Мц Мацвея, раздзел Паводле Мацвея Святое Дабравесце, раздзел 26
І сталася: калі прамовіў Ісус усе словы гэтыя, дык сказаў вучням Сваім:
вы ведаеце, што праз два дні Пасха будзе, і Сын Чалавечы выданы будзе на крыжаваньне.Мк 14:1; Лк 22:1; Ян 13:1
Тады сабраліся першасьвятары і кніжнікі і старэйшыны народу ў двор першасьвятара, якога звалі Каяфа,Пс 2:2; Ян 11:47
і дамовіліся ўзяць Ісуса хітрасьцю і забіць;Пс 40:8
але казалі: толькі ня ў сьвята, каб ня сталася абурэньня ў народзе.
Калі ж Ісус быў у Віфаніі, у доме Сымона пракажонага,Мк 14:3; Ян 11:2; Ян 12:3
прыступіла да Яго жанчына з алавастравай пасудзінай міра шматкаштоўнага і ліла яму на галаву, калі Ён узьляжаў за сталом.
Убачыўшы, вучні Ягоныя абурыліся і казалі: навошта такое марнатраўства?
бо можна было б прадаць гэтае міра за вялікія грошы і даць убогім.
Але Ісус, зразумеўшы гэта, сказаў ім: што бянтэжыце жанчыну? Яна добры ўчынак зрабіла дзеля Мяне;
бо заўсёды ўбогіх вы маеце пры сабе, а Мяне не заўсёды маеце;Дрз 15:11
бо, выліўшы гэтае міра на Цела Маё, яна падрыхтавала Мяне да пахаваньня;
праўду кажу вам: дзе ні будзе абвешчана Дабравесьце гэтае ў цэлым сьвеце, сказана будзе ў памяць яе і пра тое, што зрабіла яна.
Тады адзін з дванаццацёх, якога звалі Юда Іскарыёт, пайшоў да першасьвятароўМк 14:10; Лк 22:4
і сказаў: што вы дасьце мне, і я вам выдам Яго? Яны прапанавалі яму трыццаць срэбранікаў;Зах 11:13
і з таго часу ён шукаў зручнай нагоды выдаць Яго.
У першы ж дзень праснакоў прыступілі вучні да Ісуса і сказалі яму: дзе хочаш, каб мы прыгатавалі Табе есьці пасху?Вых 12:6; Вых 12:15; Мк 14:12; Лк 22:7
Ён жа сказаў: ідзеце ў горад да такога і такога і скажэце яму: «Настаўнік кажа: час мой блізкі, у цябе ўчыню пасху з вучнямі Маімі».
І зрабілі вучні, як загадаў ім Ісус, і прыгатавалі пасху.
Калі ж зьвечарэла, Ён узьлёг з дванаццацьцю вучнямі;Лк 22:14
І калі яны елі, сказаў: праўду кажу вам, што адзін з вас выдасьць Мяне.Пс 40:10; Мк 14:18; Ян 13:21
Яны вельмі засмуціліся і пачалі казаць Яму, кожны зь іх: ці ня я, Госпадзе?
А Ён сказаў у адказ: хто апусьціў са Мною руку ў місу, той выдасьць Мяне;
зрэшты, Сын Чалавечы ідзе, як пісана пра Яго; але гора таму чалавеку, якім Сын Чалавечы выдаецца: лепей было б чалавеку гэтаму не радзіцца.Пс 21:3; Іс 53:3; Дан 9:26
У адказ жа Юда, які выдаў Яго, сказаў: ці ня я, Равьві? Ісус кажа яму: ты сказаў.
