สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 9
คำเชิญของสติปัญญา
สติปัญญาได้สร้างบ้านของเธอขึ้น
เธอได้สร้างบ้านที่มีเสาถึงเจ็ดต้น9:1 เจ็ดต้น บ้านของคนอิสราเอลในสมัยก่อน มีลานบ้านอยู่ข้างใน และมีทางเดินที่คลุมด้วยหลังคา ค้ำด้วยเสาสี่ต้น แต่ถ้ามีเจ็ดต้นก็แสดงว่าเป็นบ้านที่ใหญ่โต และเลขเจ็ดในสมัยนั้นมีความหมายว่าสมบูรณ์ครบถ้วน
สติปัญญาได้ฆ่าสัตว์ของเธอ และผสมเหล้าองุ่นไว้
และเธอได้จัดโต๊ะอาหารไว้พร้อม
สติปัญญาได้ส่งพวกสาวใช้ของเธอออกไป
เธอร้องเชิญจากที่สูงสุดของเมืองว่า
“ใครก็ตามที่อ่อนต่อโลก เข้ามาหาฉันนี่”
สติปัญญาพูดกับพวกที่ไม่มีสมองคิดว่า
“มาสิ มากินอาหารของฉัน
และดื่มเหล้าองุ่นที่ฉันได้ผสมไว้แล้ว
ให้ทิ้งเพื่อนๆที่อ่อนต่อโลกพวกนั้น เพื่อเจ้าจะได้มีชีวิตยืนยาว
ให้เดินไปในทางแห่งความเข้าใจ”
ใครก็ตามที่สั่งสอนคนยโสโอหัง เขาคนนั้นก็จะถูกดูหมิ่น
ใครก็ตามที่ต่อว่าคนชั่ว เขาจะได้รับบาดเจ็บ
อย่าติเตียนคนหยิ่งยโส เพราะเขาจะเกลียดเจ้า
ให้ต่อว่าคนฉลาด แล้วเขาจะรักเจ้า
ให้สั่งสอนคนฉลาด แล้วเขาจะยิ่งฉลาดขึ้น
ให้สั่งสอนคนที่ทำตามใจพระเจ้า แล้วเขาจะยิ่งเรียนรู้มากขึ้น
จุดเริ่มต้นของสติปัญญา คือ การยำเกรงพระยาห์เวห์
ความเข้าใจอย่างถ่องแท้ คือ การรู้จักพระองค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์
สติปัญญาบอกว่า “ฉันจะทำให้วันคืนของเจ้าเพิ่มมากขึ้น
และจะเพิ่มจำนวนปีเข้าไปในชีวิตของเจ้า
ถ้าหากเจ้ากลายเป็นคนฉลาด มันก็เป็นประโยชน์สำหรับตัวเจ้าเอง
แต่ถ้าเจ้ากลายเป็นคนหยิ่งยโส เจ้าเองนั่นแหละที่จะต้องทนทุกข์ทรมาน”
คำเชิญของความโง่เขลา
ความโง่เขลาส่งเสียงเอะอะ เธออ่อนต่อโลก
และไม่รู้อะไรเลย
เธอนั่งอยู่ที่ตรงประตูบ้านของเธอ
บนที่นั่งที่ตั้งอยู่บนจุดที่สูงสุดของเมือง
เธอส่งเสียงร้องเรียกผู้คนที่เดินผ่านไปมา
ผู้ที่เร่งรีบเดินไปตามทางของเขาว่า
“ใครก็ตามที่อ่อนต่อโลก ให้มาหาฉันทางนี้”
และเธอก็พูดกับคนที่ไม่มีสมองคิดว่า
“น้ำที่ขโมยมานั้นรสชาติก็หวานกว่า
ขนมปังที่ได้มาอย่างลับๆนั้นก็อร่อยกว่า”
แต่คนที่อ่อนต่อโลกพวกนั้นไม่รู้ว่ามีผีอยู่กับเธอที่นั่น
พวกแขกของเธอก็อยู่ในที่ลึกของแดนคนตาย