มธ มัทธิว, บทที่ มัทธิว, บทที่ 12
พระเยซูคือองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต
(มก.2:23-28; 3:1-6; ลก.6:1-11)
เวลานั้นพระเยซูเดินผ่านทุ่งนาในวันสะบาโต พวกสาวกหิวจึงเริ่มเด็ดรวงข้าวมากิน ฉธบ 23:25; มก 2:23; ลก 6:1เมื่อฟาริสีเห็นก็พูดกับพระองค์ว่า “ดูสิ! สาวกของท่านทำผิดกฎในวันสะบาโต”
พระองค์ตอบว่า “ท่านไม่ได้อ่านหรือว่า ดาวิดทำอะไรเมื่อเขากับพวกพ้องหิว ดาวิดเข้าไปในบ้านของพระเจ้า เขากับพวกพ้องกินขนมปังศักดิ์สิทธิ์ซึ่งขัดต่อกฎบัญญัติ เพราะมีแต่ปุโรหิตที่กินได้ อพย 29:32; 1 ซมอ 21:6; มก 2:26; ลก 6:4ท่านไม่ได้อ่านกฎบัญญัติหรือ ที่ว่าปุโรหิตปฏิบัติหน้าที่ในวิหารในวันสะบาโต ซึ่งเป็นการดูหมิ่นวันสะบาโตแต่ก็ยังไม่ผิด ลนต 8:31; ลนต 24:9เราบอกท่านว่าที่เป็นใหญ่กว่าวิหารอยู่ที่นี่ ถ้าท่านเข้าใจความหมายของข้อความที่ว่า ‘เราประสงค์ความเมตตา ไม่ใช่เครื่องบูชา’12:7 ฮชย.6:6 ท่านคงไม่กล่าวโทษคนที่ไม่มีความผิด ฮชย 6:6; มธ 9:13เพราะบุตรมนุษย์คือองค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือวันสะบาโต”
จากที่นั่นพระองค์ได้เข้าไปในธรรมศาลาของพวกเขา มก 3:1; ลก 6:6มีชายมือลีบคนหนึ่งอยู่ที่นั่น พวกเขาหาเหตุที่จะจับผิดจึงถามพระองค์ว่า “การรักษาโรคในวันสะบาโตถูกต้องตามกฎบัญญัติหรือไม่”
พระองค์พูดกับพวกเขาว่า “ถ้าใครในพวกท่านมีแกะหนึ่งตัวที่ตกบ่อในวันสะบาโต ท่านจะไม่ฉุดแกะขึ้นจากบ่อหรือ คนมีค่ามากกว่าแกะแค่ไหน ด้วยเหตุนี้การทำดีในวันสะบาโตก็ถูกต้องตามกฎบัญญัติแล้ว”
พระองค์จึงพูดกับชายคนนั้นว่า “จงเหยียดมือออกมา” เขาจึงเหยียดมือออกและมือนั้นก็หายเป็นปกติเหมือนมืออีกข้างหนึ่ง แต่พวกฟาริสีออกไปวางแผนว่าจะฆ่าพระเยซูได้อย่างไร
ผู้รับใช้ที่พระเจ้าเลือก
พระเยซูรู้เรื่องนี้จึงปลีกตัวจากที่นั่น ฝูงชนกลุ่มใหญ่ตามพระองค์ไป พระองค์ได้รักษาคนป่วยทุกคนให้หาย และเตือนพวกเขาไม่ให้บอกคนอื่นว่าพระองค์เป็นใคร สิ่งนี้เกิดขึ้นเพื่อเป็นจริงตามคำกล่าวผ่านผู้เผยพระวจนะอิสยาห์ว่า
“นี่คือผู้รับใช้ที่เราเลือกไว้
คนที่เรารักและชื่นชม
เราจะให้วิญญาณของเราอยู่เหนือเขา
และเขาจะประกาศความยุติธรรมแก่ชนชาติทั้งหลาย
เขาจะไม่วิวาทหรือส่งเสียงร้อง
จะไม่มีใครได้ยินเสียงของเขาที่ถนน
ไม้อ้อช้ำแล้ว เขาจะไม่หัก
และไส้ตะเกียงริบหรี่ เขาจะไม่ดับ
จนกว่าเขาได้นำความยุติธรรมไปสู่ชัยชนะ
ชนชาติทั้งหลายจะหวังใจในนามของเขา”12:21 อสย.42:1-4อสย 42:1
พระเยซูกับเบเอลเซบูล
(มก.3:23-27; ลก.11:17-22)
จากนั้นพวกเขาพาชายคนหนึ่งที่ถูกผีสิงซึ่งตาบอดและเป็นใบ้มาหาพระองค์ พระเยซูรักษาคนนั้น เขาจึงพูดได้และมองเห็น ลก 11:14ทุกคนประหลาดใจพูดกันว่า “เป็นไปได้ไหมว่าคนนี้คือบุตรดาวิด”
แต่พวกฟาริสีได้ยินก็พูดว่า “คนนี้ขับผีออกโดยเบเอลเซบูล เจ้าแห่งผี”มธ 9:34; มก 3:22; ลก 11:15
พระเยซูรู้ความคิดของพวกเขาและพูดว่า “ทุกอาณาจักรที่แตกแยกกันเองจะถูกทำลาย ทุกเมืองหรือทุกบ้านที่แตกแยกกันเองจะตั้งอยู่ไม่ได้ มก 3:24; ลก 11:17ถ้าซาตานขับไล่ซาตาน มันก็แตกแยกกับตัวมันเอง แล้วอาณาจักรของมันจะตั้งอยู่ได้อย่างไร และถ้าเราขับผีออกโดยเบเอลเซบูล แล้วคนของพวกท่านขับผีออกโดยใคร ดังนั้นพวกเขานี่แหละจะเป็นคนตัดสินท่าน แต่ถ้าเราขับผีออกโดยพระวิญญาณของพระเจ้า อาณาจักรของพระเจ้าก็มาถึงท่านแล้ว
