรรม
พวกเจ้าชายก็อาศัยเราในการปกครองบ้านเมือง
พวกคนใหญ่คนโต และผู้พิพากษาที่ยุติธรรม ก็อาศัยเราด้วยเหมือนกัน
เรารักคนเหล่านั้นที่รักเรา
คนเหล่านั้นที่แสวงหาเราจะพบเรา
ความร่ำรวยและเกียรติยศนั้นก็อยู่กับเรา
อีกทั้งความมั่งคั่งอันถาวรที่ได้มาอย่างยุติธรรมก็อยู่กับเรา
ผลของเรานั้นดียิ่งกว่าทองคำหรือแม้แต่ทองคำบริสุทธิ์
ผลผลิตของเรานั้นดีกว่าเงินบริสุทธิ์
เราเดินในทางที่ทำให้พระเจ้าชอบใจ
เราอยู่ในทางที่ยุติธรรม
เรามอบความมั่งคั่งให้เป็นมรดกกับคนที่รักเรา
เราทำให้คลังสมบัติของเขาเต็ม
พระยาห์เวห์สร้างเราขึ้นมาเมื่อพระองค์เริ่มต้นงานของพระองค์
พระองค์สร้างเรานานมาแล้วก่อนอะไรทั้งหมด
เราถูกก่อร่างขึ้นเมื่อครั้งอดีตกาล
ตอนแรกเริ่มก่อนที่จะมีแผ่นดินโลกเสียอีก
เราเกิดมาก่อนที่จะมีมหาสมุทร
เมื่อครั้งที่ยังไม่มีตาน้ำไหลออกมามากมาย
เราเกิดมาก่อนที่ภูเขาจะถูกจัดวางในที่ของมัน
ก่อนที่จะมีเนินเขาเสียอีก
เราเกิดมาก่อนที่พระองค์จะสร้างแผ่นดินโลก
ท้องทุ่งและฝุ่นบนผืนโลก
เราอยู่กับพระองค์ตอนที่พระองค์จัดวางฟ้าสวรรค์ไว้ในที่ของมัน
และตีเส้นขอบฟ้าไว้บนผิวน้ำของทะเลลึก
เราอยู่กับพระองค์ตอนที่พระองค์จัดวางฟ้ากับเมฆไว้เบื้องบนอย่างมั่นคง
และเมื่อตาน้ำพุ่งขึ้นมาจากใต้ทะเลลึก
เราอยู่กับพระองค์ตอนที่พระองค์วางเส้นเขตแดนของทะเล
เพื่อน้ำจะไม่ละเมิดคำสั่งของพระองค์
เราอยู่กับพระองค์ตอนที่พระองค์วางรากฐานของแผ่นดินโลก
เมื่อนั้น เราได้อยู่กับพระองค์ ในฐานะช่างผู้ชำนาญงาน8:30 ช่างผู้ชำนาญงาน หรืออาจแปลได้ว่า “ในฐานะเพื่อนที่ได้รับความไว้วางใจ” หรือ “ในฐานะลูกรัก”
เราทำให้พระองค์มีความสุขเพลิดเพลินในทุกๆวัน
เราเต้นรำอยู่ต่อหน้าพระองค์อยู่เสมอ
เราเต้นรำไปทั่วพื้นโลกของพระองค์
และมนุษย์ทำให้เรามีความสุขเพลิดเพลิน
ดังนั้น ลูกๆเอ๋ย ฟังเราให้ดี
คนพวกนั้นที่ยึดมั่นอยู่ในทางของเรามีเกียรติจริงๆ
ให้ฟังคำสั่งสอนของเรา จะได้เป็นคนฉลาด
อย่าได้เมินเฉยกับมัน
คนที่ฟังเรา มีเกียรติจริงๆ
ในทุกๆวัน พวกเขาเฝ้ารออยู่ที่ประตูของเราคอยเราออกมา
เพราะว่าคนที่พบเราก็พบชีวิต
และได้รับพระพรจากพระยาห์เวห์
แต่คนที่ไม่พบเรา ก็ทำร้ายตัวเอง
ทุกคนที่เกลียดชังเรา ก็รักความตาย”