А калі яны елі: Ісус, узяўшы хлеб і дабраславіўшы, паламаў і, раздаючы вучням, сказаў: прымеце, ежце: гэта Цела Маё.Мк 14:22; Лк 22:19; 1Кар 11:24
І ўзяўшы чару, і падзякаваўшы, падаў ім і сказаў: пеце зь яе ўсе;
бо гэта Кроў Мая новага запавету, за многіх праліваная дзеля дараваньня грахоў.Мц 20:28
Кажу ж вам, што ад сёньня ня буду піць ад плоду гэтага вінаграднага да таго дня, калі буду піць з вамі новае віно ў Царстве Айца Майго.
І засьпяваўшы, пайшлі на гару Аліўную.
Тады кажа ім Ісус: усе вы запаняверыцеся ўва Мне ў гэтую ноч, бо напісана: «пакараю пастыра, і расьсеюцца авечкі».Зах 13:7; Мк 14:27; Ян 16:32
А пасьля ўваскрэсеньня Майго сустрэну вас у Галілеі.Мц 28:16; Мк 14:28
У адказ жа Пётр сказаў Яму: калі і ўсе запаняверацца ў Табе, я не запаняверуся.
Сказаў яму Ісус: праўду кажу табе, што гэтае ночы, перш чым засьпявае певень, тройчы адрачэшся ад Мяне.Мк 14:30; Лк 22:34; Ян 13:38
Кажа Яму Пётр: хоць бы прыпала мне і памерці з Табою, не адракуся ад Цябе. Падобнае і ўсе вучні казалі.
Потым прыходзіць зь імі Ісус у мясьціну, званую Гефсіманія, і кажа вучням: пасядзеце тут, пакуль Я пайду, памалюся там.Мк 14:32; Лк 22:39
І ўзяўшы Пятра і абодвух сыноў Зевядзеевых, пачаў смуткаваць і журыцца.Пс 114:3; Ян 12:27
Тады кажа ім Ісус: душа Мая смуткуе да сьмерці; пабудзьце тут і чувайце са Мною.
І адышоўшы крыху, упаў на аблічча Сваё, маліўся і казаў: Войча Мой! калі магчыма, хай абміне Мяне чара гэтая: але не як Я хачу, а як Ты.Мц 20:22; Ян 5:30; Флп 2:8; Габр 5:7
І прыходзіць да вучняў і застае, што яны сьпяць, і кажа Пятру: ці так не змаглі вы адну гадзіну чуваць са Мною?
чувайце і малецеся, каб не паддацца спакусе: дух бадзёры, а плоць нядужая.
Яшчэ, адышоўшы другі раз, маліўся, кажучы: Войча Мой! калі ня можа чара гэтая абмінуць Мяне, каб Мне ня піць яе, хай будзе воля Твая.
І прыйшоўшы, застаў, што зноў яны сьпяць, бо ў іх вочы ацяжэлі.
І пакінуўшы іх, адышоў зноў і памаліўся трэйці раз, тое самае слова сказаўшы.
Тады прыходзіць да вучняў Сваіх і кажа ім: вы ўсе яшчэ сьпіце і спачываеце; вось, наблізілася гадзіна, і Сын Чалавечы аддаецца ў рукі грэшнікаў;
устаньце, хадзем: вось наблізіўся той, хто прадае Мяне.
І калі яшчэ гаварыў Ён, вось, Юда, адзін з дванаццацёх, прыйшоў, і зь ім мноства людзей зь мечамі і каламі, ад першасьвятароў і старэйшын народных.Мк 14:43; Лк 22:47; Ян 18:3
А хто выдаваў Яго, даў ім знак, кажучы: каго я пацалую, Той і ёсьць, вазьмеце Яго.
І, адразу падышоўшы да Ісуса, сказаў: радуйся, Равьві! І пацалаваў Яго.
Ісус жа сказаў яму: дружа, чаго ты прыйшоў? Тады падышлі, і паклалі рукі на Ісуса, і ўзялі Яго.
І вось, адзін з тых, што былі зь Ісусам, працягнуўшы руку, дастаў меч свой і, ударыўшы раба першасьвятаровага, адсек яму вуха.
