Выс Выслоўі, раздзел Кніга выслоўяў Саламонавых, раздзел 14
Мудрая жонка ўладкуе свой дом, а неразумная разбурыць яго сваімі рукамі.Выс 12:4; Выс 24:3
Хто ідзе простаю дарогаю, баіцца Госпада; а чые дарогі крывыя, той ня дбае пра Яго.Ёў 12:24
У вуснах у немысьля - біч на яго ганарыстасьць; а вусны мудрых ахоўваюць самыя сябе.Як 3:5; Выс 12:6
Дзе няма валоў, там - ясьлі пустыя; а багата ж прыбытку ад сілы валоў.
Верны сьведка ня хлусіць, а ілжу пашырае сьведка ілжывы.Вых 23:1; Выс 12:17
Распусны шукае мудрасьці і не знаходзіць; а разумны лёгка набывае веды.
Адыдзі ад чалавека пустога, у якога ты ня бачыш разумных вуснаў.
Мудрасьць разумнага - што ён зважае на дарогу сваю, а дурасьць немысьляў - толькі ашука.Пс 138:24
Неразумныя сьмяюцца з грэху, а сярод праведных - Божая мілата.
Сэрца ведае горыч сваю, і чужынец ня дзеліць радасьці ягонай.
Дом беззаконных зруйнуецца, а жытлішча праведных расьцьвіце.Выс 12:7
Ёсьць шляхі, якія здаюцца чалавеку простымі; але канец іх - шлях сьмерці.Выс 16:25
І ад сьмеху часам баліць сэрца, і канцом радасьці бывае смутак.
Чалавек з разбэшчаным сэрцам насыціцца ад дарог сваіх, і добры - ад сваіх.Іс 3:10
Немысель верыць кожнаму слову, а разумны зважае на крокі свае.Рым 16:18; 1Ян 4:1
Мудры баіцца і ўнікае зла, а неразумны раздражнёны і саманадзейны.Пс 110:10
Запальчывы можа ўчыніць глупства; а чалавек, які наўмысна чыніць благое, ненавісны.Выс 12:16
Невукі спадкуюць дурасьць, а разумных увенчваюць веды.Эф 5:15
Схіляцца ліхія перад добрымі, і бязбожныя - каля варот праведніка.Іс 60:14
Беднага ненавідзіць, бывае, нават блізкі яго, а ў багатага многа сяброў.Выс 19:7
Хто пагарджае блізкім сваім, той грэшыць; а мілажальны да бедных, той шчасны.Пс 40:2; Мц 5:7
Ці не памыляюцца тыя, што намышляюць ліхое? Мілажаль і вернасьць у тых, што намышляюць добрае.
Ад усякае працы ёсьць прыбытак, а ад пустаслоўя толькі пахіба.Выс 12:11
Вянок мудрых - багацьце іхняе, а дурасьць невукаў дурасьць і ёсьць.Выс 10:16; Выс 27:22
Верны сьведка ратуе душы, а ілжывы нагаворвае шмат ілжы.Выс 12:17
У страху перад Госпадам - надзея цьвёрдая, і сынам сваім Ён прыстанішча.Выс 18:10
Страх Гасподні - крыніца жыцьця, што аддаляе ад сетак сьмерці.Выс 10:17; Выс 10:27; 2Цар 22:6
У мностве народу - веліч цара, а пры малалюдзтве - бяда ўладару.
У цярплівага чалавека багата розуму, а ў палкага многа дурасьці.Выс 19:11
Ціхмянае сэрца - жыцьцё целу, а зайздрасьць - гнілізна касьцям.
Хто ўціскае беднага, той ганіць Творцу яго; а хто шануе Яго, той творыць дабро беднаму.Выс 17:5; Мц 25:36
За ліха сваё бязбожны будзе адкінуты, а праведны і пры сьмерці сваёй мае надзею.Ёў 21:17; Пс 72:18; Пс 111:8
Мудрасьць у сэрцы ў разумнага, і сярод неразумных яна адкрываецца.
Праведнасьць узвышае народ, а беззаконьне - ганьба народаў.Выс 11:11
Ласка царова - рабу разумнаму, а гнеў цара - супроць таго, хто ганьбіць яго.Лк 7:2; Рым 13:3