หรือใครสามารถเข้าไปในบ้านของคนที่แข็งแรง และขนเอาทรัพย์สินของเขาไปโดยไม่จับคนแข็งแรงนั้นมัดไว้ก่อน แล้วจึงปล้นบ้านได้
คนที่ไม่อยู่ฝ่ายเราก็ต่อต้านเรา และคนที่ไม่รวมอยู่กับเราก็กระจัดกระจายไป ดังนั้นเราบอกท่านว่า บาปและการกล่าวร้ายทุกอย่างจะได้รับการยกโทษ แต่การพูดหมิ่นพระวิญญาณ จะไม่ได้รับการยกโทษเลย มก 3:28; ลก 12:10; 1 ยน 5:16ใครกล่าวต่อต้านบุตรมนุษย์จะได้รับการยกโทษ แต่ใครกล่าวต่อต้านพระวิญญาณบริสุทธิ์ จะไม่ได้รับการยกโทษเลย ไม่ว่ายุคนี้หรือยุคที่จะมาถึง
ปลูกต้นไม้ดี ผลของมันก็จะดี ปลูกต้นไม้เลว ผลก็จะเลว เพราะจะจำแนกต้นไม้ได้จากผลของมัน เจ้างูร้าย พวกเจ้าผู้เป็นคนชั่วจะพูดสิ่งดีได้อย่างไร เพราะใจเต็มไปด้วยสิ่งใดปากก็พูดสิ่งนั้น ลก 6:45คนดีนำสิ่งดีออกมาจากความดีที่สะสมไว้ภายใน และคนชั่วก็นำสิ่งชั่วออกมาจากความชั่วที่สะสมอยู่ในตัวเขา แต่เราบอกว่า ในวันพิพากษา ทุกคนจะต้องรายงานเกี่ยวกับคำพูดพล่อยๆ ที่เขาพูดทุกคำ เพราะท่านจะพ้นผิดหรือรับโทษก็ขึ้นอยู่กับคำพูดของท่าน”ลก 19:22
หมายสำคัญของโยนาห์
(ลก.11:24-26,29-32)
มีฟาริสีและครูสอนกฎบัญญัติบางคนพูดกับพระองค์ว่า “อาจารย์ พวกเราอยากเห็นหมายสำคัญจากท่าน”มธ 16:1; 1 คร 1:22
พระองค์ตอบว่า “คนในยุคชั่วร้ายและไม่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า ขอแต่หมายสำคัญ แต่จะไม่ได้รับหมายสำคัญใดๆ ยกเว้นหมายสำคัญของผู้เผยพระวจนะโยนาห์ ลก 11:29เหมือนโยนาห์อยู่ในท้องปลาใหญ่สามวันสามคืน บุตรมนุษย์ก็จะอยู่ใจกลางแผ่นดินโลกสามวันสามคืน ยนา 1:17ในวันพิพากษา ชาวนีนะเวห์จะยืนขึ้นพร้อมกับคนยุคนี้ และกล่าวโทษพวกเขา เพราะชาวนีนะเวห์ได้กลับใจใหม่โดยคำเทศนาของโยนาห์ และที่เป็นใหญ่กว่าโยนาห์ก็อยู่ที่นี่เวลานี้ ยนา 3:5; ลก 11:32ในวันพิพากษา ราชินีแห่งแดนใต้จะลุกขึ้นพร้อมกับคนยุคนี้ และกล่าวโทษพวกเขา เพราะเธอมาจากสุดปลายโลก เพื่อรับฟังสติปัญญาของโซโลมอน และผู้ที่เป็นใหญ่กว่าโซโลมอนก็อยู่ที่นี่เวลานี้1 พกษ 10:1; 2 พศด 9:1; ลก 11:31
เมื่อวิญญาณโสโครกออกจากใครแล้ว มันก็จะไปตามถิ่นแห้งแล้ง หาที่หยุดพัก และเมื่อไม่พบ ลก 11:24มันจึงพูดว่า ‘ข้าจะกลับไปยังบ้านที่ข้าจากมา’ พอมาถึงก็พบว่าบ้านนั้นว่างอยู่ เก็บกวาดสะอาด และจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย มันจึงไปพาวิญญาณอื่นๆ มากับมันอีกเจ็ดตนซึ่งร้ายกว่าตัวมันเองเข้าไปอยู่ที่นั่น และในที่สุดสภาพของคนนั้นก็เลวร้ายยิ่งกว่าตอนแรกเสียอีก คนในยุคที่ชั่วร้ายนี้ก็จะเป็นอย่างนั้น”2 ปต 2:20; ฮบ 6:4
แม่และพวกน้องชายของพระเยซู
(มก.3:31-35; ลก.8:19-21)
ขณะพระเยซูกำลังกล่าวกับฝูงชน แม่กับพวกน้องชายของพระองค์ มายืนด้านนอก ต้องการพูดกับพระองค์ มก 3:31; ลก 8:19มีคนมาบอกพระเยซูว่า “แม่กับพวกน้องชายของท่านยืนอยู่ด้านนอก ต้องการจะพูดกับท่าน”
พระเยซูตอบว่า “ใครคือแม่และพี่น้องของเรา” พระองค์ชี้ไปที่พวกสาวกของพระองค์และพูดว่า “นี่คือแม่และพี่น้องของเรา เพราะใครก็ตามที่ทำตามความประสงค์ของพระบิดาในสวรรค์ ก็เป็นพี่น้องชายหญิงและแม่ของเรา”ยน 15:14