Тады кажа яму Ісус: вярні меч твой у месца ягонае, бо ўсе, што возьмуць меч, ад мяча і загінуць;Быц 9:6
альбо думаеш, што Я не магу цяпер упрасіць Айца Майго, і Ён дасьць Мне больш за дванаццаць легіёнаў анёлаў?Дан 7:10
як жа збудуцца Пісаньні, што так павінна быць?Пс 21:2; Іс 53:2; Дан 9:26
У тую гадзіну сказаў Ісус народу: быццам на разбойніка выйшлі вы зь мечамі і каламі ўзяць Мяне; кожны дзень з вамі сядзеў Я, вучачы ў храме, і вы ня бралі Мяне.
А ўсё гэта было, каб збыліся пісаньні прарокаў. Тады ўсе вучні, пакінуўшы Яго, паўцякалі.
А тыя, што ўзялі Ісуса, завялі Яго да Каяфы першасьвятара, куды сабраліся кніжнікі і старэйшыны.Мк 14:53; Лк 22:54
А Пётр ішоў сьледам за Ім зводдаль, да двара першасьвятаровага і ўвайшоўшы ў сярэдзіну, сеў са слугамі, каб бачыць канец.
Першасьвятары і старэйшыны і ўвесь сынедрыён шукалі ілжывага сьведчаньня супроць Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць;Пс 26:12; Пс 34:11; Мк 14:55
і не знаходзілі; і хоць шмат ілжывых сьведкаў прыходзіла, не знайшлі. Але нарэшце прыйшлі два лжывыя сьведкі
і сказалі: Ён казаў: «магу разбурыць храм Божы і за тры дні збудаваць яго».Мц 27:40; Мк 14:58; Ян 2:19
І ўстаўшы, першасьвятар сказаў Яму: чаму нічога не адказваеш, што яны супроць Цябе сьведчаць?
А Ісус маўчаў. І першасьвятар сказаў Яму: заклінаю Цябе Богам жывым, скажы нам, ці Ты Хрыстос, Сын Божы?Іс 53:7; Дзеі 8:33
Кажа яму Ісус: ты сказаў; нават маўляю вам: ад сёньня ўгледзіце Сына Чалавечага, што сядзіць праваруч сілы і ідзе на аблоках нябесных.Пс 109:1; Дан 7:13; Мц 16:27; Ян 6:62; Дзеі 1:11; Рым 14:11; 1Фес 4:16; Адкр 1:7
Тады першасьвятар разадраў адзеньне сваё і сказаў: Ён блюзьнерыць. Навошта яшчэ нам сьведкі? Вось, вы чулі блюзьнерства Ягонае!
Як вам здаецца? А яны сказалі ў адказ: варты сьмерці.
Тады плявалі Яму ў твар і тузалі Яго; а іншыя білі па шчокахІс 50:6; Іс 53:3
і казалі: скажы нам, Хрысьце, хто ўдарыў Цябе?
А Пётр сядзеў звонку на дварэ. І падышла да яго адна служанка і сказала: і ты быў зь Ісусам Галілеянінам.
Але ён адрокся перад усімі, сказаўшы: ня ведаю, што ты кажаш.Мк 14:68
А калі ён выходзіў за браму, убачыла яго другая, і кажа тым, што былі там: і гэты быў зь Ісусам Назарэем.
І зноў адрокся ён, прысягнуўшы: я ня ведаю Гэтага Чалавека.
Крыху пазьней падышлі тыя, што стаялі, і сказалі Пятру: сапраўды і ты зь іх, бо і гаворка твая выдае цябе.
Тады ён пачаў прысягаць і бажыцца: я ня ведаю Гэтага Чалавека. І тут жа засьпяваў певень.Мк 14:72
І згадаў Пётр словы, сказаныя яму Ісусам: перш чым засьпявае певень, тройчы адрачэшся ад Мяне. І выйшаўшы вонкі, плакаў горка.