Gen Genesis, hoofdstuk Het boek Genesis, hoofdstuk 49
Daarna riep Jakob zijn zonen en sprak: Verzamelt u en ik zal u verkonden, Wat u in de verre toekomst geschiedt. Deu 33:1Komt bijeen en luistert, zonen van Jakob; Hoort naar Israël, uw vader! Ruben, gij mijn eerstgeborene, Mijn kracht en eersteling van mijn mannelijke rijpheid: De eerste moest ge in hoogheid zijn, De eerste in macht. Gen 29:32; Deu 21:17Maar ge zijt een schuimende beek, Gij zult die voorrang niet hebben: Want ge hebt het bed van uw vader beklommen, Toen mijn sponde ontwijd. Gen 35:22; 1Ch 5:1Simeon en Levi, echte broers: List en geweld zijn hun zwaarden: Gen 34:25Mijn geest wil in hun plannen niet treden, Mijn hart heeft geen deel aan hun raad. Want in hun toorn hebben zij mannen verslagen, In hun moedwil stieren verminkt! Gen 34:26Vervloekt hun toorn, zo heftig, Hun gramschap, zo fel: Ik zal ze verdelen in Jakob, Ze verstrooien in Israël! Jos 19:1; Jos 21:3Juda, u prijzen uw broeders; Uw hand drukt op de nek van uw vijand, De zonen van uw vader buigen zich voor u neer! 1Ch 4:27; 1Ch 4:38; 1Ch 4:41Juda, als een leeuwenwelp Stijgt gij omhoog na de buit, mijn zoon! Hij kromt zich, hij vlijt zich neer als een leeuw, En als een leeuwin: wie durft hem wekken? Num 24:9De schepter zal van Juda niet wijken, De staf niet tussen zijn voeten, Totdat Hij komt, wien ze behoort, En voor wien de volken zich bukken. 1Ch 5:2; Jhn 1:45; Jhn 5:46; Mat 2:6Dan bindt hij zijn lastdier aan de wijnstok, Het veulen van zijn ezelin aan de wingerd; Dan wast hij zijn kleren in wijn, En in het druivensap zijn gewaad; Isa 63:1Van wijn worden zijn ogen dan donker, Van de melk zijn tanden wit! Rev 1:14Zabulon woont langs de oever der zee, En aan het strand bij de schepen; Hij keert Sidon de rug toe! Jos 19:10Issakar is een bonkige ezel, Die tussen de kudde blijft liggen; Jdg 5:15Daar hij het rusten heerlijk vindt, En lieflijk het land: Kromt hij zijn rug om te dragen, En verricht hij slavendienst! Deu 33:18Dan richt zijn volk Als een van Israëls stammen. Jdg 13:25Dan is een slang op de weg, Een adder op het pad; Hij bijt het paard in de hielen, En zijn berijder slaat achterover. Jdg 18:1- Psa 119:166; Luk 2:30Gad: roverbenden stormen op hem aan, Maar hij zit hen op de hielen! Num 32:17Aser: heerlijk is zijn brood, Hij biedt koninklijke lekkernijen. Deu 33:24Neftali: een wijdvertakte terebint, Die een prachtige kruin draagt! Jdg 4:6Een jonge vruchtboom is Josef, Een jonge vruchtboom aan de bron: Zijn ranken klimmen over de muur. Gen 48:16Hoe men hem uitdaagt en tart, Hoe de boogschutters hem ook bekampen: Zijn boog blijft sterk, De spieren van zijn arm blijven lenig: Door de hulp van den Sterke van Jakob, Door de Naam van zijn Hoeder, Israëls Rots! Deu 33:17Van den God van uw vader, die u helpt, Van den almachtigen God, die u zegent: Stromen zegeningen van de hemel daarboven, Zegeningen van de diepten beneden, Zegeningen van borsten en schoot, Zegeningen van uw vader! Ze gaan de zegeningen der oude bergen te boven, De kostbare gaven der eeuwige heuvelen; Zij dalen op het hoofd van Josef neer, Op de schedel van den vorst zijner broeders. Deu 33:16Benjamin is een roofgierige wolf. Des morgens verslindt hij de buit, En des avonds verdeelt hij de roof! Jdg 20:21; Jdg 20:25; Jdg 20:31Dit zijn al de stammen van Israël, twaalf in getal. En zo sprak hun vader hen toe, toen hij hen zegende, en ieder van hen zijn bijzondere zegen verleende. Daarna gaf Jakob hun het volgende bevel: Wanneer ik bij mijn volk ben verzameld, begraaft mij dan bij mijn vaderen in de grot, op de akker van Efron, den Chittiet. Gen 25:8; Gen 47:30Het is de grot op de akker van Makpela, ten oosten van Mamre, in het land Kanaän; de akker, die Abraham als een familiegraf van Efron, den Chittiet, heeft gekocht. Gen 23:16; Gen 50:13; Act 7:16Daar heeft men Abraham en zijn vrouw Sara begraven; daar heeft men Isaäk met zijn vrouw Rebekka begraven; en daar heb ik ook Lea begraven. Gen 25:9; Gen 35:29Het is het stuk land, dat van de zonen van Chet is gekocht met de grot, die erop ligt. Toen Jakob de opdracht aan zijn zonen ten einde had gebracht, trok hij zijn voeten terug op het bed, gaf de geest en werd verzameld bij zijn volk. Act 7:15