Пс Псалтыр, псалом Псалтыр, псалом 77
Кіраўніку хору. Едутуну. Псальм Асафа.
Голас мой да Бога, і буду крычаць; голас мой да Бога, і Ён пачуў мяне.
У дзень трывогі маёй шукаю я Госпада; уначы рука мая працягнутая і не зьнемагаецца; адмаўляецца ад пацяшэньня душа мая.
Узгадваю пра Бога і стогну; енчу і зьнемагае дух мой. (Сэлях)
Ты затрымаў павекі вачэй маіх; я ўстрывожаны, і не магу гаварыць.
Разважаю пра дні старадаўнія, пра гады спрадвечныя.
Уначы ўзгадваю песьні мае, енчу ў сэрцы маім, і дапытваецца дух мой:
«Няўжо Госпад на вякі адкінуў мяне і ня будзе больш спагадаць?
Няўжо назаўсёды канец міласэрнасьці Ягонай, і вестка з пакаленьня ў пакаленьне счэзла?
Няўжо Бог забыўся пра літасьцівасьць Сваю і спыніў у гневе Сваім літасьць Сваю?» (Сэлях)
І я сказаў: «Гэта боль мой, што зьмянілася правіца Найвышэйшага.
Буду ўзгадваць дзеяньні ГОСПАДА; бо хачу ўзгадваць цуды Твае старадаўнія.
І буду разважаць пра ўсе справы Твае, і пра вялікія ўчынкі Твае буду апавядаць».
У сьвятасьці, Божа, шлях Твой. Які Бог гэтакі вялікі, як Бог?
Ты — Бог, Які цуды робіць. Ты даў спазнаць народам моц Тваю.
Ты бараніў рамяном Тваім народ Твой, сыноў Якуба і Язэпа. (Сэлях)
Убачылі Цябе воды, Божа, убачылі Цябе воды і задрыжэлі, і затрэсьліся бяздоньні.
Лінулі з хмараў воды; выдалі голас аблокі, і лёталі стрэлы Твае.
Голас грымотаў Тваіх у віхуры; маланкі сусьвет асьвятлялі; зямля трэслася і дрыжэла.
Праз мора ішоў шлях Твой, і сьцяжына Твая — праз воды вялікія, і сьлядоў Тваіх нельга пазнаць.
Ты вёў народ Твой, як авечкі, рукой Майсея і Аарона.