สภษ สุภาษิต, บทที่ สุภาษิต, บทที่ 6
อย่าโง่
ลูกเอ๋ย หากเจ้าค้ำประกันให้เพื่อนบ้าน
หากเจ้าจับมือวางมัดจำให้คนแปลกหน้า
เจ้าได้ติดกับวาจาของเจ้า
ถูกผูกมัดเพราะคำพูดของตัวเอง
ลูกเอ๋ย จงทำเช่นนี้เพื่อปลดปล่อยตัวเจ้าเอง
ในเมื่อเจ้าตกอยู่ในเงื้อมมือของเพื่อนบ้าน
ไป ไปอ้อนวอนจนกว่าจะหมดแรง6:3 หรือ ไป ถ่อมตัวถ่อมใจของเจ้าลง
อย่าให้เพื่อนบ้านของเจ้าได้หยุดพัก!
อย่าให้ตาของเจ้าได้หลับ
อย่าให้เปลือกตาของเจ้าเคลิ้มไปสดด 132:4
จงปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระเหมือนกวางหนีจากเงื้อมมือของนายพราน
เหมือนนกที่หนีจากบ่วงของคนดักนกสดด 124:7
เจ้าคนขี้เกียจ จงไปเรียนจากมด
สังเกตวิธีการของมัน แล้วจงฉลาดขึ้น
มันไม่มีผู้บัญชาการ
ไม่มีผู้ควบคุมดูแล และไม่มีใครปกครอง
แต่มันก็ยังสะสมเสบียงในฤดูร้อน
และรวบรวมอาหารตั้งแต่ฤดูเก็บเกี่ยว
เจ้าคนขี้เกียจ จะนอนอีกนานสักเท่าใด
เมื่อไหร่เจ้าจะลุกขึ้นเสียทีสภษ 26:14
หลับอีกนิด เคลิ้มอีกหน่อย
กอดอกงีบต่อสักครู่สภษ 24:33
ความจนจะจู่โจมเจ้าเหมือนโจร
และความขัดสนเหมือนคนถืออาวุธ
คนหาเรื่องและชั่วร้าย
ซึ่งพูดจาลดเลี้ยวเคี้ยวคด
คนซึ่งขยิบตาอย่างเจ้าเล่ห์
ขยับเท้าและ
กระดิกนิ้วส่งสัญญาณสภษ 10:10
คนซึ่งวางแผนชั่วร้ายด้วยใจทรยศ
เขายุให้เกิดความแตกแยกเสมอสภษ 17:20
ฉะนั้นหายนะจึงจู่โจมเขาในทันที
เขาแหลกสลายเกินเยียวยาในพริบตาสดด 58:8
- มีสิ่งน่ารังเกียจหกอย่างที่พระยาห์เวห์เกลียดชัง
- ที่จริง มีเจ็ดอย่างที่พระองค์รังเกียจ คือ
- ตาที่หยิ่งยโส
- ลิ้นที่โป้ปด
- มือที่ฆ่าคนบริสุทธิ์สภษ 30:13
- จิตใจที่คิดแผนการชั่วร้าย
- เท้าที่เร่งรีบไปทำชั่ว
- พยานเท็จซึ่งพูดโกหก
- และคนที่ยุให้ชุมชนแตกแยกกันสภษ 19:5
อย่าสำส่อน
ลูกเอ๋ย จงรักษาคำสั่งของพ่อเจ้า
และอย่าละเลยคำสอนของแม่เจ้าสภษ 1:8
จงตรึงมันไว้ในใจเสมอ
ผูกมันไว้รอบคอเจ้าฉธบ 6:8
ยามเจ้าเดิน คำสั่งสอนนั้นจะนำทาง
ยามเจ้าหลับ มันจะคอยดูแล
ครั้นยามเจ้าตื่น มันจะพูดกับเจ้าสภษ 3:23
เพราะคำสั่งนี้เป็นตะเกียง
คำสอนนี้เป็นแสงสว่าง
และการอบรมบ่มนิสัย
เป็นทางแห่งชีวิตสดด 119:105; 2 ปต 1:19
เพื่อคุ้มครองเจ้าให้พ้นจากภรรยาของเพื่อนบ้าน
และคำออดอ้อนของหญิงแพศยาสภษ 7:5
อย่าให้ใจกระสันความงามของเธอ
หรือตกเป็นทาสดวงตาของเธอ
เพราะโสเภณีก็ซื้อได้ด้วยขนมปังก้อนเดียว
แต่ภรรยาของชายอื่นล่าชีวิตของเจ้าเป็นเหยื่อสภษ 5:10
คนเราจะเล่นกับไฟ
โดยที่เสื้อผ้าไม่ไหม้ได้หรือ
คนเราจะเดินย่ำถ่านร้อนจัด
โดยที่เท้าไม่ไหม้เกรียมได้หรือ
ชายที่ไปนอนกับภรรยาคนอื่นก็เช่นกัน
ไม่มีใครที่แตะต้องเธอแล้วจะพ้นโทษได้ฮบ 13:4
ผู้คนยังสงสารหัวขโมย
ที่ขโมยเพราะความหิว
แต่ถ้าเขาถูกจับได้ ก็จะต้องจ่ายคืนเจ็ดเท่า
แม้ว่าต้องขายทุกอย่างในบ้านเพื่อชดใช้อพย 22:1
แต่ผู้ชายที่เป็นชู้นั้นไม่รู้จักคิด
คนที่ทำอย่างนั้นก็ทำลายตนเองลนต 20:10
ผลที่จะได้รับคือรอยแผลและความอัปยศ
เป็นความอับอายตลอดกาล
เพราะความหึงหวงจะกระตุ้นความโกรธของสามี
เมื่อเขาแก้แค้นก็จะไม่ปรานีเลย
เขาจะไม่ยอมรับค่าชดใช้ใดๆ
เขาจะปฏิเสธไม่ว่าสินบนจะมากแค่ไหนก็ตาม